ଅନଘଂ ଵାମନଂ ଶୌରିଂ ଵୈକୁଂଠଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ନିର୍ମଳ ବାମନ, ଶୌରି, ବୈକୁଣ୍ଠ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ—
ଵାରାହଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ନୃସିଂହଂ ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିଯମ୍
ବରାହ, ପଦ୍ମନେତ୍ର, ନୃସିଂହ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି—
ଗୋଵିନ୍ଦମଚ୍ଯୁତଂ କୃଷ୍ଣମନଂତମପରାଜିତମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ, ଅଚ୍ୟୁତ, କୃଷ୍ଣ, ଅନନ୍ତ, ଅପରାଜିତ—
ଅନାଦିନିଧନଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେଶଂ ତ୍ରିଵିକ୍ରମମ୍
ଆଦି ଓ ଶେଷ ନଥିବା ବିଷ୍ଣୁ, ତିନି ଲୋକର ନାଥ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ—
ପୀତାଂବରଧରଂ ନିତ୍ଯଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍ 4.55.
ଯିଏ ସଦା ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଥାନ୍ତି, ଓ ବନମାଳା ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ।
ଯୋଗେଶ୍ଵରାଯ ଯୋଗେଶଭଵାଯ ଯୋଗପତଯେ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ ) ଯଜ୍ଞେଶ୍ଵରାଯ ଯଜ୍ଞସଂଭଵାଯ ଯଜ୍ଞପତଯେ ଗୋଵିନ୍ଦାଯ ନମୋନମଃ
ଯୋଗେଶ୍ୱର, ଯୋଗର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଯୋଗର ପତି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞେଶ୍ୱର, ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଯଜ୍ଞର ପତି, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଇତ୍ଯନୁଲେପନାର୍ଘ୍ଯାଦ୍ଯର୍ଚନଧୂପମଂତ୍ରଃ
ଏହିପରି ଅନୁଲେପନ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ପୂଜା ଓ ଧୂପ ଦେବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର।
( ଇତି ନୈଵେଦ୍ଯମଂତ୍ରଃ
ଏହିପରି ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର।
(ଇତି ଦୀପାସନମଂତ୍ରଃ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ଶଶାଂକେନ୍ଦୋ ରୋହିଣ୍ଯା ସହିତୋ ମମ
ଏହିପରି ଦୀପ ଓ ଆସନ ଦେବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର: 'ମୋ ପକ୍ଷରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଶିରୋମଣି, ତୁମେ ରୋହିଣୀ ସହିତ ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର।'
ସ୍ଥଂଡିଲେ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଦେଵଂ ସଚନ୍ଦ୍ରାଂ ରୋହିଣୀଂ ତଥା
ବେଦିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ବଲଦେଵଂ ତଥା ପୂଜ୍ଯ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ବଳଦେବଙ୍କୁ ଏଭଳି ପୂଜା କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ତତୋ ଵର୍ଦ୍ଧାପନଂ ଷଷ୍ଠୀନାମାଦିକରଣଂ ମମ
ତାପରେ, ଛଅଟିଏ ଲୋକଙ୍କ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ମୋ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଉତ୍ସବ କରାଯିବ।
ଯଥା ମମ ତଥା କାର୍ଯୋ ଭଗଵତ୍ଯା ମହୋତ୍ସଵଃ
ଯେପରି ମୋ ପାଇଁ କରାଯାଏ, ସେପରି ଭଗବତୀଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ।
ହିରଣ୍ଯଂ କାଞ୍ଚନଂ ଗାଵୋ ଵାସାଂସି କୁସୁମାନି ଚ
ସୁନା, ଗହଣା, ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମେଵଂ ଦେଵକୀ ଦେଵୀ ଵସୁଦେଵାଦଜୀଜନତ୍ 4.55.
ଯିଏକି ଦେବକୀ ଦେବୀ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ,
ସୁଜନ୍ମଵାସୁଦେଵାଯ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାଯ ଚ
ସେହି ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ ଥିବା ବାସୁଦେବ, ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପକାରୀ।
ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଦେଵ୍ଯା ଦେଵକ୍ଯାଃ ସୁମହୋତ୍ସଵମ୍
ଏଭଳି ଯିଏ ଦେବକୀ ଦେବୀଙ୍କ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରେ,
ନରୋ ଵା ଯଦି ଵା ନାରୀ ଯଥୋକ୍ତଫଲମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ପୁରୁଷ ହେଉଁ କି ଜଣେ ଜଣାଣୀ, ଉଲ୍ଲେଖିତ ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ପାଏ।
ପୁତ୍ରସଂତାନମାରୋଗ୍ଯଂ ଧନଧାନ୍ଯାଦିସଦ୍ଗୃହମ୍
ସେ ପୁଅ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଓ ନୀତିମାନ ଘର ପାଏ।
ତସ୍ମିନ୍ରାଷ୍ଟ୍ରେ ପ୍ରଭୁର୍ଭୁଂକ୍ତେ ଦୀର୍ଘାଯୁର୍ମନସେପ୍ସିତାନ୍
ସେ ଦେଶରେ ରାଜା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଓ ମନୋରଥ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ପର୍ଜନ୍ଯଃ କାମଵର୍ଷୀ ସ୍ଯାଦୀତିଭ୍ଯୋ ନ ଭଯଂ ଭଵେତ୍
ବର୍ଷା ଇଚ୍ଛାମତେ ହୁଏ, ଦୁର୍ଘଟନାରୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ନ ତତ୍ର ମୃତ ନିଷ୍କ୍ରାଂତିର୍ନ ଗର୍ଭପତନଂ ତଥା
ସେଠାରେ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, ଗର୍ଭପାତ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ।
ନ ଵୈଦ୍ଯଜନସଂଯୋଗୋ ନ ଚାପି କଲହୋ ଗୃହେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ସୋଽପି ପାର୍ଥ ନ ସଂଶଯଃ
ସେଠାରେ ଡାକ୍ତର ଦରକାର ନାହିଁ, ଘରେ କୌଣସି ବିବାଦ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ହେ ପାର୍ଥ।
ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଜନମନୋନଯନାଭିରାମା ପାପାପହା ସପଦି ନଂଦିତନଂଦଗୋପା
ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ, ଯାହା ମନ ଓ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଏ, ଏହା ପାପ ନାଶ କରେ ଏବଂ ନନ୍ଦ ଓ ଗୋପମାନେ ଏହାକୁ ତୁରନ୍ତ ଉଲ୍ଲାସରେ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ଦୂର୍ଵାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଦୂର୍ଵାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଃ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ଦୂର୍ବାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।
ନ ତସ୍ଯ କ୍ଷଯମାପ୍ନୋତି ସଂତାନଂ ସପ୍ତଷୌରୁଷମ୍
ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପବିତ୍ର ଦୂର୍ବାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ କରେ, ସେ ସାତ ପିଢି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ସନ୍ତାନ ପାଏ।
କସ୍ମାଚ୍ଚ ସା ପଵିତ୍ରା ଚ ଲୋକନାଥ ବ୍ରଵୀହି ମେ
ଏହା କାହିଁକି ପବିତ୍ର? ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମୋତେ କୁହ।
କ୍ଷୀରୋଦସାଗରେ ପୂର୍ଵଂ ମଥ୍ଯମାନେଽମୃତାର୍ଥିନା
ପୂର୍ବେ, ଯେବେ ଅମୃତ ପାଇଁ କ୍ଷୀର ସାଗର ମଥାଯାଉଥିଲା,
ଭ୍ରମିତୋ ଵୈ ସ ଵେଗେନ ରୋମଣ୍ଯୁଦ୍ଧର୍ଷିତାନି ଵୈ
ସେ ତେଜରେ ବହୁତ ଅସ୍ଥିର ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହର ଲୋମ ଉଠିଯାଇଥିଲା।
ଅଜାଯତ ଶୁଭା ଦୂର୍ଵା ରମ୍ଯା ହରିତଶାଦ୍ଵଲା
ସେଠାରୁ ଶୁଭ ଦୂର୍ବା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ହରିତ ଥିଲା।