ସାଂତଃପୁରସୁତୋ ଯଶ୍ଚ ଚକ୍ରେ ରାଜ୍ଯମତଂଦ୍ରିତଃ
ଯେଉଁ ରାଜା ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଅସ୍ଥିର ହେବା ଛଡା ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିଥିଲେ,
ଜଘାନ ତାପସଂ ସୋଽଥ ପ୍ରମାଦାନ୍ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ସେ ଏକ ଦିନ ଅବିବେକରେ ଶିକାର କୁ ଯାଇ, ଏକ ତାପସକୁ ମାରିଦେଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେନ ଦେହାଂତେ ନରକଂ ଗତଃ
ସେ କର୍ମର ଫଳରେ ଜୀବନର ଶେଷରେ ନରକକୁ ଗଲା ।
ତସ୍ମାଦିହାଗତୋ ମର୍ତ୍ଯେ ରୌଦ୍ରୋ ଵିଷଧରୋଽଭଵତ୍
ତେଣୁ ଏଠାରେ ମଣିଷ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ବିଷଧର ପ୍ରାଣୀ ହେଲା ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ସହ ଚ ପଂଚତ୍ଵଂ ଜଗାମ ଦ୍ଵିଜସଂଯୁତଃ
ସେ ପଞ୍ଚଜଣଙ୍କ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଏହି ସଂସାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଦାରିତମୁଖୋ ହିଂସ୍ରୋ ନାନାସତ୍ତ୍ଵଭଯଂକରଃ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଫାଟିଯାଇଥିଲା, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ।
ତତୋଽପି ବହୁଭିଃ ଶସ୍ତ୍ରୈ ରାଜଲୋକୈର୍ନିପାତିତଃ
ତାପରେ ରାଜାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବହୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣପାଦନଖାଘାତଵ୍ଯାପାଦିତମୃଗାନ୍ଵଯଃ 4.65.
ତିକ୍ତ ନଖର ଆଘାତରେ ତାଙ୍କ ପଶୁବଂଶ ପୂରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ସ ନୀତଃ କୃମିରାଶିତ୍ଵଂ ଲୋକୈଃ ଖାତନିପାତନାତ୍
ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗଡ଼ିରେ ପକାଇ ଫେଲିଦେଲେ, ଏବଂ ସେ କୀଟମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଜଘାନ ବାଲଂ ଚଣ୍ଡାଲାଦସୌ ମୃତ୍ଯୁମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ ଶିଶୁକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ଏହିପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଜଘାନ ତରୁଣୀଂ ସ୍ନାତୁକାମାମଥାଗତାମ୍
ସେ ଏକ ଯୁବତୀ, ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲା, ତାକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ତତ୍ରାପି ବଡିଶଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଜନୈଃ ପ୍ରାଣୈର୍ଵିଯୋଜିତଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଚାଲ ଲଗାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରିଦେଲେ।
କ୍ରୂରଶ୍ଛିଦ୍ରପରଃ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ନରପ୍ରାଣଵିଯୋଜକଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟ, ଚୁପଚାପ ଭିତରକୁ ପସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା, ନିମ୍ନ ଏବଂ ମଣିଷର ପ୍ରାଣ ନେଇଥିବା ଥିଲେ।
ମଂତ୍ରେଣାହୂଯ ସିଦ୍ଧେନ ଵାତିକେନ ଵ୍ଯସୁଃ କୃତଃ
ଏକ ସିଦ୍ଧ ବାୟୁଦେବ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ତାଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରିଦେଲେ।
କ୍ରୂରଦଂଷ୍ଦ୍ରଃ କରାଲାସ୍ଯୋ ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା, ସେ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଉଥିଲେ।
ସ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଜର୍ଜରଂ ଶୂନ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ଚକ୍ରେ ଵିଷାଦିଷୁ
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶକୁ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଭଙ୍ଗୁର କରିଦେଲେ।
ସମାରୋପ୍ଯ ଧନୁଃ ସଂଖ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରେଣ ନିପାତିତଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁଷ ଚଢ଼ାଇ, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ପତିତ ହେଲେ।
ଵନେଚରାଣାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧାଙ୍ଗୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ନିଧନଂ ଗତଃ 4.65.
ବନରେ ରହୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ କ୍ରୋଧିତ ଥିଲା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଏକାଦଶେଽପି ପାଞ୍ଚାଲୋ ଭଵମଧ୍ଯେଽପି ଭୀଷଣଃ
ଏକାଦଶ ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚାଳ ଏହି ସଂସାର ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
ପାପୋ ଧର୍ମଧ୍ଵଜୋ ରକ୍ଷୋ ଦେଵତୋଜ୍ଝିତମାଲ୍ଯଧୃକ
ପାପୀ ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ରାକ୍ଷସ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାଗତ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶେ ସ ପୁନର୍ଜାତଃ ପୁଷ୍କଲକ୍ଲେଶଭାଜନଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ଯୁଗରେ ସେ ପୁନି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବହୁ ଦୁଃଖର ଭାଗୀ ହେଲେ।
ତେନ ଚାସୀତ୍କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତମ୍
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ତାରକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅଵାପ ଶୀଘ୍ରଂ ପଂଚତ୍ଵଂ ସଂସାରଭଵସାଗରେ
ସେ ଜୀବନର ସମୁଦ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ୱରତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କଲେ।
ଭୂଯଶ୍ଚୋପୋଷିତା ତେନ ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀ ଶୁଭା
ପୁଣି ସେ ଶୁଭ ତାରକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ।
ଵ୍ରତପ୍ରଭାଵାଦ୍ଭୁଵନେ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ରାଜ୍ଯମକଣ୍ଟକମ୍
ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵା ଭର୍ତୃଵାକ୍ଯେନ ସ୍ନାନଦାନଜପାଦିକମ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କିମ୍ବା ପତିଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅକୃତ୍ରିମେ ଜଲେ ସ୍ନାନମପରାହ୍ଣେ ସମାଚରେତ୍
ବିକାଳେ ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଭାସ୍କରାଯାଥ କୃତ୍ଵା ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା 4.65.
ତାପରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଫଲୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଗନ୍ଧଧୂପ ଵିଲେପନୈଃ
ପରେ ଫଳ, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଭୋଜନ କରିବା।
ରମ୍ଯେ ତାମ୍ରମଯେ ପାତ୍ରେ ଜାନୁଭ୍ଯାଂ ଧରଣୀଂ ଗତଃ
ସୁନ୍ଦର ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ଜାଣୁ ଟିକେଇ ଭୂମିରେ ବସିବା।