ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରରୂପାଯ ରସାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ରୁଦ୍ର ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଜଳର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଯାଵଜ୍ଜନ୍ମ କୃତଂ ପାପଂ ମଯା ଜନ୍ମସୁ ସପ୍ତସୁ
ମୋ ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସାତଟି ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଛି—
ଜନନୀ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସପ୍ତମୀ ସପ୍ତସପ୍ତିକେ
ସପ୍ତମୀ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜନନୀ, ସପ୍ତ ସପ୍ତିକା ମଧ୍ୟରେ ସେଉଁଠି ସପ୍ତମୀ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଜଲୋପରିତରଂ ଦୀପଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂତର୍ପ୍ଯ ଦେଵତାଃ
ସ୍ନାନ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଜଳ ଉପରେ ଦୀପ ଭାସାଇ ଦେବତାମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର।
ମଧ୍ଯେ ଶର୍ଵଂ ସପତ୍ନୀକଂ ପ୍ରଣଵେନ ତୁ ପୂଜଯେତ୍
ମଧ୍ୟରେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ 'ଓଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯାମ୍ଯେ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ନୈର୍ଋତ୍ଯେ ଭାସ୍କରସ୍ଯେତି ପୂଜଯେତ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିବସ୍ୱାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌମ୍ଯେ ସହସ୍ରକିରଣଃ ଶେଷେ ସର୍ଵାତ୍ମନେତି ଚ
ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ସହସ୍ର କିରଣ ଥିବାଙ୍କୁ ଏବଂ ଉତ୍ତରପୂର୍ବରେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୁଷ୍ପୈଃ ସୁଗନ୍ଧଧୂପୈଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରେଣାଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଭାସ୍କରମ୍ 4.53.
ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକି, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ସୁଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ମୃନ୍ମଯେ ଵା ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବିସ୍ତୃତ ତାମ୍ବା ପାତ୍ର କିମ୍ବା ମାଟିର ବଡ଼ ପାତ୍ର ନେଇ,
କାଞ୍ଚନଂ ତାଲକଂ କୃତ୍ଵା ହ୍ଯସିକ୍ତସ୍ତିଲଚୂର୍ଣକମ୍
ସେଠାରେ ସୁନାର ତାଳକା ତିଆରି କରି, ତାହାକୁ ତିଳ ଚୁରା ଛିଟିଇ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ମଂତ୍ରେଣ ତାଲକମ୍
ତାପରେ ଏହି ତାଳକାକୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦୁଷ୍ଟଦୌର୍ଭାଗ୍ଯଦୁଃଖେଭ୍ଯୋ ମଯା ଦତ୍ତଂ ତୁ ତାଲକମ୍
ମୁଁ ଯେଉଁ ତାଳକା ଦେଉଛି, ଏହା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ।
ସପୁତ୍ରପଶୁଭୃତ୍ଯାଯ ମେଽର୍କୋଯଂ ପ୍ରୀଯତାମିତି
ମୋ ସହିତ ମୋର ପୁଅ, ପଶୁ ଓ ଚାକରମାନେ ଥିଲେ, ଏହି ଆଦିତ୍ୟ ଆମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।
ଵିପ୍ରାନନ୍ଯାନ୍ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ପୂଜଯିତ୍ଵା ଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେତେ ଶକ୍ତି ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା କରି ଘରକୁ ଫେରିବା ଉଚିତ।
ଅଚଲାସପ୍ତମୀସ୍ନାନଂ ସର୍ଵକାମଫଲପ୍ରଦମ୍
ଅଚଳା ସପ୍ତମୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଇତି ପଠତି ଯ ଇତ୍ଥଂ ଯଃ ଶୃଣୋତି ପ୍ରସଂଗାତ୍କଲିକଲୁଷହରଂ ଵୈ ସପ୍ତ ମୀସ୍ନାନମେତତ୍
ଏହି କଥା ଯିଏ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ସପ୍ତମୀ ସ୍ନାନ କଲେ କଳିଯୁଗର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ବୁଧାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଯେନ ଚୀର୍ଣେନ ନରକଂ ନରଃ ପଶ୍ଯତି ନ କ୍ଵଚିତ୍
ବୁଧାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା: ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ କେବେ ବି ମଣିଷ ନରକ ଦେଖିବେ ନାହିଁ।
ପୁରା କୃତଯୁଗସ୍ଯାଦୌ ଇଲୋ ରାଜା ବଭୂଵ ହ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, କୃତଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ଇଳା ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଜଗାମ ହିମଵତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ମହାଦେଵେନ ଵାରିତଃ
ସେ ମହାଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାରଣ ହୋଇ, ହିମାଳୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଗଲେ।
ସ ରାଜା ମୃଗସଂଗେନ ପ୍ରାଵିଶତ୍ତଦୁମାଵନେ
ସେଇ ରାଜା ମୃଗମାନେ ସହିତ ଉମାଙ୍କ ଅଟବୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସା ବଭ୍ରାମ ଵନେ ଶୂନ୍ଯେ ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରା
ସେ ଶୂନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅଂଚଳ ଉନ୍ନତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ତାଂ ଦଦର୍ଶ ବୁଧଃ ସୌମ୍ଯାଂ ରୂପୌଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତାମ୍
ବୁଧ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ମୃଦୁସ୍ଭାଭା ଓ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ଉଦାରତା ଓ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଦଧୌ ଗର୍ଭଂ ତଦୁଦରେ ଇଲାଯା ରୂପତୋଷିତଃ
ଇଲାଙ୍କ ରୂପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ଗର୍ଭ ରଖିଲେ।
ଚଂଦ୍ରଵଂଶକରୋ ରାଜା ଆଦ୍ଯଃ ସର୍ଵମହୀକ୍ଷିତାମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଆରମ୍ଭକ ରାଜା ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନୀ ସର୍ଵୋପଦ୍ରଵନାଶିନୀ
ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଘଟନାକୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି।
ଆସୀଦ୍ରାଜା ଵିଦେହାନାଂ ମିଥିଲାଯାଂ ସ ଵୈରିଭିଃ 4.54.
ମିଥିଲାରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ଊର୍ମିଲା ନାମ ବଭ୍ରାମ ମହୀଂ ବାଲକସଂଯୁତା
ଉର୍ମିଳା ନାମକ ଏକ ଜଣେ ମହିଳା ଏକ ଶିଶୁ ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଚକାରୋଦରପୂର୍ତ୍ଯର୍ଥଂ ନିତ୍ଯଂ କଂଡନପେଷଣେ
ପେଟ ଭରିବା ପାଇଁ ସେ ସଦା ଦାଳି ଚକୁଚୁଆଁଥିଲେ।
କାରୁଣ୍ଯାନ୍ମାତୃଵାତ୍ସଲ୍ଯାତ୍କ୍ଷୁଧାସଂପୀଡ୍ଯମାନଯୋଃ
ଦୟା, ମାତୃସ୍ନେହ ଓ ଭୋକର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ,
ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ଯା ଵିଦେହାଯାଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ଵପିତୁରାସନେ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ବିଦେହ ରାଜ୍ୟରେ ଗିଁ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ।