ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ବ୍ୟପାର କାର୍ଯ୍ୟରେ କୁରୁସ୍ଥଳ ଦେଶକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ କାମନାରେ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଥିଲେ। ଶ୍ରୀଦତ୍ତଙ୍କ ଯାତ୍ରାରେ ଏକ ଦୂତୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ବହୁ ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲେ। ତିନି ମାସ ପରେ, ଶ୍ରୀଦତ୍ତ ତାଙ୍କ ସ୍ୱଶୁରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଥିଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମାଆ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ବଡ ଆଦର ସହିତ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ, ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଖାଲି ଘରରେ ହୋମଦତ୍ତ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ସାପର କାଟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ବେଗରେ ଏହି ପାପୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, ଯିଏ ବିଷରେ ମସ୍ତ ଥିଲେ, ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ମୃତଦେହକୁ ଦେଖି, ସେ ମୃତ ଶରୀର ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଏକ ଚୋର, କଫଲ୍ଲା ନାମକ, ଦେଖିଲେ ଓ ଏହି ଘଟଣାର କାରଣ ବୁଝିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜ ପତିକୁ ପୁଣିପାଇଲେ। ଏଠାରେ, ସମଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ନାକ ବିନା ଦେଖିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ରାଜଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରଫ୍ତାର କଲେ। ତାଙ୍କ କଥାକୁ ଠିକ୍ ବୋଲି ଧରି, ସେମାନେ ଜୟଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପିନୀ ଭାବେ ଗଣନା କଲେ। ଏହାପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସହରରୁ ବାଘ ଘୁରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଲେ। ଏଭଳି କଥା କହି, ବେତାଳ ବିକ୍ରମଙ୍କୁ ବିନମ୍ର ମନେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ କହିଲେ— ଅନ୍ଧକାର ପୁରୁଷ ନୁହେଁ, ଏହା ତିନି ପ୍ରକାର ଲିଙ୍ଗ ଓ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନିବାସ ହେଉଛି ମାୟା, ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ଲିଙ୍ଗରେ ପ୍ରତିପାଦିତ। ନପୁଂସକ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସଦା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି ନପୁଂସକର ଅଞ୍ଜାନ ଅଧିକ। ତେଣୁ, ସ୍ତ୍ରୀ ଅଧିକ ପାପିନୀ, ପୁରୁଷ ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ପାପୀ। ଏହିପରି, ବେତାଳ ନିର୍ମଳ ମନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନମୟ କଥା କହିଲେ। ଉଜ୍ଜୟିନୀରେ ମହାବଳ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୂତ ହରିଦାସ, ଯିଏ ସଦା ନିଜ ମାଲିକଙ୍କ କାମ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏକ ପଦ୍ମନୟନୀ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ହରିଦାସଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରିୟ ପିତା, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।” “ଏହିପରି ହେଉ,” ବୋଲି ପିତା ରାଜାଣୀଙ୍କ ଡାକରେ ସଭାକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କୁ କହାଯିଲା, “ତୈଳଙ୍ଗର ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।” ଏହା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହାମନା ରାଜା ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ହୃଦୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ହରିଦାସଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “କଳିଯୁଗ କେବେ ଆରମ୍ଭ ହେବ?” ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନା କଲେ, ସେଠାରୁ କଳିଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟା ପତ୍ନୀଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଲୋକଙ୍କୁ ମୂଢ଼ କରେ। ଯେତେବେଳେ ବେଦରେ କଥିତ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଟା ହେଉଛି, କଳି ଅଧର୍ମର ମିତ୍ର ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଚ୍ୟୁତ କରେ। ତାହାପରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ଭାବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଥାଏ। ଧନୀମାନେ ଲୋଭରେ ଅଧୀନ ହେବେ, ନିମ୍ନମାନେ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇବେ। କଳି ଆସିଲେ ପୃଥିବୀ ଉପଜ ଓ ଫଳ ହୀନ ହେଉଛି। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଲେ। ଏଠି ସମୟରେ, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ।