ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମହିଳା ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଓ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକ ଶିଶୁଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ। ଶେଷେ, ସେ ଭୋଜନ ତିଆରି କରି, ପୁନଃଜୀବନ ଦେବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ପରେ, ସେ ମହିଳା ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ପରେ, ହରିଶର୍ମା ତାଙ୍କୁ ଦହନ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ଶୋକାକୁଳ ଜନକ ନିଜ ପୁଅଙ୍କୁ ଦହନ କଲେ। ସେ ଶିଶୁ ଧର୍ମସ୍ଥଳୀର ରାଜା, ଗୁଣମୟ ମହାନୁଭାବଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ। ସେ ମୋତେ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ଏହିଥିରେ ତୁମେ ମୋ ଠାରୁ ଏକ ଵର ଚୟନ କର। ପରେ, ସେ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାରେ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, କିପରି ଜୀବନ ପୁନଃଦାନ ହେଲା, ତାହା କହିଲେ; ଏହି କଥା ଶୁଣି, କେଶବ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥି ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ମୁଁ ସେହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛି, ଯାହା ସହିତ ମୋର ଧର୍ମ ଦ୍ଵାରା ଯୋଗ ଅଛି। ଏହିପରି, ଧର୍ମବିଦ୍ ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ମୋତେ କହ, ମଧୁମତୀ ନାମକ ଯୋଗ୍ୟା ନାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଵାମନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପିତା ସମାନ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଏହିପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ସେଶ, ଭେତାଳ ପୁନର୍ବାର ରାଜା ଵିକ୍ରମଙ୍କୁ କହିଲେ—ଏକ ସୁନ୍ଦର ନଗର ଥିଲା, ନାମ ବର୍ଦ୍ଧବନ, ଯାଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଲୋକ ରହୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ମାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଭାର୍ଯ୍ୟା ସ୍ୱାମୀ ସେବାରେ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ। ପୁଅ, ଝିଅ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ସେ ଜୀବିକା ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ଅଳ୍ପ ଶୁଣି, ରାଜା ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କୁ ହଜାର ଟଙ୍କା ସୁନା ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏହାର କିଛି ଖର୍ଚ୍ଚ କରି, ଶେଷଟି ପରିବାର ସହ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସତୀତ୍ୱ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ, ଶ୍ମଶାନରେ ସେ ମହିଳା ବହୁତ କନ୍ଦୁଥିଲେ। ଭେତାଳ କହିଲେ, "ଓ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର, ଏହି ଶବ୍ଦ ଯେଉଁଠାରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ, ସେଠାକୁ ଯାଅ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବଳଶାଳୀ ନାୟକ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଓ ମୃଦୁ କଥାରେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେ କେଉଁ କାରଣରେ ଏଠାରେ କନ୍ଦୁଛ?" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ରାଜସ୍ତ୍ରୀ ବୀରସେନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମାସ ଶେଷରେ ମୋର ବିନାଶ ହେବ; ଏହିପାଇଁ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ। ତୁମେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଲେ, କହ।" ବୀରସେନ କହିଲେ, "ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବି; ତୁମ ମାଲିକଙ୍କ କାମ ସାଧନ କର।" ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ସେ ନାୟକ ନିଜେ ଘରକୁ ଗଲେ। "ଏହିପରି ହେଉ," ଗୋଟିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମହିଳା ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ପୁଅକୁ କହିଲେ। ଏହିପରି ଭାବି, ସେ ପୁଅ ଝିଅ ଓ ମାଁ ସହିତ, "ପ୍ରିୟ ପିତା, ମୋ ଖପାଳ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଦାନ କର," କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବୀରସେନ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟି ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେନାପତି ସମସ୍ତ କାହାଣୀ ବୁଝିପାରିଲେ। ଏହାପରେ, ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଲେ। ବୀରସେନ କହିଲେ, "ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ବଂଶ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ।" ରୂପସେନ ଶାନ୍ତ ମନେ, ତାଙ୍କ ଝିଅ ଯିଏ ଯେକୌଣସି ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରେ, ପଚାରିଲେ—ଏମାନେ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସବୁଠୁ ବେଶି ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଛି? ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ହେଉଛି: ରାଜା ତାଙ୍କ ଦାସ ପାଇଁ ନିଜ ଦେହ ଦେଇ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ନେହ ପ୍ରକାଶ କଲେ; ଝିଅ ଜଣେ ନାତିକ ଭାବେ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଲେ, ଓ ପୁଅ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଭାବେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କଲେ। ଜ୍ଞାନୀ ରୂପସେନ ରାଜାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଥିଲେ। ଏହିପରି ଘଟଣା ପରେ, ଭୋଗବତୀ ନାମକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏକ ସହର ଥିଲା। ସେଠାରେ ରୂପବର୍ମା ନାମକ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ଘରର ଶୁଭ ପରିସରରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ।