ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରି, ଏହିପରି କୁହାଗଲା—"ଯେପରି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସେହିପରି କରନ୍ତୁ। ହେ ରାଜା, ମୋ ସନ୍ତାନର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅକୁ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଏପରି କହି, ବେଦ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅନେକ ଦାନ ଓ ଧନ ଦେଇ, ଶଶୀ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅକୁ ନେଇ ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ରାଜକୁମାରୀ ଏବେ ମୋର, ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବନସାଥୀ। ଏପରି କହି, ବୈତାଳ, ଯିଏ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଦୂତ, ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ତାପରେ ରାଜା କହିଲେ, "ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଝିଅ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ। ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥରେ କୁହାଯାଇଛି, ହେ ଦେବ, ଜନନୀ ମହିଳା ସବୁବେଳେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି। ମାଟି ଚାଷୀଙ୍କ, ମାଟିରେ ବିଆ ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନୁହେଁ। ସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ନିଶ୍ଚୟ ଯୋଗ୍ୟତା ଲାଭ କରିବେ। ଏହିପରି ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥରେ ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, ଆପଣଙ୍କୁ କୁହିଦେଲି।" ଏହା ଶୁଣି, ମଦନାଳସା ନାମକ ପୁଅ କଥା କହିଲେ। ସେ ବହୁଳା ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନେ ସ୍ନାନ କରି, ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କଲେ। ହୃଦୟରେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, କୋମଳ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ—"ହେ ଦେବାଦିଦେବ, ଆପଣ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସହିତ ଲୀଳାକ୍ରମେ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ରଖିଛନ୍ତି। ଜଗତର ଶେଷରେ, ଆପଣ କାଳ ରୂପେ ସମସ୍ତକୁ ଲୟ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" ଏହି ସ୍ତୁତିର ଶକ୍ତିରେ, ଦେବାଦିଦେବ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଲେ। ତାପରେ, ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ସୁଦେବଙ୍କୁ ଡାକି, ଆନନ୍ଦର ସହିତ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ ଦେଇଦେଲେ। ସୁଦେବ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କଠାରୁ ନେଇ, ମୋହିତ ହେଉଥିଲେ। ଏପରି, ହେ ରାଜା, ସେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଆପଣଙ୍କୁ କୁହିଦେଲି। ପୁଣି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର କଥା କୁହିଲେ। କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ନଗରରେ ଏକ ଦାନଶୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, ଯିଏ ଯେତେ ଧନ ପାଉଥିଲେ, ତାହା ସବୁ ଦାନ କରୁଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ଶରଦ୍ରୁତୁରେ, ନବଦୁର୍ଗା ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲା। ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଆଜି କ’ଣ କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହେବି?" ଏପରି ଦୁଃଖିତ ହେଇଥିବା ବେଳେ, ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ନବଦିନିଆ ଉପବାସ କଲେ, ଖାଦ୍ୟ ନ ନେଇ। ସେଠାରେ ଥିଲେ ଜିମୂତକେତୁ ନାମକ ଏକ ବିଦ୍ୟାଧର ନାୟକ। ସେ କିଛି ବର୍ଷ ଦେବସ୍ଵର୍ଗ ଉପଭୋଗ କରି ରହିଲେ। ଏହି ଚୂଡ଼ାମଣି ଗଛର ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ହେଲା। ହେ ରାଜା, ଗତଜନ୍ମରେ ସେ ମଧ୍ୟଦେଶରେ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ସେ ରାଜା ଶିକାର ଖେଳିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ନବମୀ ଦିନେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ହତ୍ୟା କରିଲେ ନାହିଁ। ଏବଂ ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ରାତି ଜାଗି ରହିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଫଳରେ ରାମଙ୍କ ବିଷୟରେ ଗୀତ ଶୁଣିଲେ। ସେ ମହାପୁରୁଷ ଚୂଡ଼ାମଣି ଗଛଙ୍କ ପୂଜା କଲେ। ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚୂଡ଼ାମଣି ଗଛ କହିଲେ, "ମୋର ଶୁଭ ନଗର..." ଗଛ ଏପରି କହିବା ସହିତ, ସେହି ନଗର ରାଜା ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଚୂଡ଼ାମଣି ଗଛର କୃପାରେ ରାଜାଙ୍କ ସମାନ ହେଲେ। ସେମାନେ ମହାନ ମଲୟ ପର୍ବତରେ ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ। ସେଠାରେ କମଳାକ୍ଷୀ ନାମକ ଏକ ଖ୍ୟାତିଶାଳି କନ୍ୟା ଶିବ ମନ୍ଦିରରେ ଥିଲେ।