ଜୀମୂତବାହନ ମନ୍ଦିରକୁ ପୂଜା ପାଇଁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ନାରୀଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିପାକ୍ଷେ ସେ କାମବାଣରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହେଲେ। ତାହାପରେ ଜୀମୂତବାହନ କହିଲେ, "ମଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ହେ କୃଷ୍ଣପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ସେ ପୁନିପୁନି କାମଦେବ, ପଞ୍ଚବାଣଧାରୀ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଭାବରେ ମକରଧ୍ୱଜ ଦେବତା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେଠି ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଯିଏ ସେଇ ରାଜାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଆସିଲେ। ସେଠି ଯେଉଁଠାରେ ଜୀମୂତବାହନ ଥିଲେ, ସେ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ବିଷାଦରେ କାନ୍ଦିଲେ। ପରେ ଏକ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ, ସେ ପଚାରିଲେ, "ଏହି ଦୁଃଖ କିଏ ଦେଇଛି?" ସେ ବୃଦ୍ଧା କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ, ଉଚ୍ଚ କୁଳର ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ବିଲାପ କରୁଛି।" ଗରୁଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆକାଶମାର୍ଗେ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ କମଳାକ୍ଷୀ ଦେଖିଲେ, ଜୀମୂତବାହନ ଗରୁଡ଼ାରେ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ତାପରେ ଭୟଭୀତ ଗରୁଡ଼ା ଶୀଘ୍ର ତାଁଠାରେ ଆସିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆସିଛି। ସେ ସର୍ପଙ୍କ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁ ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ମାନବୀୟ ଭୋଜନ ତ୍ୟାଗ କର, ଦିବ୍ୟ ଆହାର ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି କଥା ଜୀମୂତବାହନ ଓ ବିଦ୍ୟାଧର କନ୍ୟା ପାଇଁ ଅଟୁଟ।" "ତୁମେ ବିଦ୍ୟାଧର ନଗରରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ, ଏହି ଭାବେ ଦେବତା କଥା କହି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି।" ଏହି ଭାବରେ ବେତାଳ ନମ୍ର ଭାବରେ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ରାଜାଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଭାବ ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା। ଏଠି ଦେଖାଯାଏ, ଏକ ପତିବ୍ରତା ନାରୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ରାଜାଙ୍କର ଜୀବନଦାନ ଦ୍ୱାରା ଶଂଖଚୂଡ଼ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଏହିପରେ, ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କ ନଗରର ଦକ୍ଷିଣରେ ଏକ ବଣିକ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ରତ୍ନଦତ୍ତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ଦେଖି ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ବଣିକ କହିଲେ, "ହେ ଦୟାମୟ, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ସେ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟଦ୍ୱାରା ତିଆରି।" ତାପରେ ରାଜା ମନ୍ତ୍ରୀ ବିଦୁରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ବି ଯାଅ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।" ଏହିପରେ ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଘରକୁ ଫେରିଲେ; ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଶ୍ୟାମଳା, ରାଜା ଘରେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ଧୂପ, ଦୀପ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ପୂଜା କଲେ। ଭୟରେ ତିନି 'ହଁଭା' ବୋଲି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ। ରାଜା ବାଘକୁ ହତ୍ୟା କରି ଖୁସି ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବଣିକ ନମ୍ର ଭାବରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଶାପରେ ସେ ବାଘର ଦେହ ପାଇଥିଲେ। ରାଜା ଘରକୁ ଫେରି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଇପଡ଼ିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ବଣିକ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛିତା ନାରୀ ରହୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରୂପରେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରାଜା ମୋହିତ ହେବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରି, ରାଜା ବିବାହ କଲେ ନାହିଁ। ଶେଷରେ, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣାବଳୀ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ୟା ହେଲେ।