ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, କିଛି ରାଜା ସ୍ୱାଧୀନତାର ସମ୍ମାନ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ମହାନ ତପସ୍ବୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋଁକୁ କହିଲେ, “ତମେ ସମସ୍ତେ ଯାଉ, ଏବେ ମୁଁ ଯୋଗନିଦ୍ରାର ଶକ୍ତିରେ ଅବସ୍ଥିତ।” ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସୂତା ଏହିପରି ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ତାପରେ, ପ୍ରମାର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଛଅ ବର୍ଷ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶାସନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଝିଅ ଦେବାପିଙ୍କର ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ପଦ ପାଇଲେ। ସେଠାରୁ ଗନ୍ଧର୍ବସେନ ନାମକ ରାଜା ପଚାଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତା’ପରେ ଶଂଖ ଏହି ପଦ ଅଧିକାର କରି ତିରିଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବସେନଙ୍କୁ ପାଇଁ, ସେ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ପୁଅ ପାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦୁମ୍ଦୁଭି ଧ୍ୱନି, ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ଓ ଶିତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା। ସେ କର୍ମଯୋଗ ଦ୍ୱାରା କୁଳିଶ କ୍ରିୟା କରି ଶିବଙ୍କ କୃପା ପାଇଲେ। ଏହା ଶକମାନଙ୍କ ନାଶ ଓ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଲା। ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ନାମ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ପିତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ପରେ, ସେ ଧନ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଦେବନଗରୀ ଅମ୍ବାବତୀକୁ ଗଲେ। ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସେଠି ଏହି ପଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏକଦିନ, ସେ ଶୂରବୀର ରାଜା ମହାକାଳେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ସେଠି ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ବିଶାଳ ହଲ୍ଲ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା। ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଫୁଲ ଲତାରେ ମୁଡ଼ିଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ଜ୍ଞାନୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଡାକାଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏଠାରେ ଭେତାଳ ନାମକ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସି ଆସନରେ ବସି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏଉଁ ମହାକାଥା, ପୁରାତନ କଥାମାଳା କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।” ଶିବଙ୍କୁ ମନରେ ନିବେଶ କରି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବରାଣସୀ ନଗର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଏଠି ମହେଶ୍ୱର ବିରାଜିତି।” ସେଠାରେ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ରହନ୍ତି, ଏଠିର ରାଜା ମହାମାନ୍ୟ ମୁକୁଟ୍ଧାରୀ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଭାଜ୍ରମୁକୁତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଭଲପାଇଥିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଜ୍ଞା ଓ କୌଶଳ ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଏକ ଆକର୍ଷକ ଅରଣ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ ଓ ପକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦମୟ ହ୍ରଦ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀର ଚିତ୍କାର ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଏଠିକୁ ଦେଖି, ଦୁଇ ନାୟକ ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଦନ୍ତବକ୍ତ୍ରଙ୍କ ଝିଅ ପଦ୍ମାବତୀ ଏଠାରେ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସଖୀମାନଙ୍କ ସହ ହ୍ରଦ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଖେଳ କରୁଥିଲେ। ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କ ସମାନ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଭାଜ୍ରମୁକୁତ ମନରେ ଶିବ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ଶିବ ଶଙ୍କର।” ପଦ୍ମାବତୀ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରୁ ଏକ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ନେଇ ଦୁଇ କାନରେ ରଖିଲେ, ପୁଣି ସେଠାରୁ ନେଇ ହୃଦୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ କଲେ। ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଅରଣ୍ୟ ଓ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭାଜ୍ରମୁକୁତ ମହା ମନୋବ୍ୟଥା ଅନୁଭବ କଲେ ଓ ମୋହରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତାଙ୍କ ମନେ ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ମୌନବ୍ରତ ଧାରଣ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, “ରାଜକୁମାରଙ୍କ ଏହି ଅବସ୍ଥା କଣ?” ଏହି ସମୟରେ, ବୁଦ୍ଧିଦକ୍ଷ ଭାଜ୍ରମୁକୁତଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ୍, ସତ୍ୟ କଥା କହ।