ମୁକଟେନ ଶିରୋ ରୁଦ୍ଧଂ କୁଂଡଲାଭ୍ଯାଂ ଚ କର୍ଣକୌ
ମୁକୁଟ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ଢାକାଯାଏ, ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା କାନ।
ଚତୁରୋ ଵାର୍ଷିକାନ୍ମାସାନ୍ମାଽଽଶ୍ରିତା ସା ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଚାରି ମାସ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହିବେ।
ଚକାର ଲୋଚନାଵାସମତୋଽର୍ଥଂ ମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମୋର କାମ ପାଇଁ ସେ ଚକ୍ଷୁର ନିବାସ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି।
ଯୋଗନିଦ୍ରା ମହାନିଦ୍ରା ଶେଷାଭିଶଯନେ ସ୍ଥିତଃ
ଯୋଗ ନିଦ୍ରା, ମହା ନିଦ୍ରା, ଶେଷ ଶୟନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀକରାଂବୁଜୈରଚ୍ଛୈର୍ମୃଦ୍ଯମାନପଦଦ୍ଵଯଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପଦ୍ମ ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଦୁଇ ପାଦକୁ ମୃଦୁ ମସା ଯାଏ।
ଵ୍ରତୈରନେକୈନିଯମୈଃ ପାଂଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନଵଃ
ହେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନେକ ଉପବାସ ଓ ନିୟମରେ ମନୁଷ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତତୋଽଵବୁଧ୍ଯତେ ଦେଵଃ ଶ୍ରୀମାଞ୍ଛଙ୍ଖଗଦାଧରଃ 4.70.
ତାପରେ ଶ୍ରୀମାନ୍, ଶଂଖ ଓ ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବତା ଜାଗିଉଛନ୍ତି।
ମନ୍ତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦେଵମୁତ୍ଥାପଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ରାଜା, ଦ୍ୱିଜ ଲୋକେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଗାଇବା ଉଚିତ।
ସମୁତ୍ଥିତେ ତଦା ଵିଷ୍ଣୋ କ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରଵର୍ତଯେତ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଉଠିଲେ, ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ଥିତେ ଦେଵଦେଵେଶେ ନଗରେ ପାର୍ଥିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବଦେବଙ୍କ ଉଠିବା ପରେ, ନଗରରେ ରାଜା ନିଜେ—
ଯଂଯଂ ଦାମୋଦରଃ ପଶ୍ଯେଦୁତ୍ଥିତୋ ଧରଣୀଧରଃ
ଧରଣୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦାମୋଦର ଉଠିଲେ, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି—
ରାତ୍ରୌ ପ୍ରଜାଗରେ ଦେଵମେକାଦଶ୍ଯାଂ ସୁରାଲଯେ
ରାତିରେ, ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ସୁରାଳୟରେ ଜାଗି ରହିବା ଉଚିତ।
ହୋମଯେଦ୍ଧଵ୍ଯଵାହଂ ଚ ହଵ୍ଯଦ୍ରଵ୍ଯୈର୍ଘୃତାଦିଭିଃ
ଘୃତ ଓ ଏହାପରି ସମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଘୃତଦଧିକ୍ଷୌଦ୍ରକାଦ୍ଯୈର୍ଗୁଡଧୂପୈଃ ସମୋଦକୈଃ
ଘୃତ, ଦହି, ମଧୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମଗ୍ରୀ, ଗୁଡ଼ ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା—
ଏକାଦଶ ଦଶାଷ୍ଟୌ ଵା ପଂଚ ଦ୍ଵୌ ଵା କୁରୂତ୍ତମ
ଏକାଦଶ, ଦଶ, ଅଷ୍ଟ, ପାଞ୍ଚ, କିମ୍ବା ଦୁଇ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଶ୍ରଦ୍ଧୋକ୍ତଵିଧିନା ପାର୍ଥ ଭୋଜଯେଦ୍ଭାଗ୍ଯଵାନ୍ଯତୀନ୍
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅନୁସାରେ ନିୟମ ରଖି, ହେ ପାର୍ଥ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ତପସ୍ବୀମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵଵାଚା ସ୍ଵମନୋଭୀଷ୍ଟପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାଦିକମ୍ 4.70.
ନିଜ ମନ ଓ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା, ପତ୍ର, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ ଓ ଏହାପରି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
କଥଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯସ୍ତଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏପରି କଥା କହି, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦାନ ଓ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଯତ୍ତ୍ଯକ୍ତଂ ଚତୁରୋ ମାସାନ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତିନ୍ତସ୍ଯ ଚାଚରେତ୍
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଚାରି ମାସ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଛି, ସେହି ପ୍ରଥା ଚାଲାଇବା ଉଚିତ।
ଅଵସାନେ ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵାସୁଦେଵପୁରୀଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଶେଷରେ, ହେ ରାଜା, ଵାସୁଦେବଙ୍କ ସହରକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ସ ଭଵେତ୍କୃତକୃତ୍ଯସ୍ତୁ ନ ପୁନର୍ମାତୃକୋ ଭଵେତ୍
ସେ ନିଜ କାମ ସାରିଥିବା ଲୋକ ହେବେ, ପୁନି ମାତୃଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇବେ ନାହିଁ।
ଉତ୍ଥାନଂ ଚାପି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସ ହରେର୍ଲୋକମାପ୍ନୁଯାତ୍ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଭକ୍ତିଂ ପରାଂ ପାର୍ଥ ସ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପଦମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉଠିବା ଉପଲକ୍ଷେ, ସେ ହରିଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଇଥାଏ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତି ଦେଇ, ହେ ପାର୍ଥ, ସେ ବୈଷ୍ଣବ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ।
ଦୁଗ୍ଧାବ୍ଧିଭୋଗଶଯନେ ଭଗଵାନନନ୍ତୋ ଯସ୍ମିନ୍ଦିନେ ସ୍ଵପିତି ଯତ୍ର ଵିବୁଧ୍ଯତେ ଵା
ଯେ ଦିନ ଅନନ୍ତ ଭଗବାନ୍ ଦୁଧ ସାଗରରେ ଶୟନ କରନ୍ତି, ସେ ଦିନ ସେ ଶୁଇବା କିମ୍ବା ଜାଗିବା—
ନୀରାଜନଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପ୍ରାର୍ଥିତଃ ସ ପ୍ରଜାଭିସ୍ତୁ ସର୍ଵଦୁଃଖାପନୁତ୍ତଯେ
ନୀରାଜନ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣା: ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଜାମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଦୁଃଖାପନୋଦଂ କୁରୁ ଭୋ ଵ୍ଯାଧିତାନାଂ ନରେଶ୍ଵର
ହେ ରାଜା, ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଲୋକମାନଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କର।
ପାଲଯାମାସ ହୃଷ୍ଟୋଽସାଵଜପାଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ ଅଜପାଳ ଭାବେ ଜଣାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା।
ତସ୍ଯାସ୍ତୁ ପାଂଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷଣଂ ଵଚ୍ମି ତେ ଶୃଣୁ
ହେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ କହିବି, ଶୁଣ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ଵଭୂଵାଥ ରାଵଣୋ ରାକ୍ଷସେଶ୍ଵରଃ
ସେ ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଥ ରାବଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଅଖଣ୍ଡମଣ୍ଡଲଂ ଚନ୍ଦ୍ରମାତପତ୍ରଂ ଚକାର ହ
ସେ ଅଖଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ର ଛତା ତିଆରି କଲେ।
ଵରୁଣଂ ବଦ୍ଧକର୍ମସ୍ଥଂ ଧନଦଂ ଧନରକ୍ଷକମ୍
ବରୁଣ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, କୁବେର ଧନର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।