ଏହି ଗଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ପରମ୍ପରାଗତ ରାଜବଂଶର ଶ୍ରେଣୀରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜା ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ପରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ନ୍ୟାୟରେ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରିଥିଲେ । ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରଥମେ ରାଜା କ୍ଷେମଧନ୍ବନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୁଏ । ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅହୀନଜ । ଅହୀନଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ଏହି ତ୍ରେତାୟୁଗରେ ଶତଶଃ ଲୋକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା । ଅହୀନଜ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ପରେ ପରିୟାତ୍ରଙ୍କ ପିତା ହେଲେ । ପରିୟାତ୍ର ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ଚଦ୍ମକାରୀଙ୍କ ପିତା ହେଲେ । ଏହିଭଳି ଚଦ୍ମକାରୀ ପରେ ଭଜ୍ରନାଭିଙ୍କ ପିତା ହେଲେ, ଭଜ୍ରନାଭି ପରେ ବ୍ୟୁତ୍ଥନାଭି, ତାଙ୍କ ପରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣନାଭି, ତାଙ୍କ ପରେ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରେ ଶୀଘ୍ରଗନ୍ତ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଧର୍ମରେ ଏବଂ ନ୍ୟାୟରେ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରିଥିଲେ । ଶୀଘ୍ରଗନ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରସୁବଶ୍ରୁତ ଥିଲେ । ଏହିପରି ତ୍ରେତାୟୁଗର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଭାରତବଂଶରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା । ସୁସନ୍ଧି ନାମକ ରାଜା ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରିଥିଲେ । ସୁସନ୍ଧିଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ମହାଶ୍ୱ ହେଲେ । ମହାଶ୍ୱ ପରେ ବୃହଦୈଶନ, ତାଙ୍କ ପରେ ବତ୍ସପାଳ, ପରେ ପ୍ରତିଭ୍ୟୋମ, ପରେ ସହଦେବ, ତାଙ୍କ ପରେ ଭାନୁରତ୍ନ, ପରେ ମାରୁଦେବ, ପରେ କେଶିନର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ହେଲେ । ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ବୃହଦ୍ରାଜଙ୍କ ପିତା ହେଲେ । ବୃହଦ୍ରାଜ ପରେ ଧର୍ମରାଜ, ତାଙ୍କ ପରେ ରଣଞ୍ଜୟ, ପରେ ଶାକ୍ୟବର୍ଧନ, ପରେ ଅତୁଳବିକ୍ରମ, ପରେ ଶୂଦ୍ରକ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଏହି ରଘୁବଂଶର ସମସ୍ତ ବଂଶଜ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦାରୁଣ ଯଜ୍ଞରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ ଏବଂ ଏଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ । ତ୍ରେତାୟୁଗର ତୃତୀୟ ପଦ ଆରମ୍ଭରେ, ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ନବ୍ବେ ପହଞ୍ଚିଲା । ପ୍ରୟାଗର ଶୁଭ୍ର ପୁରୀରେ ସେ ଭୂମଣ୍ଡଳର ଏକକ ଅଧିପତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ମାୟାଦେବୀଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ବୁଧ, ଯିଏ ମେରୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ, ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସେ ଚୌଦ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଭୂମିର ଏକକ ଅଧିପତ୍ୟ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କ ଅତି ଧାର୍ମିକ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ପୁଅ ଆୟୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଦେବତା ସମାନ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ । ଆୟୁ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ପାଳନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ବାସା ଋଷିଙ୍କ ଶାପରେ ସେ ରାଜା ସର୍ପ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଏହିପରି, ଦୁଇଜଣ ଆର୍ୟ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ—ଯଦୁ, ଯିଏ ଜେଷ୍ଠ, ଓ ପୁରୁ, ଯିଏ କନିଷ୍ଠ । ଏହି ସମସ୍ତ କୃପା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।