ହରିଦାସଙ୍କୁ ପଚାରାଗଲା, “କଲିଯୁଗ କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେବ?” ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ମିଳିଲା—ଯେତେବେଳେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା, ସେଇଠୁ କଲିଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଣୀଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା, ଯାହା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲା। ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଧର୍ମ ଯେତେବେଳେ ବିପରୀତ ଦେଖାଯିବ, ସେତେବେଳେ କଲି, ଅଧର୍ମର ମିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଦେବେ। ତାପରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ଧନୀମାନେ ଲୋଭରେ ଆବୃତ ହେବେ, ଏବଂ ନିମ୍ନ ବର୍ଗରେ ଥିବାମାନେ ବଡ଼ ମହତ୍ତ୍ୱ ଅର୍ଜନ କରିବେ। କଲି ଆସିଲେ ପୃଥିବୀ ଉଜାଡ଼ ଏବଂ ଫଳହୀନ ହୋଇଯିବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଉଦାର ଦାନ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ। ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ତୁରନ୍ତ ଚିନ୍ତାଧାରା ସମାନ ଦ୍ରୁତ ଉଡ଼ନ୍ତା ରଥ ଦିଆଯାଇଲା। ସେଠାରେ, ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ। ହରିଦାସଙ୍କ ପୁଅ ମୁକୁନ୍ଦ ନାମକ, ବହୁତ ଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ। ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁକୁନ୍ଦ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।” ମୁକୁନ୍ଦ “ଏମିତି ହେବ” ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଇ ତୁରନ୍ତ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ। ସେ କନ୍ୟା ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ବାମନଙ୍କୁ ବରଣ କଲେ। ତିନିଜଣ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବରଖୋଜି ଆସିଥିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତକୁ ଚଲିଗଲେ। ଧୀମାନ୍ ନାମକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ୟୋତିଷୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ଉଡ଼ନ୍ତା ରଥରେ ବସାଇଲେ। ଏକ ତୀରରେ ବସାଇ ଦେମନ୍ କୁ ତୁରନ୍ତ ହତ୍ୟା କଲେ। କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପାଇବା ଆଶାରେ ସେମାନେ ଏକାଉଁଠି ଝଗଡ଼ା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ନମ୍ରତା ସହିତ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ସେ ବେତାଳା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତ,ଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ ଥିବା ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, ସେ ଜଣେ ପିତା ସମାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ। ଯିଏ ଦେମନ୍ କୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସେଇ କନ୍ୟାର ଯୋଗ୍ୟ। ଧର୍ମପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଗାଁରେ, ଯେଉଁଠି ବହୁତ ଲୋକ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଆନ୍ଧକ ନାମକ, ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଏଠାରେ ଏକ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଏକ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ମହାଗୌରୀ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ରାଜା, ତୁମେ ଏକ ବର ବାଛନ୍ତୁ।” ରାଜା ନମ୍ର ହୃଦୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଯାହାରେ ଦୁର୍ଗା ଖୁସି ହେଲେ। “ମା, ଆପଣ ସ୍ୱୟଂ ବିଦ୍ୟମାନ, ସମସ୍ତ କିଛି ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ। ଆପଣ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ ଶୁଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି। ଏବଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସହ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମହାକାଳୀ ସହ ଆପଣ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଭସ୍ମ କରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି। ମା, ଆପଣଙ୍କ ଲୀଳାରେ ସମସ୍ତ ଶୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।” ଦେବୀ କହିଲେ, “ତୁମର ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବୀର ହେବେ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଭୟମୁକ୍ତ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଲେ। ସେଇ ସମୟରୁ ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ଏକ ରୂପରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କାଶୀଦାସ ସହିତ ସେ ଧର୍ମପୁର ଗାଁକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ କ୍ଲାନ୍ତ କନ୍ୟା, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହ ରାଜପଥରେ ଯାଉଛନ୍ତି।