ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯାଂତେ କୃତ୍ଵୈତଦଖିଲଂ ନୃପ
ଏଭଳି ଭାବେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ କାମ କରିବା ଦରକାର, ରାଜା।
ଘୃତପାତ୍ରଂ ସକରକଂ ସୋଦକୁମ୍ଭଂ ନିଵେଦ ଯେତ୍
ଘିଅ ଭରା ପାତ୍ର, ଚମଚ ଓ ପାଣି ଭରା କୁମ୍ଭ ଦେବା ଉଚିତ।
ଏକାମପି ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଗାଂ ଵିତ୍ତହୀନୋ ଵିମତ୍ସରଃ
ଯେଉଁଠି ଧନ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ ଉପରେ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ କମ୍ ରେ କମ୍ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାତ୍କଲ୍ଯାଣସପ୍ତମୀମ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯେ କେହି କଳ୍ୟାଣ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କରେ—
ଯଶ୍ଚାଷ୍ଟପତ୍ରକମଲୋଦରକର୍ଣିକାଯାଂ ସଂପୂଜଯେତ୍କୁସୁମଧୂପଵିଲେପନାଯୈଃ
ଏବଂ ଯେ କେହି ଅଷ୍ଟପତ୍ରୀ ଅଂକିତ କମଳ ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରେ—
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ କଲ୍ଯାଣସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନଂ ନାମାଷ୍ଟଚତ୍ଵାରିଂଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କଳ୍ୟାଣ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ବିବରଣ' ନାମକ ଅଠଚାଳିଶିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଶର୍କରାସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ଯଯାନଂତଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଶର୍କରା ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ବିବରଣ: ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅନନ୍ତ ଆୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ୟ ମିଳେ।
ମାଧଵସ୍ଯ ସିତେ ପକ୍ଷେ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ
ମାଧବ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ—
ସ୍ଥଂଡିଲେ ପଦ୍ମମାଲିଖ୍ଯ କୁଂକୁମେନ ସକର୍ଣିକମ୍
ଭୂମିରେ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା କର୍ଣ୍ଣିକା ସହିତ କମଳ ଅଙ୍କିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାପଯେଦୁଦକୁଂଭଂ ଚ ଶର୍କରାପାତ୍ରସଂଯୁତମ୍
ଏକ ଜଳକୁମ୍ଭ ଓ ଶର୍କରା ଭରା ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣାଶ୍ଵସମାଯୁକ୍ତଂ ମଂତ୍ରେଣାନେନ ପୂଜଯେତ୍
ସୁନାର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵମେଵାମୃତସର୍ଵସ୍ଵମତଃ ପାହି ସନାତନ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ; ଏହିପରି ହେଉଥିବାରୁ, ହେ ସନାତନ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଅହୋରାତ୍ରେ ଗତେ ପଶ୍ଚାଦଷ୍ଟମ୍ଯାଂ କୃତନିତ୍ଯକଃ
ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଯାଇଗଲା ପରେ, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି—
ଭୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିତୋ ଵିପ୍ରାଞ୍ଛର୍କରାଘୃତପାଯସୈଃ
ସମ୍ଭବ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଶର୍କରା, ଘିଅ ଓ ଖିର ଖୁଆଇବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ ମାସିମାସି ସମାଚରେତ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିମାସ ଏହି ସମସ୍ତ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯନଂ ଵସ୍ତ୍ରସଂଵୀତଂ ଶର୍କରାକଲଶାନ୍ଵିତମ୍ ।। । ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁକ୍ତଂ ତଥୈକାଂ ଗାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍ ।। 4.49.
ବସ୍ତ୍ର ଢାକା ଶଯ୍ୟା, ଶର୍କରା ଭରା କଳଶ, ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଓ ଏକ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗୃହଂ ଚ ଶକ୍ତିତୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସମସ୍ତୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଯେଉଁଠିକି ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ସହିତ ଘର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଶଭିର୍ଦ୍ଵିତ୍ରିଭିର୍ନିଷ୍କୈସ୍ତଦର୍ଧେନାପି ଭକ୍ତିତଃ
ଦଶଟି, ଦୁଇଟି କିମ୍ବା ତିନିଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା, କିମ୍ବା ଏହାର ଅର୍ଧ ମାତ୍ରା ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ନ କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵନ୍ଦୋଷାନ୍ସ ମଶ୍ନୁତେ
ଧନ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ଚତୁରାଇ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯଦି କରେ, ତେଣୁ ଦୋଷରେ ପଡ଼େ।
ନିପେତୁରେତ ଉତ୍ଥାଯ ଶାଲିମୁଦ୍ଗେକ୍ଷଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଚାଉଳ, ମୁଡ଼ି, ଓ ଯବକୁ ଭଲ ଦାନ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ; ପ୍ରଥମେ ରଖି, ପରେ ଉଠାଯାଏ।
ଇଷ୍ଟା ରଵେରତଃ ପୁଣ୍ଯା ଶର୍କରା ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଯୋଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପରେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଚିନି ଦାନ କରିବା ଅତି ପୁଣ୍ୟ।
ସର୍ଵେ ହ୍ଯୁପଶମଂ ଯାଂତି ପୁନଃ ସଂତତିଵର୍ଦ୍ଧିନୀ
ସମସ୍ତେ ନିଶ୍ଚିତ ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ବଂଶ ଚାଲିଯାଏ।
କଲ୍ପମେକଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ତତୋ ଯାତି ପରଂ ପଦମ୍
ସେ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ, ତାପରେ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଇଦମନଘ ଶୃଣୋତି ଯଃ ସ୍ମରେଦ୍ଵା ପରିପଠତୀହ ସୁରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଲୋକେ
ହେ ନିର୍ମଳ, ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଯିଏ ଏଠାରେ ଶୁଣେ, ସ୍ମରଣ କରେ କିମ୍ବା ପଢ଼େ—
କମଲାସପ୍ତମୀଵ୍ରତଵର୍ଣନମ୍ ଯସ୍ଯାଃ ସଂକୀର୍ତନାଦେଵ ତୁଷ୍ଯତୀହ ଦିଵାକରଃ
କମଳା ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତର ବର୍ଣ୍ଣନା: ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ ମାତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଵସଂତେଽମଲସପ୍ତମ୍ଯାଂ ସ୍ନାତଃ ସନ୍ଗୌରସର୍ଷପୈଃ
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ପବିତ୍ର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ସଫେଦ ସୋରିଷ ଦାଣା ସହିତ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଵୃତଂ କୃତ୍ଵା ଗଂଧପୁଷ୍ପୈରଥାର୍ଚଯେତ୍
ଏକ ଜୋଡ଼ା ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ, ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦିଵାକର ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରଭାକର ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ହେ ଆଲୋକ ଦାତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵିପ୍ରାଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ସଂପୂଜ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯଵିଭୂଷଣୈଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଭୂଷଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯାଥ ଭୁଞ୍ଜୀତ ଵିମାଂସଂ ତୈଲଵର୍ଜିତମ୍
ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ମାଂସ ଓ ତେଲ ଛାଡ଼ି, ପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।