ଗରୁଡ଼, ଜୀମୂତବାହନଙ୍କୁ ନେଇ ଆକାଶପଥରେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ କମଳାକ୍ଷୀ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଗରୁଡ଼ ତାଙ୍କୁ ଖାଇଯାଉଛନ୍ତି, ସେ ଆକାଶରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି। ଏହା ଦେଖି ଗରୁଡ଼ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଗଲେ। ଗରୁଡ଼ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଆସିଛି। ସେ ସର୍ପ ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ, ଏହିପରି ଶତ୍ରୁ ପାଇଛି। ଏହିଠାରେ ମାନବ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ଦିବ୍ୟ ଆହାର ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଜୀମୂତବାହନ ଏବଂ ଭିଦ୍ୟାଧର ଝିଅ ପାଇଁ। ଆପଣ ଏବେ ଭିଦ୍ୟାଧର ନଗରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।" ଏପରି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଜୀମୂତବାହନ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏହାପରେ ବେତାଳ ନମ୍ରତା ସହ କିଙ୍ଗଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ପରୋପକାରୀ ସ୍ୱଭାବ ଦୈବ ଚକ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା। ଏହି ମହିଳାଙ୍କ ସତୀତ୍ୱ ଶକ୍ତି ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଜୀବନ ଦାନରେ, ଶଂଖଚୂଡ଼ ଏବେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଯାଇଲେ। ତା'ପରେ, ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କ ନଗରର ଦକ୍ଷିଣେ ଏକ ବ୍ୟାପାରୀ ରହୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରତ୍ନଦତ୍ତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପ୍ରଚୁର। ସେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପକୁ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ଦୟାସାଗର, ଏହି ଝିଅ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ, ଦୈବ ବିଧାନରେ ତିଆରି।" ବ୍ୟାପାରୀ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଦୁରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯାଅ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ।" ଏହିପରେ, ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଘରେ ଫେରିଲେ; ତାଙ୍କ ରାନୀ ଶ୍ୟାମଳା ଜାଣିଲେ ଯେ, ରାଜା ଘରକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ ଧୂପ, ଦୀପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହିତ ପୂଜା କଲେ। ବଡ଼ ଭୟରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ "ହଁଭା" ବୋଲି କାନ୍ଦି ଉଠିଲେ। ରାଜା ଶୀଘ୍ର ଏକ ବାଘକୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ଖୁସି ହେଲେ। ତା'ପରେ, ସେ ନମ୍ର ହୃଦୟରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଶାପରେ, ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ବାଘ ଶରୀର ପାଇଥିଲେ। ରାଜା ଘରକୁ ଫେରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଇପଡ଼ିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ, ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛିତା ନାରୀ ରହୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ରୂପର ଶକ୍ତିରେ, ସେଇ ରାଜା ମୋହିତ ହେଇଯିବେ—ଏପରି ଭାବି, ରାଜା ବିବାହ କଲେ ନାହିଁ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣାବଳୀ ଥିବା ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ। କାମବାଣରେ ବିଧ୍ୱସ୍ତ, ରାଜା ଅବାକ୍ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଯାଇଲେ। ସେ ଏକ ଦୋଲାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ସଭାକୁ ଆଣିଲେ। "ଏହି ଶୁଭ୍ରାଙ୍ଗନା କାହାର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ? କେଉଁଠୁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀ ଆସିଛନ୍ତି?" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ତା'ପରେ କହାଗଲା, "ଏହି ଶୁଭ୍ରାଙ୍ଗନା ମୋର; ସେ ରତ୍ନଦତ୍ତଙ୍କ ଝିଅ।" ରାଜାଙ୍କ ସେବକଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସଦା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ—ଏପରି କହାଗଲା। ଏହିପରେ, ରାଜା କ୍ରୋଧାକ୍ରାନ୍ତ ଚକ୍ଷୁ ସହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ଯଦି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ନେଉଛି, ଯମର ସେବକମାନେ ମୋତେ ନରକକୁ ଟାଣିନେବେ।" ଏପରି କହି ରାଜା ବିୟୋଗ ଅଗ୍ନିରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର କ୍ରିୟା କଲେ। ଏହାପରେ ବେତାଳ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ରାଜା।" ସେଠାରେ ତୁରନ୍ତ, ସେନାପତି ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହୋଇଯିଲେ।