ସେହି ଦିନ, ସେହି ସହରରେ, ଏକ ଚୋରକୁ ଗଧାରେ ବଉଳାଇଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ଦୁଃଖଦ ଦେଖାକୁ, ସେଠିରେ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ସଦା ସୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ, ସେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡିଗଲେ। ଏହି ଚୋର କିଂଗ୍ଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ କହିଲେ, "ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଧନ ମୋର।" ରଜା ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହି ଚୋର ଧନ ଚୋରାଇଛି।" ଏହି ଶୁଣି, ଚୋର ନିରାଶ ହେଇ, ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କର ଜୀଉ ଝିଅ ଦେବୀଙ୍କ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହେଇପଡିଲେ। ତାପରେ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଲେ। ଏହା କହି, ସେ ପୁନି ରଜାଙ୍କୁ ହସି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। "ମୋତେ ଯେଉଁ ଜଣେ ମୋ ପ୍ରେମର ନିଜର ଭାବ ରଖିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ କଣ ଦେବି?" ଏହି କଥାପରେ, ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ପରେ କାନ୍ଦିଲି—ମୋ ହସିବାର କାରଣ ଶୁଣ।" "ଅଧର୍ମୀ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗର ଫଳ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।" ତେଣୁ, ଏହି ପ୍ରଥମେ ହସିଥିଲେ, ହରିଙ୍କ ଲୀଳାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ। ଏହି ଦ୍ୱାରା, ସେ କଠୋର କଥା କହିଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଜଣେ ଜୀବନ୍ତ ରହିଲେ। ରଜା, ତୁମେ ଶୁଣ; ପୁଷ୍ପାବତୀ ନାମକ ଏକ ମନୋହର ସହର ଥିଲା, ସେଠି ଏକ ରଜା ରହୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜନ୍ମନ୍ଦିତା ରାଣୀ ଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ଓ ଯୁବତୀ ଥିଲେ। ଏକ ଦିନ, ସେ ତାଙ୍କର ସଂଗୀନୀମାନେ ସହିତ ଫୁଲର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠି ରାଣୀ ମୋହିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାଟିରେ ପଡିଗଲେ। ରାଣୀ ଘରକୁ ଫିରିଲେ, ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ଏଠିକୁ ଦେଖି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯୁବ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ। ସେ ଶୁଣି, କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ସବୁ କଥା କହିଦେଲେ। ଘରେ, ସେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମହାମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ। ସେଠି ଏକ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷୀୟା ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ ଜୀଉ ଝିଅ ଥିଲେ। ଦୁଇ ଜଣେ ରଜାଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଗଲେ ଏବଂ ରଜାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ପୁଅ ଓ ଜନ୍ମନ୍ଦିତା ଦୁଇ ଜଣେ ଏକାଠି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆସିଲେ। "ମୁଁ ଘରକୁ ଫିରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କର; ଏହି ଝିଅକୁ ଏହି ମହିଳାଙ୍କୁ ଭରସା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରକୁ ଫିରିଗଲେ।" ଏହା ପରେ, ମଧ୍ୟରାତିରେ, ସୁଦେବ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ମହିଳା ସହ କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ସୁଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛନ୍ତି।" ସୁଦେବ କହିଲେ, "ଓ ସୁଭୁ, ତୁମେ ଯଦି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଚାହୁଁ, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ସେବକ ହେବି, ଦ୍ୱିଜା ମହିଳା।" ସୁଦେବ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମୁଁହରୁ ଉପକରଣ ହଟାଇଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚାରି ମାସ ପରେ, ସେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହିଳାର ରୂପରେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ। ପ୍ରେମରେ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଅନେକ ବିଚାର କରି, ପଣ୍ଡିତମାନେ ସହିତ ଅନ୍ତରେ ଚିନ୍ତା କଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ତିନି ମାସ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ରହିଲେ। ଏଭଳି ଭାବି, ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ନମ୍ର ଚିତ୍ତରେ, ପ୍ରେମରେ ଶିଥିଳ ହୋଇ, ଚାହିଦାରେ ରଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଯିଏ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇଥିଲେ। ସୁଦେବ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ, ମୂଳଦେବଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ମୂଳଦେବ ଖୁସି ହୃଦୟରେ, ତାଙ୍କର ଏକ ମିତ୍ର ଥିଲେ ଶଶିନ। ସେ ରଜାଙ୍କୁ ସବୁ କଥା କହି, "ମୋତେ ବଧୁ ଦିଅ, ଓ ରଜା," କହିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜକର ନାମରେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ମଦନାଲାସା ଥିଲେ। ନିଜ ପୁଅରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଏଭଳି ଦୁଃଖରେ ରହିଲେ।