ତତ୍ତୂର୍ଯଧ୍ଵନିଘୋଷେଣ ଗତିମଙ୍ଗଲନିଃସ୍ଵନୈଃ 4.64.
ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ଗତିର ନିର୍ବିକାର ଧ୍ୱନି ସହିତ,
କୁଂକୁମକ୍ଷୋଦତୀଵ୍ରେଣ ଦାନମାନାଦିଭିଃ ସୁଖମ୍
ଗାଢ଼ କୁଙ୍କୁମ ଚୁରା, ଦାନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ଲାଭ ହୁଏ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ କ୍ଷମଯନ୍ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ଚ
ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରି ଓ ନମସ୍କାର କରି,
ଯ ଏଵଂ କୁରୁତେ ପାର୍ଥ ଦଶମୀଵ୍ରତମାଦରାତ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଆଦର ସହିତ ଦଶମୀ ବ୍ରତ କରେ,
ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଵିଶେଷତଃ କାର୍ଯଂ ଵ୍ରତମେତଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହି ବ୍ରତଟି ବିଶେଷଭାବରେ ଜନନୀମାନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଏହି ବ୍ରତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଖ୍ୟାତି ଦେଇଥାଏ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
ଯେ ମାନଵା ମନୁଜପୁଙ୍ଗଵ କାମକାମାଃ ସଂପୂଜଯଂତି ଦଶମୀଷୁ ସଦା ଦଶାଶାଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁମାନେ ଦଶମୀ ତିଥିରେ ସଦା ଦଶ ଦିଗରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଚାହାନ୍ତି,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦ ଆଶାଦଶମୀଵ୍ରତଂ ନାମ ଚତୁଷ୍ପଷ୍ଟିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ଆଷାଢ଼ ଦଶମୀ ବ୍ରତ ନାମକ ଚଉଷଠି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ତାରକଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପରିପୃଚ୍ଛାମି ଗୋଵିନ୍ଦ ତ୍ଵାଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପାଦଯୋଃ
ଗୋବିନ୍ଦ, ତୁମର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛି। ତାରକ ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହ।
ଗୁହ୍ଯାଦ୍ଗୁହ୍ଯତରଂ ବ୍ରୂହି ଵ୍ରତଂ କିଂଚିଦନୁତ୍ତମମ୍
ସବୁଠୁ ଗୁପ୍ତ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ କଣ, ମୋତେ ଏହା ବିଷୟରେ ଖୋଲାମେଳା କହ।
ସାଂତଃପୁରସୁତୋ ଯଶ୍ଚ ଚକ୍ରେ ରାଜ୍ଯମତଂଦ୍ରିତଃ
ଯେଉଁ ରାଜା ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଅସ୍ଥିର ହେବା ଛଡା ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିଥିଲେ,
ଜଘାନ ତାପସଂ ସୋଽଥ ପ୍ରମାଦାନ୍ମୃଗଯାଂ ଗତଃ
ସେ ଏକ ଦିନ ଅବିବେକରେ ଶିକାର କୁ ଯାଇ, ଏକ ତାପସକୁ ମାରିଦେଲେ।
ତେନ କର୍ମଵିପାକେନ ଦେହାଂତେ ନରକଂ ଗତଃ
ସେ କର୍ମର ଫଳରେ ଜୀବନର ଶେଷରେ ନରକକୁ ଗଲା ।
ତସ୍ମାଦିହାଗତୋ ମର୍ତ୍ଯେ ରୌଦ୍ରୋ ଵିଷଧରୋଽଭଵତ୍
ତେଣୁ ଏଠାରେ ମଣିଷ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ବିଷଧର ପ୍ରାଣୀ ହେଲା ।
ଲବ୍ଧ୍ଵା ସହ ଚ ପଂଚତ୍ଵଂ ଜଗାମ ଦ୍ଵିଜସଂଯୁତଃ
ସେ ପଞ୍ଚଜଣଙ୍କ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଏହି ସଂସାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଦାରିତମୁଖୋ ହିଂସ୍ରୋ ନାନାସତ୍ତ୍ଵଭଯଂକରଃ
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଫାଟିଯାଇଥିଲା, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ।
ତତୋଽପି ବହୁଭିଃ ଶସ୍ତ୍ରୈ ରାଜଲୋକୈର୍ନିପାତିତଃ
ତାପରେ ରାଜାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବହୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ତୀକ୍ଷ୍ଣପାଦନଖାଘାତଵ୍ଯାପାଦିତମୃଗାନ୍ଵଯଃ 4.65.
ତିକ୍ତ ନଖର ଆଘାତରେ ତାଙ୍କ ପଶୁବଂଶ ପୂରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ସ ନୀତଃ କୃମିରାଶିତ୍ଵଂ ଲୋକୈଃ ଖାତନିପାତନାତ୍
ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗଡ଼ିରେ ପକାଇ ଫେଲିଦେଲେ, ଏବଂ ସେ କୀଟମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଜଘାନ ବାଲଂ ଚଣ୍ଡାଲାଦସୌ ମୃତ୍ଯୁମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ ଶିଶୁକୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଏବଂ ଏହିପରି ମୃତ୍ୟୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ସ୍ତ୍ରିଯଂ ଜଘାନ ତରୁଣୀଂ ସ୍ନାତୁକାମାମଥାଗତାମ୍
ସେ ଏକ ଯୁବତୀ, ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲା, ତାକୁ ହତ୍ୟା କଲେ।
ତତ୍ରାପି ବଡିଶଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଜନୈଃ ପ୍ରାଣୈର୍ଵିଯୋଜିତଃ
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଚାଲ ଲଗାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରିଦେଲେ।
କ୍ରୂରଶ୍ଛିଦ୍ରପରଃ କ୍ଷୁଦ୍ରୋ ନରପ୍ରାଣଵିଯୋଜକଃ
ସେ ଦୁଷ୍ଟ, ଚୁପଚାପ ଭିତରକୁ ପସିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା, ନିମ୍ନ ଏବଂ ମଣିଷର ପ୍ରାଣ ନେଇଥିବା ଥିଲେ।
ମଂତ୍ରେଣାହୂଯ ସିଦ୍ଧେନ ଵାତିକେନ ଵ୍ଯସୁଃ କୃତଃ
ଏକ ସିଦ୍ଧ ବାୟୁଦେବ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ତାଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣହୀନ କରିଦେଲେ।
କ୍ରୂରଦଂଷ୍ଦ୍ରଃ କରାଲାସ୍ଯୋ ମାଂସଶୋଣିତଭୋଜନଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଦାନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ଥିଲା, ସେ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଖାଉଥିଲେ।
ସ ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଜର୍ଜରଂ ଶୂନ୍ଯଂ ସର୍ଵଂ ଚକ୍ରେ ଵିଷାଦିଷୁ
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶକୁ ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଭଙ୍ଗୁର କରିଦେଲେ।
ସମାରୋପ୍ଯ ଧନୁଃ ସଂଖ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରେଣ ନିପାତିତଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁଷ ଚଢ଼ାଇ, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ପତିତ ହେଲେ।
ଵନେଚରାଣାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧାଙ୍ଗୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ନିଧନଂ ଗତଃ 4.65.
ବନରେ ରହୁଥିବା ମଧ୍ୟରେ, ତାଙ୍କ ଦେହ କ୍ରୋଧିତ ଥିଲା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଏକାଦଶେଽପି ପାଞ୍ଚାଲୋ ଭଵମଧ୍ଯେଽପି ଭୀଷଣଃ
ଏକାଦଶ ଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚାଳ ଏହି ସଂସାର ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ।
ପାପୋ ଧର୍ମଧ୍ଵଜୋ ରକ୍ଷୋ ଦେଵତୋଜ୍ଝିତମାଲ୍ଯଧୃକ
ପାପୀ ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ରାକ୍ଷସ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟାଗତ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିଲେ।