ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହିପରି କହି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ପଥ ଦେଖାଇଲେ। ତାପରେ ସେ ସେନା ସହିତ ଏହିଠାକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚୋର ନିଜେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ିଥିଲେ। ସେ ଚୋରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଯାହା ଘଟିଛି ସେ ସବୁ କଥା ଖୋଲି କହିଲେ; ହସି ହସି ଦାନବକୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋର ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛ।" ଏହି ଦିନ ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରେରଣାରେ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ଷିବି। ସେ ବଡ଼ ସେନାକୁ ଭକ୍ଷିଗଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଶ ଦିଗରେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ଏହାପରେ ଚୋର ନିଜେ ରାଜାଙ୍କୁ ଆସି, କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ କଥା କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତୁରନ୍ତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଦାନବ ସହିତ ସେ ଗଡ଼ଖାନ୍ଦ ମାତ୍ର କ୍ଷଣରେ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ଛାର ହୋଇଗଲା। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପତି ଓ ନାରୀମାନେ ସହିତ ସେ ପୁନଃ ଫେରିଗଲେ। ଘରେ ଢୋଲ ଚାଲିବା ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଘରେ ଉଲ୍ଲାସ ହେଲା। ସେହି ଦିନ ସେହି ସହରରେ ଚୋରକୁ ଗଧାରେ ବସାଇ ଦେଖାଇ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ। ତାଙ୍କର ଦେଖଣା ଶୁଣି, ଯିଏ ସୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ, ସେ ନାରୀ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ଚୋର ଗଲେ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଧନ ମୋର ଅଧିକାରରେ।" ରାଜା ହସି କହିଲେ, "ଏହା ଚୋର, ଧନ ଚୋରି କରିଛି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଚୋର ନିରାଶ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା। ସେହି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଝିଅ ଦିବ୍ୟ ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଲେ। ଏହାପରେ, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଏହିପରି କହି, ସେ ପୁନଃ ରାଜାଙ୍କୁ ହସି ହସି କଥା କହିଲେ, "ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଥିବା ନାରୀକୁ ମୁଁ କ'ଣ ଦେବି? ଏହିପରି, ମୁଁ ପରେ କାହିଁକି କାନ୍ଦିଲି—ମୋ ହସିବାର କାରଣ ଶୁଣ। ଯିଏ ଅଧର୍ମୀ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଫଳର ଅର୍ହତା ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ସେ ପ୍ରଥମେ ହସିଲେ, କାରଣ ହରିଙ୍କ ଲୀଳାରେ ମୁହଁ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ସେ କଠୋର କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଜଣେ ଜୀବିତ ରହିଗଲେ।" ହେ ରାଜା, ପୁଷ୍ପାବତୀ ନାମକ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସହର ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ରାଜା ବସୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଣୀ ଥିଲେ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ଯିଏ ରୂପ, ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। କେବଳ ଏକଥର ସେ ତାଙ୍କର ସଖୀମାନଙ୍କ ସହ ଫୁଲର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ରାଣୀ ମନୋହର ହୋଇଗଲେ, ଏବଂ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୂମିରେ ଝାପସି ପଡ଼ିଲେ। ଘରକୁ ଫେରିଲାପରେ, ଦୁଇଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ରୂପ, ଯୌବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ, ସବୁ କଥା ଶୁଣି, କାନ୍ଦିଲେ ଓ ସବୁ ଘଟଣା ଖୋଲି କହିଲେ। ଘରେ ସେ ବଡ଼ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଲେ, ଯାହା ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ବୀଜାକ୍ଷର ସହିତ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଏକ ଦୁଃଖିତ, ଶୁଭ୍ର, ବର୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ରାଜ୍ୟ ମହଳକୁ ଗଲେ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ପୁତ୍ର ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟା ପଳାଇ, ଏକାଠି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଆସିଲେ। "ମୁଁ ମୋ ଘରକୁ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର," ବୋଲି ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ଭରସା ଦେଇ, ଦ୍ୱିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହାପରେ ମଧ୍ୟରାତିରେ, ସୁଦେବ ଭୟ ଛାଡ଼ି ସେ ନାରୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ସୁଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ସଦା ମୋ ହୃଦୟରେ ଅଛନ୍ତି।" ସୁଦେବ କହିଲେ, "ହେ ସୁଭୂ, ଯଦି ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ଚାହୁଁଛ, ମୁଁ ସଦା ତୁମର ସେବକ ହେବି, ହେ ଦ୍ୱିଜାତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସୁଦେବ ତାଙ୍କର ମୁଁଠିରୁ ବନ୍ଧନ ଖୋଲିଦେଲେ। ହେ ରାଜା, ସେ ସମୟରେ, ଚାରି ମାସ ପରେ, ସେ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ।