ଏକଥା ରଜାଙ୍କୁ କୁହାଯାଉଛି—ଏକବେଳେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଛେନା ପଖାଳ ପକାଇ ଗଛ ତଳେ ବସିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର ବିଷୟ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଏକ ସାପ ଦ୍ୱାରା ବିଷାକ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭିକ୍ଷୁକ ଆସି, ସେଇ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଏବଂ ମାତାଲା ହେଇପଡିଲେ। ତାହାପରେ ଭିକ୍ଷୁକ କହିଲେ—"ତୁମେ, ମୂର୍ଖ, ବିଷ ମିଶିଥିବା ଛେନା ପଖାଳ ଦେଲା।" ଏଭଳି କହି, ସେ ଭିକ୍ଷୁକ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ ଏବଂ ଶିବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହେଲେ। ଏହା ସବୁ କହି, ଭେତାଳ ରଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ—"ଏଠାରେ ଦୋଷ ସାପର, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ତାହାର ଉପରେ ନାହିଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟରେ ମୋହିତ ହୋଇ ଭୁଖାକୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଲୋକେ ସ୍ୱୟଂ କୃତ ପାପକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭୋଗିବାକୁ ପଡ଼େ। ଏଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଯିଏ ବିଷ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି। ଏହି କଥା ଯେଉଁମାନେ କହିଲେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଦୋଷୀ କହିଛନ୍ତି।" ଏହା ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରହୃଦୟ ନାମକ ନଗରରେ ରଣଧୀର ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରଜା ଥିଲେ। ସେଠାରେ ଧର୍ମଧ୍ୱଜ ନାମକ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଧନୀ ବ୍ୟାପାରୀ ବସୁଥିଲେ। ଏକ ଦିନ ସେହି ନଗରକୁ ମାଂସ ଭୋଜନରେ ଆସକ୍ତ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଆସିଥିଲେ। ତାହାଠାରେ ବାଶର ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଥିଲେ, ସେ ମାନବ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ। ସେ ରାକ୍ଷସ ଖୁସି ହୋଇ, ସେଇ ମାଂସାଶୀକୁ କହିଲେ—"ମୋତେ ଏକ ବର ଦିଅ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ଲୋକେ ଏମିତି ଏକ ଗହ୍ବର ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ଦେଖି ମନ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ। ତାପରେ ରାତିରେ ଚୋରି କରି, ରାଜପାଳ୍ୟର ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ଦାସୀକୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ସେ ଲୋକର ସାତଜଣୀ ଜାତି-ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସ ଏକ କୋଟ ଭଳି ଗୃହ ତିଆରି କଲେ। ଏହି ଗହ୍ବରରେ ଅନେକ ଚୋରି ହୋଇଥିବା ଧନ ଜୋରକରି ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସବୁ ଦେଖି, ରଜାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଲା—"ମହାରାଜ, ଆମେ ଏହି ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ନଗରକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା; ଏଠି ଦୁଷ୍ଟ ଚୋରମାନେ ରହିଛନ୍ତି।" ଏଭଳି ଆଦେଶ ଦେଇ, ସେ ଲୋକେ ଘରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଯାହା ହେଉଥିଲା, ସେମାନେ ଶୁଣି ବେଳେ ତାହା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହାପରେ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାଳା ଭ୍ରମିତ ହୋଇଗଲେ। ପୁଣି, ସେମାନେ ରଜା ରଣଧୀରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜଣାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଆଧିରାତିରେ ଅନ୍ଧାର ହେବା ସମୟରେ, ସେଇ ଚୋର ରଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ରଜା କହିଲେ—"ମୁଁ ରଜା ଏବଂ ତୁମେ ଚୋର, ଆମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇ ଆସିଛ।" ତୁମେ ମୋ ସହ ବହୁ ଧନ ନିଅ ଏବଂ ସୁଖୀ ରୁହ। ରାତିରେ ସେ ଚୋର ଗହ୍ବରକୁ ଯାଇ, ରଜାଙ୍କୁ ବାହାରେ ରଖିଲେ। ତାହାପରେ ରଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମହାରାଜ, ଶୀଘ୍ର ତୁମ ଘରକୁ ଯାଅ।" ଏଭଳି କହି, ସେ ରଜାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ପଥ ଦେଖାଇଲେ। ସେ ସେଇ ଚୋରଠାରେ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ। ତାହାପରେ ସେ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ସମସ୍ତ ଘଟଣା କହିଦେଲେ; ହସି କହିଲେ—"ତୁମେ ମୋର ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛ।" ଏବେ ଭାଗ୍ୟର ଚଳନାରେ ଆଜି ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ଷିବି। ସେ ସେନାକୁ ଭକ୍ଷିଗଲେ; ଅନ୍ୟମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏହାପରେ ସେଇ ଚୋର ରଜାଙ୍କ ସମ୍ନିକଟକୁ ଆସି, କ୍ରୋଧରେ କିଛି କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରଜା ଶୀଘ୍ର ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ରାକ୍ଷସ ସହିତ ସେ ଗହ୍ବରକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ। ଏଭଳି ଧନ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ସେ ଫେରିଗଲେ। ଘରେ ଘରେ ଢୋଳ ମାଡ଼ି ଉଲ୍ଲାସ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା।