ଦ୍ଵାଦଶେ ସ ପୁନର୍ଜାତଃ ପୁଷ୍କଲକ୍ଲେଶଭାଜନଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ଯୁଗରେ ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବହୁ ଦୁଃଖର ଭାଗୀ ହେଲେ।
ତେନ ଚାସୀତ୍କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ତାରକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଵାପ ଶୀଘ୍ରଂ ପଂଚତ୍ଵଂ ସଂସାରଭଵସାଗରେ
ସେ ଜୀବନର ସମୁଦ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ଭୂଯଶ୍ଚୋପୋଷିତା ତେନ ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀ ଶୁଭା
ପୁଣି ସେ ଶୁଭ ତାରକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ।
ଵ୍ରତପ୍ରଭାଵାଦ୍ଭୁଵନେ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଯମକଣ୍ଟକମ୍
ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵା ଭର୍ତୃଵାକ୍ଯେନ ସ୍ନାନଦାନଜପାଦିକମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିମ୍ବା ପତିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକୃତ୍ରିମେ ଜଲେ ସ୍ନାନମପରାହ୍ଣେ ସମାଚରେତ୍
ବିକାଳେ ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭାସ୍କରାଯାଥ କୃତ୍ଵା ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା 4.65.
ତାପରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଗନ୍ଧଧୂପ ଵିଲେପନୈଃ
ପରେ ଫଳ, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଭୋଜନ କରିବା।
ରମ୍ଯେ ତାମ୍ରମଯେ ପାତ୍ରେ ଜାନୁଭ୍ଯାଂ ଧରଣୀଂ ଗତଃ
ସୁନ୍ଦର ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଜାଣୁ ଟିକେଇ ଭୂମିରେ ବସିବା।
ଭୂମୌ ତୁ ମଂଡଲଂ କୃତ୍ଵା ଗୋମଯେନ ସତାରକମ୍
ମାଟି ଉପରେ ଗୋମୟରେ ତାରା ଚିହ୍ନ ସହିତ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ତିଆରି କରିବା।
ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାମଂତ୍ରେଣ ଭୂମୌ ଶକ୍ତ୍ଯା ଶନୈଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସହସ୍ରଶୀର୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ନିଜ ହାତରେ ଧୀରେ ଭୂମିରେ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା କରିବା।
ପର୍ଯୁକ୍ଷ୍ଯ ଧୂମମୁତ୍କ୍ଷିପ୍ଯ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ପାଣି ଛିଟି, ଧୂଆଁ ଉଠାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ଖଂଡଖାଦ୍ଯଂ ପୌଷେ ସୋହାଲକଂ ତଥା
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷରେ ଖଣ୍ଡଖାଦ୍ୟ, ପୌଷରେ ସୋହାଳକ ଦେବା।
ମୋଦକାଂଶ୍ଚୈତ୍ରମାସେ ତୁ ଵୈଶାଖେ ଖଂଡଵେଷ୍ଟକମ୍
ଚୈତ୍ର ମାସରେ ମୋଦକ, ବୈଶାଖରେ ଖଣ୍ଡବେଷ୍ଟକ ଦେବା।
ଶ୍ରାଵଣେ ମଧୁଶୀର୍ଷେଣ ନଭସ୍ଯେ ପାଯସେନ ଚ
ଶ୍ରାବଣରେ ମଧୁଶୀର୍ଷ, ନଭସ୍ୟରେ ପାୟସ ଦେବା।
ଏଭିର୍ଦ୍ଵାଦଶଭିର୍ଵର୍ଷୈର୍ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଦ୍ଵିଜାନ୍ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ପ୍ରକାର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିବର୍ଷ ନିଜେ ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ଭୋଜନ କରାଇବା।
ସମାପ୍ତେ ତୁ ଵ୍ରତେ କୃତ୍ଵା ରାଜତଂ ତାରକାଗଣମ୍ 4.65.
ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିରେ ରୂପାରେ ତାରାମାଳା ତିଆରି କରିବା।
କୁମ୍ଭା ଦ୍ଵାଦଶ ଦାତଵ୍ଯାଃ ସୋଦକା ମୋଦକାଶ୍ରିତାଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ଘଡ଼ା ଜଳ ଓ ମୋଦକ ଭରି ଦେବା ଉଚିତ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଵଲ୍ଗୁଲଲ୍ଲାଟଂ ଲକ୍ଷପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତମ୍
ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କପାଳ ଓ ଲକ୍ଷ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା।
ଅନେନ ଵିଧିନା ରାଜନ୍ଯଃ କରୋତି ଵ୍ରତଂ ନରଃ
ଏହି ପ୍ରକାରରେ ଯଦି ରାଜା କିମ୍ବା ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରେ,
ନକ୍ଷତ୍ରଲୋକଂ ଵ୍ରଜତି ଵିମାନେନାର୍କଵର୍ଚସା
ସେ ତାରାମଣ୍ଡଳର ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥରେ ବସି।
ସହସ୍ରଭର୍ତ୍ତା ସ୍ଵର୍ଲୋକେ ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଦିଵାକରୈଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେ ହଜାର ଗଣ୍ଡର ସହିତ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଏତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପୁରା ଚୀର୍ଣଂ ଶଚ୍ଯା ରାଜ୍ଞ୍ଯା ଶ୍ରିଯୋମଯା
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀମତୀ ଶଚୀ ରାଣୀ କରିଥିଲେ।
ମେନଯା ରଂଭଯା ସ୍ଵର୍ଗେ ଉର୍ଵଶ୍ଯା ଦେଵଦତ୍ତଯା
ସ୍ୱର୍ଗରେ ମେନା, ରମ୍ଭା, ଉର୍ବଶୀ ଓ ଦେବଦତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିଲେ।
ଚୀର୍ଣମେତଦ୍ଵ୍ରତଂ ପାର୍ଥ ସର୍ଵପାପଭଯାପହମ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଓ ଭୟ ଦୂର ହୁଏ।
ଜନ୍ମାଂତରେଷ୍ଵପି କୃତାନି ହରତ୍ଯଘାନି ଯା ସଂଦହତ୍ଯହରହଃ ସୁକୃତୋପଯୋଗାତ୍
ଏହି ବ୍ରତ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ, ଦିନେଦିନ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଜଳାଇ ଦେଇଥାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଂ ନାମ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ ତାରକଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ନାମକ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅରଣ୍ଯଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ସପ୍ରାଶନଂ ସୋପଵାସଂ ସରହସ୍ଯଂ ସମନ୍ତ୍ରକମ୍
ଅରଣ୍ୟଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ବିବରଣା: ନିବେଦନ, ଉପବାସ, ଗୁପ୍ତତା ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ।
ଵ୍ରତଂ ରାଘଵଵାକ୍ଯେନ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଦୋଷଵର୍ଜିତମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ରାଘବଙ୍କ କଥାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଏବଂ ଦୋଷ ରହିତ।