ଶକମାନେର ନାଶ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି କାରଣରେ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ଖୁସି ହେଲେ। ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଅସ୍ତିରତା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ। ପରେ ସମୃଦ୍ଧି ଭରା ଦିବ୍ୟ ଅମ୍ବାବତୀ ନଗରକୁ ଯାଇଲେ। ଶିବଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ, ତିନି ଏହି ପଦକୁ ସ୍ଵୀକାର କଲେ। ଏକଦିନ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟବୀର ରାଜା ମହାକାଳେଶ୍ୱର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ବିଶାଳ ହଲ୍ ତିଆରି ହେଲା, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟର ଅନୁଷ୍ଠାନ ହେଉଥିଲା। ଏହି ହଲ୍ ଅନେକ ଗଛ, ଲତା ଓ ଫୁଲର ଲତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଡାକାଯାଇଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଏଠାରେ ବେତାଳ ନାମକ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକାସନରେ ବସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏକ ବଡ଼ କଥା, ପୁରାତନ ଗଳ୍ପର ସଂଗ୍ରହ ବର୍ଣ୍ନନ କରିବି।” ଶିବଙ୍କୁ ମନରେ ଅନ୍ତର୍ଧ୍ୟାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବରାଣସୀ ରସିକ ନଗର, ଏଠି ମହେଶ୍ଵର ବାସ କରନ୍ତି।” ଏଠି ଚାରି ଜାତିର ଲୋକ ନିବାସ କରନ୍ତି, ଏଠାର ରାଜା ଏକ ଶ୍ରୀମୟ କିରିଟ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବଜ୍ରମୁକୁତା, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ମନ୍ତ୍ରୀର ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଦକ୍ଷତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ବହୁତ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ ଥିଲା। ଏଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଓ ରମ୍ୟ ହ୍ରଦ ଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର କୁହୁକୁହାରେ ମନ ହରିଗଲା। ଏହି ହ୍ରଦ ଦେଖି, ଦୁଇ ନାୟକ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା ପଦ୍ମାବତୀ ଏଠିରେ ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ଖେଳ କରୁଥିଲେ। ବଜ୍ରମୁକୁତା ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଅପୂର୍ବ ରୂପ ଓ ଗୁଣ ଅଛି। ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗି, ବଜ୍ରମୁକୁତା ଶିବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଶିବ ଶଙ୍କର।” ପଦ୍ମାବତୀ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ନେଇ ତାଙ୍କ କାନରେ ଲଗାଇଲେ। ପରେ ଏହି ଫୁଲକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ରଖିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ସହିତ, ବଜ୍ରମୁକୁତା ପର୍ବତ ଜଙ୍ଗଲକୁ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆସିଲେ। ଏଠି ସେ ମନରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରି ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଅନୁସ୍ମରଣ କରି, ସେ ମୌନ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, “ଏହି ରାଜପୁତ୍ର କେଉଁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି?” ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ବଜ୍ରମୁକୁତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, “ହେ ରାଜା, ସତ୍ୟ କହ।” ଏହି ଶୁଣି, ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ହସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେ କର୍ଣ୍ଣଟ ରାଜା ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ରଙ୍କର କନ୍ୟା। ଫୁଲର ଚିହ୍ନରେ ତୁମକୁ ପରିଚୟ କରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନେଇଯିବି।” “ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ମୁଁ କର୍ଣ୍ଣଟକୁ ଯିବି।” “ମୁଁ ଯିବି—ଏହାର କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ—ଯଦି ତୁମେ ଚାହୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ବଞ୍ଚି ରହୁ।” ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ରଙ୍କ ନଗରକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇଲେ। ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ଚତୁର୍ ଭାବରେ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ବହୁତ ଧନ ଦେଲେ। ପ୍ରଭାତରେ, ଏହି ବୃଦ୍ଧା ନାରୀ ରାଜପାଳେସ୍କୁ ଗଲେ। ଗୁପ୍ତରେ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚି, ମୋର ସନ୍ଦେଶ କହିଲେ—“ତୁମ ପାଇଁ ଏଠି ଏକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ପୁରୁଷ ଆସିଛି।” ପଦ୍ମାବତୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଚନ୍ଦନରେ ଭିଜିଥିବା ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ମୂଦ୍ରା ଦେଇ କହିଲେ...