ମଂତ୍ରେଣାନେନ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନମ୍ ଅନଗ୍ନିପାକଂ ଭୂପାତ୍ରେ ଦଧିପୁଷ୍ପଫଲୈଃ ଶୁଭମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଖାଇବା ଦେଇ, ଅଗ୍ନିରେ ରାନ୍ଧାଯାଇନଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଦହି, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ମାଟିର ବାଟିରେ ଦେଇ, ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ପାର୍ଥ ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷସ୍ଯାର୍ଚନଂ ନରଃ
ଏଭଳି, ହେ ପାର୍ଥ, ଯେଉଁ ମଣିଷ ଶ୍ରୀବୃକ୍ଷର ପୂଜା କରେ—
ସପ୍ତଜନ୍ମାଂତରଂ ଯାଵତ୍ସୁଖସୌଭାଗ୍ଯସଂଯୁତା
ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ରହନ୍ତି।
ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷମକ୍ଷତଫଲଂ ଵସିତଂ ନଵମ୍ଯାଂ ନୈଵେଦ୍ଯପୁଷ୍ପଫଲଵସ୍ତ୍ରଵିଚିତ୍ରଧାନ୍ଯୈଃ 4.60.
ଶୁଭ ବୃକ୍ଷଟି, ଅକ୍ଷତ ଫଳ ସହିତ, ନବମୀ ଦିନରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ, ଫୁଲ, ଫଳ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହୋଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
ଧ୍ଵଜନଵମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ପୂର୍ଵଵୈରମନୁସ୍ମୃତ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମା ବହଵଃ କୃତାଃ
ଧ୍ୱଜ ନବମୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା: ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁତାକୁ ମନେ ପକାଇ ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା।
ନାନାରୂପଧରା ଦେଵୀ ଅଵତୀର୍ଯ ପୁନଃପୁନଃ
ଦେବୀ ନାନା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପୁଣିପୁଣି ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଥ ରକ୍ତାସୁରୋ ନାମ ମହିଷସ୍ଯ ସୁତୋ ମହାନ୍ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଚତୁର୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଣ୍ଡଲେ
ତାପରେ, ମହିଷାସୁରଙ୍କ ପୁଅ ବଡ଼ ଦାନବ ରକ୍ତାସୁରଙ୍କୁ ଚାରିମୁହିଁ ବ୍ରହ୍ମା ତିନି ଜଗତର ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ।
ତେନ ଲବ୍ଧଂ ଵରେଣାଥ ମେଲଯିତ୍ଵା ଦନୋଃ ସୁତାନ୍
ଏହି ବର ପାଇଁ ସେ ଦାନୁଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେକୁ ଏକଠା କଲେ।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦାନଵବଲଂ ସନ୍ନଦ୍ଧାତ୍ଯୁଦ୍ଧତଧ୍ଵଜମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା, ଅଭିମାନରେ ଧ୍ୱଜ ଉଠାଇ ତିଆରି ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି,
ତତ୍ର ପ୍ରାଵର୍ତତ ନଦୀ ଶୋଣିତୌଘତରଂଗିଣୀ ଵହଂତୀ ପିତୃଲୋକାଯ ସୁରାସୁରଭଯାନକା
ସେଠାରେ ରକ୍ତ ତରଙ୍ଗ ଭରିଥିବା ଏକ ନଦୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ପିତୃଲୋକକୁ ବହୁଥିଲା, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା।
ଅଥ ରକ୍ତାସୁରୋ ରୋଷାଦ୍ଯୁଯୁଧେ ଵିବୁଧୈଃ ସହ
ତାପରେ ରକ୍ତାସୁର କ୍ରୋଧରେ ଦେବମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଭ୍ରଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ତ୍ଯକ୍ତପ୍ରହରଣା ଦ୍ରୁତମ୍
ହାରିଯାଇ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ପଳାଇଗଲେ।
ଦୁର୍ଗା ଚାମୁଣ୍ଡଯା ସାର୍ଧଂ ନଵଦୁର୍ଗାସମନ୍ଵିତା
ଦୁର୍ଗା ଚାମୁଣ୍ଡା ସହ ଏବଂ ନବଦୁର୍ଗାଙ୍କ ସମେତ ଥିଲେ।
ଶିଵଦୂତୀ ମହାରୁଣ୍ଡା ଭ୍ରାମରୀ ରୁଦ୍ରମଂଗଲା ଏତାସାଂ ତେ ସ୍ତୁତିଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତ୍ରିଦଶାଃ ପ୍ରଣତାନନାଃ ।। 4.61.
ଶିବଦୂତୀ, ମହାରୁଣ୍ଡା, ଭ୍ରାମରୀ ଓ ରୁଦ୍ରମଙ୍ଗଳା—ଏହି ଦେବୀମାନେକୁ ଦେବତାମାନେ ଶିର ନମାଇ ଶ୍ରୀବଦନରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଅମରପତିମୁକୁଟଚୁମ୍ବିତଚରଣାଂବୁଜସକଲଭୁଵନସୁଖଜନନୀ
ଯାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଅମରମାନେର ମୁଣ୍ଡମଣି ଛୁଁଇଥାଏ, ସେ ମାଆ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵିକୃତନଖଦଶନଭୂଷଣରୁଧିରଵଶାଚ୍ଛୁରିତକ୍ଷତଖଡ୍ଗହସ୍ତା
ଯାଙ୍କର ନଖ ଓ ଦାନ୍ତ ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗାଯାଇଛି, ହାତରେ ଆଘାତ ପାଇଥିବା ତଳୱାର ଧରିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଚ୍ଛାଦିତଶିଖିଗଣୋଦ୍ବଲଵିକଟଜଟାବଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରମଣିଶୋଭା
ତାଙ୍କର ଜଟା ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୟୂରପିଛ ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଛି, ଚାନ୍ଦ୍ରମା ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
କରକମଲଜନିତଶୋଭା ପଦ୍ମାସନବଦ୍ଧପଦ୍ମଵଦନା ଚ
ତାଙ୍କର ପଦ୍ମ ହସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଉଛି, ମୁହଁ ପଦ୍ମ ପରି, ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଛନ୍ତି।
ଦିଗ୍ଵସନା ଵିକୃତମୁଖା ଫେତ୍କାରୋଦ୍ଦାମ ପୂରିତଦିଶୌଘା
ଦିଗ୍ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ ନେଇ, ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲାସିତ ଚିତ୍କାର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରଣ କରୁଛି।
କ୍ରୋଶିତବ୍ରହ୍ମାଂଡୋଦରସୁରଵରମୁଖରହୁଂକୃତନିନାଦା
ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ କମ୍ପିତ କରେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧ୍ୱନିରେ ଭୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ମୁକ୍ତାଟ୍ଟହାସଭୈରଵଦୁଃସହତରଚକିତସକଲଦିକ୍ଚକ୍ରା
ଭୈରବଙ୍କର ମୁକ୍ତ ଅଟ୍ଟହାସର ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଭୟଭୀତ ହୋଇ କମ୍ପିତ ହେଲା।
ପଟୁପଟହମୁରଜମର୍ଦଲଝଲ୍ଲରିଝଙ୍କାରନର୍ତିତାଵଯଵା
ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକ ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ମର୍ଦ୍ଦଳ ଓ ଝାଞ୍ଜର ରଣକରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା।
ଶାଂତା ପ୍ରଶାଂତଵଦନା ସିଂହଵରା ଧ୍ଯାନଯୋଗତ ନ୍ନିଷ୍ଠା
ଶାନ୍ତ ଓ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମୁହଁରେ, ସିଂହୀ ସଦୃଶ ନାୟିକାମାନେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ।
ପକ୍ଷପୁଟଚଂଚୁଘାତୈଃ ସଂଚୂର୍ଣିତଵିଵିଧଶତ୍ରୁସଂଘାତା 4.61.
ତାଙ୍କର ପାଖିର ପାଖ ଓ ଠୁଣ୍ଠିର ଆଘାତରେ ବିଭିନ୍ନ ଶତ୍ରୁମାନେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।
ପର୍ଯଟତି ଜଗତି ହଷ୍ଟା ପିତୃଵନନିଲଯେଷୁ ଯୋଗିନୀସହିତା
ସେ ଯୋଗିନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ପିତୃବନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିଶ୍ୱ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ।
ଇତି ନଵଦୁର୍ଗାସଂସ୍ତଵମନୁପମମାର୍ଯାଭିରପରରାଟ୍ କୃତ୍ଵା
ଏଭଳି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ ଅନ୍ୟ ରାଜା ନବଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଉପହାରି ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତୁତି ରଚନା କଲେ।
ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚୁର୍ଭଵାନୀଂ ସିଂହଵାହିନୀମ୍
ପୁନି ପୁନି ଶିର ନମାଇ ସେମାନେ ସିଂହବାହିନୀ ଭବାନୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।
ଦେଵାନାଂ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ତେଭ୍ଯୋଽଭଯଂ ତତଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ତାଙ୍କୁ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ।
ଯୁଯୁଧେ ଦାନଵୈସ୍ସାର୍ଧଂ ମହାସମରଦୁର୍ଦିନମ୍
ସେ ଭୟଙ୍କର ମହାସଂଗ୍ରାମରେ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତେଽପି ତତ୍ରାସୁରାଃ ପ୍ରାପ୍ତାଃ ପ୍ରଚଂଡା ରୁଦ୍ରରୂପିଣଃ
ସେଠାରେ ରୁଦ୍ର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଭୟଙ୍କର ଦାନବମାନେ ଆସିଲେ।