ସ ଭଵେତ୍କୃତକୃତ୍ଯସ୍ତୁ ନ ପୁନର୍ମାତୃକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ଲୋକ ହେବେ, ପୁନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇବେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ଥାନଂ ଚାପି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ ହରେର୍ଲୋକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଭକ୍ତିଂ ପରାଂ ପାର୍ଥ ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉଠିବା ଉପଲକ୍ଷେ, ସେ ହରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଇଥାଏ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦେଇ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ଦୁଗ୍ଧାବ୍ଧିଭୋଗଶଯନେ ଭଗଵାନନନ୍ତୋ ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ସ୍ଵପିତି ଯତ୍ର ଵିବୁଧ୍ଯତେ ଵା
ଯେ ଦିନ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ୍ ଦୁଧ ସାଗରରେ ଶୟନ କରନ୍ତି, ସେ ଦିନ ସେ ଶୁଇବା କିମ୍ବା ଜାଗିବା—
ନୀରାଜନଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପ୍ରାର୍ଥିତଃ ସ ପ୍ରଜାଭିସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୁଃଖାପନୁତ୍ତଯେ
ନୀରାଜନ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣା: ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଜାମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଦୁଃଖାପନୋଦଂ କୁରୁ ଭୋ ଵ୍ଯାଧିତାନାଂ ନରେଶ୍ଵର
ହେ ରାଜା, ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କର।
ପାଲଯାମାସ ହୃଷ୍ଟୋଽସାଵଜପାଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଅଜପାଳ ଭାବେ ଜଣାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ପାଂଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷଣଂ ଵଚ୍ମି ତେ ଶୃଣୁ
ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ କହିବି, ଶୁଣ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵଭୂଵାଥ ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରଃ
ସେ ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଥ ରାବଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଅଖଣ୍ଡମଣ୍ଡଲଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାତପତ୍ରଂ ଚକାର ହ
ସେ ଅଖଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ର ଛତା ତିଆରି କଲେ।
ଵରୁଣଂ ବଦ୍ଧକର୍ମସ୍ଥଂ ଧନଦଂ ଧନରକ୍ଷକମ୍
ବରୁଣ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, କୁବେର ଧନର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ମେଘାଶ୍ଛାଦନ୍ତି ନୃପତିଂ ଦ୍ରୁମପୁଷ୍ପାଦିପଂକ୍ତିଷୁ
ଫୁଲିଥିବା ଗଛମାନଙ୍କର ଶାରିରେ ମେଘମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଢାକି ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯାମିକା ମଧ୍ଯକକ୍ଷାଯାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଗୀତତତ୍ପରାଃ
ମଧ୍ୟ କକ୍ଷରେ ଯାମିକାମାନେ ଓ ଗାନରେ ଲଗ୍ନ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତଃ ପାନେ ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ହୁତାଶନଃ 4.71.୧
ପାନ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ, ଘରେ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଜଳୁଛି।
ତିଷ୍ଠଂତି ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ ପୁରଃସେଵାଵିଧାଯିନଃ
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ରାଜସେବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି।
ସଂଦୃଶ୍ଯ ରାଵଣଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ପ୍ରତିହାରକମ୍
ଏହା ଦେଖି ରାବଣ ପ୍ରଶଂସିତ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯାଗ୍ରେ ଦଂଡପାଣିର୍ନିଶାଚରଃ
ନିଶାଚର ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ଧରି, ପ୍ରଣାମ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯଯାତିର୍ନହୁଷୋ ଭୀମୋ ରାଘଵୋଯଂ ଵିଦୂରଥଃ
ଯୟାତି, ନହୁଷ, ଭୀମ ଏବଂ ଏହି ରାଘବ, ବିଦୂରଥ।
ମେଘାକାରାସ୍ତଵ ସ୍ଥାନେ ନାଜପାଲ ଇହାଗତଃ
ତୁମର ସ୍ଥାନରେ ମେଘ ଭଳି ଆକୃତି ଥିବାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଜପାଳ ନାହାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ପ୍ରହିତୋ ଦୂତୋ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଦୂତକୁ ପଠାଯାଇଲା।
ସେଵାଂ କୁରୁ ସମାଗଚ୍ଛ କବନ୍ଧୋ ଯସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ତୁମେ କବନ୍ଧଙ୍କୁ ସେବା କର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଅ, ଯାହାର ରାଜା ତୁମେ।
ରାଵଣେନୈଵମୁକ୍ତସ୍ତୁ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ଗରୁଡୋ ଯଥା
ରାବଣ ଏପରି କହିବା ପରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ପରି କାମ କଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଯଂ ତମେକଂ ସ ଅଜପାଲମଜାଵୃତମ୍
ସେ ଏକମାତ୍ର ଅଜପାଳଙ୍କୁ ଛାଗମାନେ ଘେରି ରହିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଯଷ୍ଟିସ୍କନ୍ଧଂ ରେଣୁଭୃତଂ ଵ୍ଯାଧିଭିଃ ପରିଵାରିତମ୍ 4.71.
ଏକ ଲଠି ଧରିଥିବା, ଧୂଳିରେ ଢାକା, ରୋଗରେ ଘେରା ଏକ ଲୋକ।
ମହ୍ଯାମାଲିଖ୍ଯ ନାମାନି ଵିନିଘ୍ନିତଂ ଦ୍ଵିଷାଂ ଗଣମ୍
ମାଟି ଉପରେ ନାମ ଲେଖି, ଶତ୍ରୁମାନେ ସମାପ୍ତ ହେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହୃଷ୍ଟମନାଃ ପ୍ରାହ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ରାଵଣୋଦିତମ୍
ଏହା ଦେଖି ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ଖୁସି ହୋଇ, ରାବଣଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ କହିଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷଂ ତତଃ କୃତ୍ଯଂ ସମାଦଧେ
ତାପରେ ସେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ଦାୟିତ୍ୱ ନିଜେ ନେଲେ।
ଗଚ୍ଛ ଲଂକାଧିପସ୍ଥାନମାଚରସ୍ଵ ଯଥୋଚିତମ୍
ଲଙ୍କାର ରାଜାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଅ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କାମ କର।
ଗତ୍ଵା ଚ କଂପଯାମାସ ସଗଣଂ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରମ୍
ସେ ଯାଇ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ତିଷ୍ଠତୁ ନୃପସ୍ତେନ ମେ ନ ପ୍ରଯୋଜନମ୍
ସେ କହିଲେ, 'ରାଜା ରୁହନ୍ତୁ, ମୋତେ ତାଙ୍କର କିଛି ଦରକାର ନାହିଁ।'
ତେନୈଷା ନିର୍ମିତା ଶାଂତିରଜପାଲେନ ଧୀମତା
ଏହି ଶାନ୍ତିକାର୍ଯ୍ୟ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରଖାଳ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିଲା।