ଯଂଯଂ ଦାମୋଦରଃ ପଶ୍ଯେଦୁତ୍ଥିତୋ ଧରଣୀଧରଃ
ଧରଣୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦାମୋଦର ଉଠିଲେ, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ରାତ୍ରୌ ପ୍ରଜାଗରେ ଦେଵମେକାଦଶ୍ଯାଂ ସୁରାଲଯେ
ରାତିରେ, ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁରାଳୟରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ହୋମଯେଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହଂ ଚ ହଵ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଘୃତାଦିଭିଃ
ଘୃତ ଓ ଏହାପରି ସମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଘୃତଦଧିକ୍ଷୌଦ୍ରକାଦ୍ଯୈର୍ଗୁଡଧୂପୈଃ ସମୋଦକୈଃ
ଘୃତ, ଦହି, ମଧୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମଗ୍ରୀ, ଗୁଡ଼ ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା—
ଏକାଦଶ ଦଶାଷ୍ଟୌ ଵା ପଂଚ ଦ୍ଵୌ ଵା କୁରୂତ୍ତମ
ଏକାଦଶ, ଦଶ, ଅଷ୍ଟ, ପାଞ୍ଚ, କିମ୍ବା ଦୁଇ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଶ୍ରଦ୍ଧୋକ୍ତଵିଧିନା ପାର୍ଥ ଭୋଜଯେଦ୍ଭାଗ୍ଯଵାନ୍ଯତୀନ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁସାରେ ନିୟମ ରଖି, ହେ ପାର୍ଥ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ତପସ୍ବୀମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵଵାଚା ସ୍ଵମନୋଭୀଷ୍ଟପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାଦିକମ୍ 4.70.
ନିଜ ମନ ଓ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା, ପତ୍ର, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ ଓ ଏହାପରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
କଥଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯସ୍ତଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏପରି କଥା କହି, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ତ୍ଯକ୍ତଂ ଚତୁରୋ ମାସାନ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିନ୍ତସ୍ଯ ଚାଚରେତ୍
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାରି ମାସ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛି, ସେହି ପ୍ରଥା ଚାଲାଇବା ଉଚିତ।
ଅଵସାନେ ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵାସୁଦେଵପୁରୀଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଶେଷରେ, ହେ ରାଜା, ଵାସୁଦେବଙ୍କ ସହରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ସ ଭଵେତ୍କୃତକୃତ୍ଯସ୍ତୁ ନ ପୁନର୍ମାତୃକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ଲୋକ ହେବେ, ପୁନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇବେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ଥାନଂ ଚାପି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ ହରେର୍ଲୋକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଭକ୍ତିଂ ପରାଂ ପାର୍ଥ ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉଠିବା ଉପଲକ୍ଷେ, ସେ ହରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଇଥାଏ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦେଇ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ଦୁଗ୍ଧାବ୍ଧିଭୋଗଶଯନେ ଭଗଵାନନନ୍ତୋ ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ସ୍ଵପିତି ଯତ୍ର ଵିବୁଧ୍ଯତେ ଵା
ଯେ ଦିନ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ୍ ଦୁଧ ସାଗରରେ ଶୟନ କରନ୍ତି, ସେ ଦିନ ସେ ଶୁଇବା କିମ୍ବା ଜାଗିବା—
ନୀରାଜନଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପ୍ରାର୍ଥିତଃ ସ ପ୍ରଜାଭିସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୁଃଖାପନୁତ୍ତଯେ
ନୀରାଜନ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣା: ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଜାମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଦୁଃଖାପନୋଦଂ କୁରୁ ଭୋ ଵ୍ଯାଧିତାନାଂ ନରେଶ୍ଵର
ହେ ରାଜା, ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କର।
ପାଲଯାମାସ ହୃଷ୍ଟୋଽସାଵଜପାଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଅଜପାଳ ଭାବେ ଜଣାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ପାଂଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷଣଂ ଵଚ୍ମି ତେ ଶୃଣୁ
ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ କହିବି, ଶୁଣ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵଭୂଵାଥ ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରଃ
ସେ ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଥ ରାବଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଅଖଣ୍ଡମଣ୍ଡଲଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାତପତ୍ରଂ ଚକାର ହ
ସେ ଅଖଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ର ଛତା ତିଆରି କଲେ।
ଵରୁଣଂ ବଦ୍ଧକର୍ମସ୍ଥଂ ଧନଦଂ ଧନରକ୍ଷକମ୍
ବରୁଣ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, କୁବେର ଧନର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ମେଘାଶ୍ଛାଦନ୍ତି ନୃପତିଂ ଦ୍ରୁମପୁଷ୍ପାଦିପଂକ୍ତିଷୁ
ଫୁଲିଥିବା ଗଛମାନଙ୍କର ଶାରିରେ ମେଘମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଢାକି ଦେଉଛନ୍ତି।
ଯାମିକା ମଧ୍ଯକକ୍ଷାଯାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵା ଗୀତତତ୍ପରାଃ
ମଧ୍ୟ କକ୍ଷରେ ଯାମିକାମାନେ ଓ ଗାନରେ ଲଗ୍ନ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ଗଂଗାଦ୍ଯାଃ ସରିତଃ ପାନେ ଗାର୍ହପତ୍ଯେ ହୁତାଶନଃ 4.71.୧
ପାନ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନଦୀ, ଘରେ ଗାର୍ହପତ୍ୟ ଅଗ୍ନି ଜଳୁଛି।
ତିଷ୍ଠଂତି ପାର୍ଥିଵାଃ ସର୍ଵେ ପୁରଃସେଵାଵିଧାଯିନଃ
ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ରାଜସେବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି।
ସଂଦୃଶ୍ଯ ରାଵଣଃ ପ୍ରାହ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ପ୍ରତିହାରକମ୍
ଏହା ଦେଖି ରାବଣ ପ୍ରଶଂସିତ ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ ଉଵାଚ ପ୍ରଣମ୍ଯାଗ୍ରେ ଦଂଡପାଣିର୍ନିଶାଚରଃ
ନିଶାଚର ଦଣ୍ଡ ହାତରେ ଧରି, ପ୍ରଣାମ କରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଯଯାତିର୍ନହୁଷୋ ଭୀମୋ ରାଘଵୋଯଂ ଵିଦୂରଥଃ
ଯୟାତି, ନହୁଷ, ଭୀମ ଏବଂ ଏହି ରାଘବ, ବିଦୂରଥ।
ମେଘାକାରାସ୍ତଵ ସ୍ଥାନେ ନାଜପାଲ ଇହାଗତଃ
ତୁମର ସ୍ଥାନରେ ମେଘ ଭଳି ଆକୃତି ଥିବାମାନେ ଅଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଅଜପାଳ ନାହାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ପ୍ରହିତୋ ଦୂତୋ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷୋ ନାମ ରାକ୍ଷସଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ଦୂତକୁ ପଠାଯାଇଲା।
ସେଵାଂ କୁରୁ ସମାଗଚ୍ଛ କବନ୍ଧୋ ଯସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵଃ
ତୁମେ କବନ୍ଧଙ୍କୁ ସେବା କର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଅ, ଯାହାର ରାଜା ତୁମେ।