ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ରାଜାଙ୍କ ନଗରରେ ଚୋରମାନେ ଚୋରା ଧନ ବହୁତ ଜବରଦସ୍ତି କରି ଗହ୍ୱର ଭିତରେ ରଖିଦେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଏକ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ରାଜା, ଚୋରମାନେ ଏହି ନଗରକୁ ଅତ୍ୟାଚାର ଓ ଚୋରିରେ ଭରିଦେଇଛନ୍ତି; ଆମେ ଏହି ନଗରକୁ ଛାଡିଦେବା ଉଚିତ।” ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇ ସେ ଘରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ତାପରେ, ରାକ୍ଷସୀର ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଯାଇଥିଲେ। ପୁନଃ, ସେମାନେ ରଣଧୀର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଅନ୍ଧାର ହେବା ସମୟରେ, ଏକ ଚୋର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ରାଜା କହିଲେ, “ମୁଁ ରାଜା, ତୁମେ ଚୋର, ମୋର ଡାକରେ ଆସିଛ। ଏବେ ଧନ ନେଇ ମୋ ସହ ଖୁସିରେ ରୁହ।” ଏହିପରି କହି, ଚୋର ରାଜାକୁ ବାହାରେ ରଖି ରାତିରେ ଗହ୍ୱରକୁ ଗଲା। ଚୋର ରାଜାକୁ କହିଲେ, “ଓ ରାଜା, ଶୀଘ୍ର ତୁମ ଘରକୁ ଯାଅ।” ଏହି କଥା କହି ଏକ ଅନ୍ୟ ପଥ ଦେଖାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାକ୍ଷସୀ ସେନା ସହିତ ଚୋର ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଚୋରକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ; ହସି ଦାନବକୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋର ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛ।” ଆଜି ମୁଁ ନିଜ ଭାଗ୍ୟରେ ବଳିଆ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷମାନେ ଭକ୍ଷିବି। ସେ ମହାସେନାକୁ ଭକ୍ଷିଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ଦିଶା ଦିଶାରେ ପଳାଇଗଲେ। ତାପରେ ଚୋର ରାଜାଙ୍କୁ ରୋଷରେ କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। ରାକ୍ଷସୀ ସହ ଏହି ଗହ୍ୱର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭସ୍ମ ହେଇଗଲା। ଏପରି ଧନ ଓ ମହିଳାମାନେ ସହିତ ସେ ଫେରିଲେ। ତାଳ ଡାଙ୍ଗର ଶବ୍ଦ ଦେଇ ଏହି ଦିନ ଏହି ନଗରର ଏକ ଏକ ଘରରେ ଉତ୍ସବ ହେଲା। ଏହି ଦିନ ତାକୁ ଗଧାରେ ବଉଲାଇଲା। ତାଙ୍କର ଦେଖା ଦେଖି ଖୁସିରେ ରହୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳା ଅଚେତନ ହେଇପଡିଲେ। ଚୋର ଗଲା ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଧନ ମୋର।” ରାଜା ହସି କହିଲେ, “ଏହି ଚୋର ଧନ ଚୋରି କରିଛ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ଚୋର ନିରାଶ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଦିବ୍ୟ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହେଇଗଲେ। ତାପରେ ଦୁର୍ଗା ଖୁସି ହୋଇ ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଲେ। ଏହିପରି କହି ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜାଙ୍କୁ ହସି କଥା କହିଲେ, “ମୋପାଇଁ ଯେଉଁ ମହିଳା ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଛି, ତାକୁ ମୁଁ କଣ ଦେବି?” ଏହିପରି କହି, ସେ ପରେ କାହିଁକି ହସିଲେ, ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ କହିଲେ। ଅନ୍ୟାୟୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗ ଫଳ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଆରମ୍ଭରେ ହସିଥିଲେ, ଏହି ହରିଙ୍କ ଲୀଳାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ। ତେଣୁ ସେ କଠୋର କଥା କହିଲେ, ଏହି ଭଳି ଶୁଧ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ରହିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ପରେ, ଓ ରାଜା, ଏକ ମନୋହର ନଗର ପୁଷ୍ପାବତୀ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ରାଜା ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରାଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଭରିଥିଲେ। ଏକଦିନ ସେ ତାଙ୍କ ସହେଳୀମାନେ ସହିତ ଫୁଲର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ରାଣୀ ମୁଗ୍ଧ ହେଇଗଲେ ଏବଂ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୂମିରେ ଗିରିପଡିଲେ। ରାଣୀ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ, ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଭରିଥିଲେ, ଆସିବା ପରେ ଦେଖିଲେ। ସେ ଶୁଣି ହେବା ପରେ କାନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।