ଅଥ ରକ୍ତାସୁରୋ ରୋଷାଦ୍ଯୁଯୁଧେ ଵିବୁଧୈଃ ସହ
ତାପରେ ରକ୍ତାସୁର କ୍ରୋଧରେ ଦେବମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଭ୍ରଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତ୍ଯକ୍ତପ୍ରହରଣା ଦ୍ରୁତମ୍
ହାରିଯାଇ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲେ।
ଦୁର୍ଗା ଚାମୁଣ୍ଡଯା ସାର୍ଧଂ ନଵଦୁର୍ଗାସମନ୍ଵିତା
ଦୁର୍ଗା ଚାମୁଣ୍ଡା ସହ ଏବଂ ନବଦୁର୍ଗାଙ୍କ ସମେତ ଥିଲେ।
ଶିଵଦୂତୀ ମହାରୁଣ୍ଡା ଭ୍ରାମରୀ ରୁଦ୍ରମଂଗଲା ଏତାସାଂ ତେ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତ୍ରିଦଶାଃ ପ୍ରଣତାନନାଃ ।। 4.61.
ଶିବଦୂତୀ, ମହାରୁଣ୍ଡା, ଭ୍ରାମରୀ ଓ ରୁଦ୍ରମଙ୍ଗଳା—ଏହି ଦେବୀମାନେକୁ ଦେବତାମାନେ ଶିର ନମାଇ ଶ୍ରୀବଦନରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଅମରପତିମୁକୁଟଚୁମ୍ବିତଚରଣାଂବୁଜସକଲଭୁଵନସୁଖଜନନୀ
ଯାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଅମରମାନେର ମୁଣ୍ଡମଣି ଛୁଁଇଥାଏ, ସେ ମାଆ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିକୃତନଖଦଶନଭୂଷଣରୁଧିରଵଶାଚ୍ଛୁରିତକ୍ଷତଖଡ୍ଗହସ୍ତା
ଯାଙ୍କର ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଛି, ହାତରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ତଳୱାର ଧରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଚ୍ଛାଦିତଶିଖିଗଣୋଦ୍ବଲଵିକଟଜଟାବଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରମଣିଶୋଭା
ତାଙ୍କର ଜଟା ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୟୂରପିଛ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି, ଚାନ୍ଦ୍ରମା ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
କରକମଲଜନିତଶୋଭା ପଦ୍ମାସନବଦ୍ଧପଦ୍ମଵଦନା ଚ
ତାଙ୍କର ପଦ୍ମ ହସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଉଛି, ମୁହଁ ପଦ୍ମ ପରି, ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦିଗ୍ଵସନା ଵିକୃତମୁଖା ଫେତ୍କାରୋଦ୍ଦାମ ପୂରିତଦିଶୌଘା
ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ନେଇ, ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସିତ ଚିତ୍କାର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରଣ କରୁଛି।
କ୍ରୋଶିତବ୍ରହ୍ମାଂଡୋଦରସୁରଵରମୁଖରହୁଂକୃତନିନାଦା
ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ କମ୍ପିତ କରେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧ୍ୱନିରେ ଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁକ୍ତାଟ୍ଟହାସଭୈରଵଦୁଃସହତରଚକିତସକଲଦିକ୍ଚକ୍ରା
ଭୈରବଙ୍କର ମୁକ୍ତ ଅଟ୍ଟହାସର ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭୟଭୀତ ହୋଇ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ପଟୁପଟହମୁରଜମର୍ଦଲଝଲ୍ଲରିଝଙ୍କାରନର୍ତିତାଵଯଵା
ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ମର୍ଦ୍ଦଳ ଓ ଝାଞ୍ଜର ରଣକରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା।
ଶାଂତା ପ୍ରଶାଂତଵଦନା ସିଂହଵରା ଧ୍ଯାନଯୋଗତ ନ୍ନିଷ୍ଠା
ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମୁହଁରେ, ସିଂହୀ ସଦୃଶ ନାୟିକାମାନେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ।
ପକ୍ଷପୁଟଚଂଚୁଘାତୈଃ ସଂଚୂର୍ଣିତଵିଵିଧଶତ୍ରୁସଂଘାତା 4.61.
ତାଙ୍କର ପାଖିର ପାଖ ଓ ଠୁଣ୍ଠିର ଆଘାତରେ ବିଭିନ୍ନ ଶତ୍ରୁମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।
ପର୍ଯଟତି ଜଗତି ହଷ୍ଟା ପିତୃଵନନିଲଯେଷୁ ଯୋଗିନୀସହିତା
ସେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ପିତୃବନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିଶ୍ୱ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ।
ଇତି ନଵଦୁର୍ଗାସଂସ୍ତଵମନୁପମମାର୍ଯାଭିରପରରାଟ୍ କୃତ୍ଵା
ଏଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ ଅନ୍ୟ ରାଜା ନବଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଉପହାରି ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତୁତି ରଚନା କଲେ।
ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚୁର୍ଭଵାନୀଂ ସିଂହଵାହିନୀମ୍
ପୁନି ପୁନି ଶିର ନମାଇ ସେମାନେ ସିଂହବାହିନୀ ଭବାନୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଦେଵାନାଂ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋଽଭଯଂ ତତଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ।
ଯୁଯୁଧେ ଦାନଵୈସ୍ସାର୍ଧଂ ମହାସମରଦୁର୍ଦିନମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ମହାସଂଗ୍ରାମରେ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତେଽପି ତତ୍ରାସୁରାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପ୍ରଚଂଡା ରୁଦ୍ରରୂପିଣଃ
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ଆସିଲେ।
ମହାଗ୍ରାହପରାକ୍ରାଂତା ଦୁଷ୍ଟମାଯାଵିନଷ୍ଟଯେ
ବିପୁଳ ଶକ୍ତି ନେଇ ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ମାୟାବୀମାନେ ନାଶ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରମାରୀ ଅସତ୍କ୍ଲେଶଃ ପ୍ରଲଂବୋ ନରକଃ ସୁତଃ
ଇନ୍ଦ୍ରମାରୀ, ଅସତ୍କ୍ଲେଶ, ପ୍ରଲମ୍ବ, ନରକ ଓ ସୁତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଇଲ୍ଵଲୋ ନମୁଚିର୍ଭୌମୋ ଵାତାପି ଧେନୁକଃ କଲିଃ
ଇଲ୍ବଳ, ନମୁଚି, ଭୌମ, ବାତାପି, ଧେନୁକ ଓ କଳି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ରହଃ ପୌଂଡୂାଦିଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯେନ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ 4.61.
ଗୁପ୍ତଭାବେ ପୌଣ୍ଡ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଧାନ ଦୈତ୍ୟନାୟକମାନେ ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହେଲେ।
ରୂପତୋ ଵର୍ଣିତାଶ୍ଚୈଵ ଧ୍ଵଜାସ୍ତେଷାଂ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ଧ୍ୱଜ ଅଲଗା ଥିଲା।
କାଞ୍ଚନାଃ କାଞ୍ଚନା ପୀଡାଃ କାଞ୍ଚନସ୍ରଗଲଂକୃତାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଜ, ଆସନ ଓ ମାଳା ସବୁ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ନୀଲ୍ଯଃ ପୀତାଃ ସିତା ରକ୍ତାଃ କୃଷ୍ଣାସ୍ରାଃ ପଞ୍ଚଵର୍ଣକାଃ
ସେମାନେ ନୀଳ, ହଳଦିଆ, ସାଦା, ଲାଲ୍ ଓ କଳା—ପାଞ୍ଚଟି ରଙ୍ଗରେ ଥିଲେ।
ପତାକାକାନ୍ତିରନଲା ନର୍ତକ୍ଯ ଇଵ ଶୋଭନାଃ
ସେମାନଙ୍କର ପତାକା ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲା, ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ପରି ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
ତତୋ ହଲହଲାରାଵଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତେ ଦାନଵୋତ୍ତମାଃ ନ୍ଯଵାଦଯଂତାନକାନ୍ଯେ ଶଂଖାଡଂବରଡିଂଡିମାନ୍
ତାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ହଲାହଳ ରବ କରି, ଡ଼଼ାକ, ଶଂଖ, ଢ଼଼ାକ, ଡ଼଼ିଂଡ଼ିମି ଆଦି ବାଦ୍ୟ ଚାଲାଇଲେ।
ଏଵଂ ତେ ସମଯୁଧ୍ଯଂତ ଭଵାନୀଂ ଦୈତ୍ଯଦାନଵାଃ କର୍ଣକୈରୀଷଣୈଃ କୁନ୍ତୈଃ ଶତଘ୍ନୀକୂଟମୁଦ୍ଗରୈଃ
ଏଭଳି ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେ ଭବାନୀଙ୍କ ସହ କଣ୍ଟା, ବାଣ, କୁନ୍ତ, ଶତଘ୍ନୀ, ଲୋହା ଗଦା ଓ ମୁଦ୍ଗର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।