ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣରେ ଏହି ଚମତ୍କାର ଗଳ୍ପ ଏଭଳି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ: ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଜ କାମ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲେ, ଏହିପରି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦିତ ହେଲା। ରାଜାର କନ୍ୟା ରାଜୋବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ବିବାହ କରିନଥିଲେ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରି ଗାନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ହେଲା। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ବିଚାର ବିନା, ଦୋଷ ନଥିବା କନ୍ୟାକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଅଧର୍ମ କରେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ବେତାଳ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ବୋଧନାନୁସାରେ ଧର୍ମ ଉପରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏଭଳି ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର ଏହି ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏଠାରେ, ଦ୍ୱିଜ ବେତାଳ ସ୍ପଷ୍ଟ ମନରେ କହିଲେ—ଯମୁନା ତୀରେ ଧର୍ମସ୍ଥଳ ନାମକ ଶୁଭ୍ର ନଗର ଥିଲା। ସେଠାରେ ଏକ ଧର୍ମପରାୟଣ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ରାନୀ ସୁଶୀଳା, ପତିନିଷ୍ଠା ଓ ଧର୍ମମୟୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ମଧୁମତୀ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ, ଶୌଭଗ୍ୟ ଓ ଚରିତ୍ରରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଇ ମଧୁମତୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବର ଖୋଜିବାକୁ ସବୁଠି ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସତ୍ତ୍ୱଶୀଳ କାଶୀକୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେହ, ଧର୍ମ ଓ ବୟସରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନ ଥିଲେ। ଏଠାରେ, ମଧୁମତୀ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ପାନୀୟ, ଓ ଶୟନ ଉପେକ୍ଷା କରି, ଶୋକରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲେ। ସୁଶୀଳା, ସେହି କୁମାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏଉଁପରି ହରିଶର୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ପୂଜାରେ ଦେଖିଲେ। ସତ୍ୟଶୀଳ କାଶୀରେ ଓ ଗୁରୁପୁତ୍ର କେଶବ ତଥା ଅନ୍ୟେ ଥିଲେ। ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷର ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ ଶୁଭ୍ର ଭୃଗୁ ଯୋଗ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ସମୟରେ, ସେହି କନ୍ୟାକୁ ଏକ ସାପ ଡ଼ସିଲା। ତାପରେ, ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ହରିଶର୍ମା ବେଦ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କଲେ। ତ୍ରିବିକ୍ରମ ମନେ ମନେ କାମଦେବଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଲେ। କେଶବ ଶୋକରେ ଅତିବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ, ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଅସ୍ଥି ସଂଗ୍ରହ କଲେ। ବାମନ ବିରହ ଅଗ୍ନିରେ ପିଡ଼ିତ ହୋଇ ଅସ୍ଥି ଉଠାଇଲେ। ଏହି ପରେ, ସରୟୂ ତୀରରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନାମକ ଶୁଭ୍ର ନଗର ଥିଲା। ସେଠାରେ ରାମଶର୍ମା ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ଏକ ବଡ଼ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ପାପବଶତଃ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା। ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ଶୋକ ଅଗ୍ନିରେ ଜରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଳି କାନ୍ଦିଲେ ନାହିଁ। ସେ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ଶୁଧ୍ଧି କ୍ରିୟା କରି, ପୁଅକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ। ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ସେ ଉପଚାର ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ। ଏହି ମହିଳା, ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚି, ହରିଶର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହେଲେ। ପିତା ଶୋକରେ ପିଡ଼ିତ ହୋଇ, ପୁଅକୁ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ସେ ଧର୍ମସ୍ଥଳୀର ଧର୍ମର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ। ସେ ମୋତେ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ଏଉଁଠି ସେ କହିଲେ, “ଆଜି ମୋଠାରୁ ଏକ ବର ଚୟନ କର।” ଅସ୍ଥି ନେଇ, ସେ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ; ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାରେ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ କିପରି ଜୀବନ ଫେରିଲା, ଏହି କଥା କହିଲେ; ଏହା ଶୁଣି, କେଶବ ଅସ୍ଥି ନେଇ, ସେହି ଦ୍ୱିଜକୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ଥି ଦେଇଦେଲେ। ଏହିପରି, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ମୋତେ ଅନୁବନ୍ଧ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜନଙ୍କୁ ମୁଁ ଯାଉଛି।