ପଂଚରତ୍ନଫଲୈର୍ଯୁକ୍ତାଞ୍ଛାଖାଭିରପି ଵେଷ୍ଟିତାନ୍
ପାଞ୍ଚଟି ରତ୍ନର ଫଳ ଲଗିଥିବା ଶାଖାଗୁଡ଼ିକରେ ଉପସଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିବା, ସେ ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ସୁଶୁଦ୍ଧାଂ ମୃଦମାନୀଯ ସର୍ଵେଷ୍ଵେଵ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ସମସ୍ତ ଗଛରେ ଶୁଦ୍ଧ ମାଟି ଆଣି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚାତ୍ର ସୌରାନ୍ମନ୍ତ୍ରାନୁଦୀରଯେତ୍
ଏଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନେଇ, ସୌର ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା ଦରକାର।
ଭୋଜିତାଭିର୍ଯଥାଶକ୍ତି ମାଲ୍ଯଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷଣୈଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥାଶକ୍ତି ଭୋଜନ କରାଇ, ମାଳା, ପୋଶାକ ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦୀର୍ଘାଯୁରସ୍ତୁ ବାଲୋଽଯଂ ଜୀଵପୁତ୍ରା ଚ ଭାଵିନୀ
ଏହି ଶିଶୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ହେଉ, ଭବିଷ୍ୟତର ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରୁହୁ।
ଶକ୍ରଃ ସଲୋକପାଲୋ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।
ମାଶନିର୍ମା ସ ହୁତଭୁଙ୍ମା ଚ ବାଲଗ୍ରହା କ୍ଵଚିତ୍
ମାଶନିର୍ମା, ହୁତଭୁକ୍ ଓ ଶିଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଥିବା ଗ୍ରହମାନେ କେବେ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତତଃ ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରଧରାଃ କୁମାରଂ ପତିସଂଯୁତାଃ
ତାପରେ ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଜନନୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାନ୍ତି।
କାଞ୍ଚନୀଂ ଚ ତତଃ କୃତ୍ଵା ତିଲପାତ୍ରୋପରି ସ୍ଥିତାମ୍ 4.52.
ତାପରେ ସୁନାର ଏକ ଦାନବସ୍ତୁ ତିଆରି କରି, ସେଠି ତିଳର ପାତ୍ର ଉପରେ ରଖିବାକୁ ହୁଏ।
ଵସ୍ତ୍ରକାଞ୍ଚନରତ୍ନୌଘୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈଃ ସଘୃତପାଯସୈଃ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ଗୁରୁଣା ଚେଯମୁଚ୍ଚାର୍ଯା ମଂତ୍ରସଂତତିଃ
ପୋଷାକ, ସୁନା, ରତ୍ନର ଗୁଛ, ଖାଦ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଏବଂ ଘୀ ଦୁଧର ପାୟସ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଗୁରୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାଳା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ।
ଦୀର୍ଘାଯୁରସ୍ତୁ ବାଲୋଽଯଂ ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷଶତଂ ସୁଖୀ
ଏହି ଶିଶୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଥାଉ, ଏକ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁଖୀ ରୁହୁ।
ବ୍ରହ୍ମା ରୁଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସ୍କନ୍ଦୋ ଵାଯୁଃ ଶକ୍ରୋ ହୁତାଶନଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ସ୍କନ୍ଦ, ବାୟୁ, ଶକ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନି—
ଏଵମାଦୀନି ଚାନ୍ଯାନି ଵଦତଃ ପୂଜଯେଦ୍ଗୁରୂନ୍
ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ସମୟରେ, ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଚରୁଂ ଚ ପୁତ୍ରସହିତା ପ୍ରଣମ୍ଯ ରଵିଶଂକରୌ
ପୁଅ ସହିତ ରବି ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପକା ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଯମେଵାଦ୍ଭୁତଂ ଯୋଗୋ ହ୍ଯଦ୍ଭୁତେଷୁ ଚ ଶସ୍ଯତେ ଶାଂତ୍ଯର୍ଥଂ ଶୁକ୍ଲସପ୍ତମ୍ଯାମେତତ୍କୁର୍ଵନ୍ନ ସୀଦତି
ଏହି କ୍ରିୟା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଉପାୟ, ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଶୁକ୍ଳ ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ଏହା କରିଲେ ଶାନ୍ତି ପାଇବାକୁ ମିଳେ, କେବେ ବି ବିଫଳ ହୁଏନାହିଁ।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମାଯୁଷ୍ଯଂ ସପ୍ତମୀସ୍ନପନଂ ରଵିଃ
ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ରବିଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବା ପୁଣ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦାୟକ।
ସ ଚାନେନ ଵିଧାନେନ କାର୍ତଵୀର୍ଯୋଽର୍ଜୁନୋ ନୃପଃ
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା କାର୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ରାଜା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଆରୋଗ୍ଯଂ ଭାସ୍କାରାଦିଚ୍ଛେଦ୍ଧନମିଚ୍ଛେଦ୍ଧୁତାଶନାତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆରୋଗ୍ୟ ନିମିତ୍ତେ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଧନ ନିମିତ୍ତେ ଚାହିବା ଉଚିତ।
ଏତନ୍ମହାପାତକନାଶନଂ ସ୍ଯାଦପ୍ଯକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦଃ ପଠଂତି 4.52.
ଏହି ଶ୍ଲୋକଟି ବଡ଼ ଅପରାଧକୁ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ । ଯେମାନେ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି ପଢ଼ନ୍ତି ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ସ୍ନପନସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵିପଂଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ସ୍ନାପନ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ' ବିବରଣା ନାମକ ବାଉନ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା ।
ଅଚଲାସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଅଧ୍ରୁଵେଣ ଶରୀରେଣ ସୁପକ୍ଵେନାପି କିଂ ଫଲମ୍
ଅଚଳାସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ବିବରଣା: ଏହି ଅସ୍ଥିର ଦେହ ଯଦିଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଢ଼ିଛି, ତଥାପି ଏହାର କ'ଣ ଉପକାର?
ପ୍ରାତଃସ୍ନାନାସମର୍ଥାନାଂ ଶରୀରଂ ପଶ୍ଯ ଦେହିନାମ୍
ଯେମାନେ ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ଦେହକୁ ଦେଖ ।
କାଯକ୍ଲେଶସହା ନାର୍ଯୋ ନ ଭଵଂତି ଯଦୂତ୍ତମ
ହେ ଯଦୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦେହର କଷ୍ଟ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ନାହାନ୍ତି ।
କଥଂ ଚ ତାଃ ସୁରୂପାଃ ସ୍ଯୁଃ ସୁଭଗାଃ ସୁପ୍ରଜାସ୍ତଥା
ତେବେ ସେମାନେ କିପରି ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ସୁସନ୍ତାନ ହେବେ?
ଅଲ୍ପାଯାସେନ ସୁମହଦ୍ଯେନ ପୁଣ୍ଯମଵାପ୍ଯତେ
ଅଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ ।
ଯନ୍ମଯା କସ୍ଯଚିନ୍ନୋକ୍ତମଚଲାସପ୍ତମୀଵ୍ରତମ୍
ଯେଉଁ ଅଚଳାସପ୍ତମୀ ବ୍ରତକୁ ମୁଁ କାହାକୁ କହିଥିଲି,
ଵେଶ୍ଯା ଚେନ୍ଦୁମତୀ ନାମ ରୂପୌଦାର୍ଯଗୁଣାନ୍ଵିତା
ଏକ ନାମୀ ବେଶ୍ୟା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଇନ୍ଦୁମତୀ, ସେ ସୁନ୍ଦରତା, ଦାନଶୀଳତା ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର ଥିଲେ ।
ତନୁମଧ୍ଯା ସୁଜଘନା ପୀନୋନ୍ନତପଯୋଧରା
ତାଙ୍କର ଦେହ ଅତି ସୁସ୍ଥିର, ଜଘନ ଭଲ, ଓ ଛାତି ଉଚ୍ଚ ଓ ପିନ୍ଧା ।
ସୌଂଦର୍ଯଂ ସୌକୁମାର୍ଯଂ ଚ ତସ୍ଯାଃ କାମେନ ଗୀଯତେ
ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ କୋମଳତାକୁ କାମଦେବ ମଧ୍ୟ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ।
ମୂର୍ତିଃ ଶଶଧରସ୍ଯେଵ ନଯନାନନ୍ଦକାରିଣୀ 4.53.
ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଥିଲା, ଯାହା ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିଲା ।