ଚନ୍ଦ୍ରଲେଖେଵ ପତିତା ଭୂମୌ ଭାସିତଦିଙ୍ମୁଖା 4.64.
ସେ ଚାନ୍ଦ୍ରକଳା ପଡ଼ିଥିବା ପରି ଭୂମିରେ ଢଳିପଡ଼ିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲା।
ଉଵାଚ ଭୈମୀ ସଵ୍ରୀଡଂ ସୈରଂଧ୍ରୀଂ ମାଂ ନିବୋଧତାମ୍
ଭୀମଙ୍କ କନ୍ୟା ଲଜ୍ଜାରେ ସାହିତ୍ୟରେ ସୈରନ୍ଧ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ—ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଯଦି ପ୍ରାର୍ଥଯତେ କଶ୍ଚିଦ୍ଦଂଡ୍ଯସ୍ତେ ସାଂପ୍ରତଂ ଭଵେତ୍ ଏଵମସ୍ତ୍ଵନଵଦ୍ଯାଂଗି ରାଜ ମାତାପ୍ଯୁଵାଚ ତାମ୍
ଯଦି ଏବେ କେହି ତୁମକୁ ଚାହିଁବେ, ସେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଉ; ଏହିପରି ଦୋଷରହିତେ, ରାଜମାତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ।
ଏଵଂଵିଧା ତଦ୍ଭଵନେ କଂଚିତ୍କାଲମନିଂଦିତା ଆନଯାମାସ ମୁଦିତୋ ଦମଯଂତୀଂ ଗୃହଂ ପିତୁଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ସେ ଘରେ କିଛି ସମୟ ଦୋଷମୁକ୍ତ ରହିଲେ; ପରେ ଖୁସିରେ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା ହେଲା।
ମାତ୍ରା ପିତ୍ରା ସମାଯୁକ୍ତା ସୁତୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିରେଵ ଚ
ସେ ମା, ବାପା, ପୁଅମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଲେ।
ପ୍ରୋଵାଚ ଵିମନାହୂଯ ଵ୍ରତଂ ଦାନମଥାପି ଵା
ସେ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଡାକାଯିବା ପରେ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଦାନ ବିଷୟରେ କହିଲେ।
ତତ୍ରେତିହାସକୁଶଲୋ ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରୋଵାଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ସେଠାରେ ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଇତିହାସ ଜଣା ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ।
ଚକାର ସର୍ଵଂ ତନ୍ଵଂଗୀ ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦା ତଦା
ତାପରେ ସେ ସୁନ୍ଦରୀ, ପୁରାଣ ଜଣା ବ୍ୟକ୍ତି ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେ ସବୁ କାମ କଲେ।
ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଦମଯଂତ୍ଯା ନରୋତ୍ତମ
ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ଦମୟନ୍ତୀ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିପାରିଲେ।
ସର୍ଵମେତତ୍ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ମାଂ ସର୍ଵଜ୍ଞୋସି ଯାଦଵ
ହେ ଯାଦବ, ତୁମେ ସବୁ କିଛି ଜାଣିଛ, ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହ।
ଭାର୍ଯାର୍ଥଂ ତୁ ଵଣିକ୍ପୁତ୍ରଃ ପୁତ୍ରାର୍ଥେ ଗୁର୍ଵିଣୀ ତଥା ।। 4.64.
ଏକ ମହାଜନଙ୍କ ପୁଅ ଜଣେ ଜୀବନ ସାଥୀ ପାଇଁ, ଏବଂ ଜଣେ ଜନନୀ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ କରନ୍ତି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମସଂସିଦ୍ଧଯୈ ଲୋକକନ୍ଯା ଵରାର୍ଥିନୀ
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ଏହି ସଂସାରର ଯୁବତୀ ଏକ ଭଲ ବର ପାଇଁ ଆଶା କରେ।
ଚିରପ୍ରଵାସିତେ କାଂତେ କାଲେନ ଧୃତିପଂଡିତା
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଜନ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ସେ ସହନଶୀଳ ହୋଇ ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯଦା ଯସ୍ଯ ଭଵେଦାର୍ତଂ କାର୍ଯତେ ହି ତଦା ଵ୍ରତମ୍
ଯେତେବେଳେ କାହାରି ଦୁଃଖ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହି ବ୍ରତ କରାଯାଏ।
ନକ୍ତଂ ତଦାଶାଃ ସଂପୂଜ୍ଯାଃ ପୁଷ୍ପାଲକ୍ତକଚନ୍ଦନୈଃ ଦତ୍ତ୍ଵା ଘୃତାକ୍ତଂ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ପୁନଃ କାର୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ରାତିବେଳେ ଆଶାଗୁଡ଼ିକୁ ଫୁଲ, ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଘିଅ ଲଗାଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ, ପୁନିଥରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଆଶାଶ୍ଚାଶାଃ ସଦା ସଂତୁ ଵିଦ୍ଯଂତାଂ ଚ ମନୋରଥାଃ
ଆଶାଗୁଡ଼ିକ ସଦା ରହୁ, ଏବଂ ମନୋକାମନାଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହେଉ।
ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵିପ୍ରାଯ ଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଏଭଳି ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଵନ୍ମନୋରଥଃ ପୂର୍ଣସ୍ତତଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସମୁଦ୍ଯମାତ୍
ଯେତେବେଳେ ମନୋରଥ ପୂରଣ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ପରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ସୌଵର୍ଣାଃ କାରଯେଦାଶା ରୌପ୍ଯପିଷ୍ଟାତକେନ ଵା
ସୁନାରେ କିମ୍ବା ଚାଁଦିରେ ଆଶାଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେନ୍ମଂତ୍ରସଂଦର୍ଭୈରେଭିର୍ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଗୃହାଂଗଣେ। ପୂର୍ଵା ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ସହିତା ଐନ୍ଦ୍ରୀଦିଗ୍ଦେଵତେ ନମଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଘରର ଆଙ୍ଗଣରେ ଧ୍ୟାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ: 'ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସହିତ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିଗର ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।'
ଅଗ୍ନେଃ ପରିଗ୍ରହାଦାର୍ଯେ ତ୍ଵମାଗ୍ନେଯୀତି ପଠ୍ଯସେ 4.64.
ଅଗ୍ନି ସହିତ ଯୋଗ ଥିବାରୁ, ତୁମକୁ ଅଗ୍ନେୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵରାଜଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଲୋକଃ ସଂଯମଯତ୍ଯସୌ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ, ସେ ସମସ୍ତ ସଂସାରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି।
ଖଡ୍ଗଂସହାତିଵିକୃତା ନୈର୍ଋତିସ୍ତ୍ଵମୁପାଭୃତା
ତୁମେ ତଳୱାର ଧରି, ଭୟଙ୍କର ରୂପେ ନୈୃତି ଦେବୀ ଭାବେ ପୂଜିତ।
ତ୍ଵଯ୍ଯାସ୍ତେ ଭଵନାଧାରଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ପତିଃ
ତୁମରେ ଗୃହର ଆଧାର ଭାବେ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଏଶ୍ୱର ବରୁଣ ଅବସ୍ଥିତ।
ଅଧିଶ୍ରିତାସି ଯସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵାଯୁନା ଜଗଦାଯୁନା
ବାୟୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରାଣ, ତାହାରେ ତୁମେ ଆଧାରିତ।
କୁବେରଵାସତଃ ସୌମ୍ଯା ପ୍ରଖ୍ଯାତା ତ୍ଵମଥୋତ୍ତରା ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ଶିଵସାନ୍ନିଧ୍ଯଂ ଦେଵି ଦେହି ଶିଵେ ନମଃ
କୁବେରଙ୍କ ଦେଶରେ ବସି, ତୁମେ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଶାନ୍ତ ଦେବୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହିପରି, ହେ ଦେବୀ, ଶିବଙ୍କର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଦିଅ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସର୍ପାଷ୍ଟକକୁଲେନ ତ୍ଵଂ ସେଵିତାସି ତଥାପ୍ଯଧଃ
ଆଠ ପ୍ରକାର ସାପ ତୁମକୁ ସେବା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତଳେ ଅଛ।
ସପ୍ତଲୋକୈଃ ପରିଗତା ସର୍ଵଦା ତ୍ଵଂ ଶିଵା ଯତଃ
ସପ୍ତ ଲୋକ ତୁମକୁ ସବୁବେଳେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି, ହେ ଶିବା।
ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଗ୍ରହାସ୍ତାରାଗ୍ରହାସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ମମେଷ୍ଟସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥେ ଭଵଂତୁ ପ୍ରଣତାଃ ସଦା
ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାଗ୍ରହ ସବୁ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ନମନ କରନ୍ତୁ।
ଏଭିର୍ମଂତ୍ରୈଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ପୁଷ୍ପଧୂପାଦିନା ତତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଆଦି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ପରେ,