ଏହି ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ରାଜା ତାଙ୍କ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ରୂପେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇଲେ। ତାଙ୍କ ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସୁଶକ୍ତି ଓ ଶୂର ବୀରମାନେ ସହିତ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ଦେଲେ। ତିନି ଯାମ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇପକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପାତିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଧୁଁଧୁକାର ନାମକ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନାୟକ, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, ତାଙ୍କ ରଥରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଇଲେ। ସେ ଶିବଦତ୍ତ ନାମକ ଉତ୍ସାହିତ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହାତୀକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, ଯେଉଁ ହାତୀ ଆନନ୍ଦକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ। ଏହି ହାତୀ ମଣ୍ଡଳୀକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ରାମାଂଶ ଆହ୍ଲାଦ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା। ଏହିପରି ସମ୍ବୋଧନ ପାଇଁ, ହାତୀ ରାଜାକୁ ଶୀଘ୍ର କଥା କହିଲେ: “ରାଜା, ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ!” ଏହି କଥା ସହିତ, ଉତ୍ସାହିତ ହାତୀ ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚଶବ୍ଦକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରୁଦ୍ରଦତ୍ତ ନାମକ ଉତ୍ସାହିତ ହାତୀ ରାଜା ହାତୀକୁ ଶୀଘ୍ର ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀକ ପଞ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚିଲେ; ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ପଦଯାତ୍ରା କରି ଭୟଙ୍କର ଚେନ୍ଦୁଳା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଉଠାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶୋକାକୁଳ ଜନନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କାଟି ଦେଲେ ଏବଂ ନିଜ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ନିଜ ଜନ ନିପାତିତ ହେଲେ, ଭୂପତି ଧନୁ ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେ ଉତ୍କଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳରେ ଅଚେତ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଭଗଦତ୍ତ ଭଳି ଦେଖାଗଲା। ତାଙ୍କ ଭୟ ଦେଖି, ରାଜା ଶୀଘ୍ର ପଳାଇଗଲେ, ତାଙ୍କ ଶୁକ୍ର ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ ହେଲା। ସେ ଏକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରି ଅନ୍ୟ କୁ ଅଚେତ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ଦେବତାକୁ ମଧ୍ୟ ଅଚେତ କଲେ। ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଧନୁରେ ରଖି ରକ୍ତବୀଜ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ; ଭୟରେ ଭରିତ ହୋଇ ନିଜ ସେନା ସହିତ କ୍ରୋଧିତ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ। ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖି, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ ଶିବିରକୁ ଗଲେ; ପ୍ରଭାତରେ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଦେଖି ରାଜାକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ: "ଗୁର୍ଜର ଭୂମିର ବିରମାନେ, ମୂଳବର୍ମନଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ..." ଏହିପରି ସମ୍ବୋଧନ ପାଇଁ, ରାଜା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇଲେ। ଦଶ ପୁଅ ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାକୁ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ନିପାତିତ ହେଲେ, ଦୁଇ ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ସେନା ରହିଗଲେ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ପ୍ରଭାତରେ, ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାଇଲେ। ମଦ୍ର ରାଜା ଦଶ ପୁଅ ସହିତ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦିନ ଶେଷରେ ଏକାପେକା ନିପାତିତ ହେଲେ। ପ୍ରଭାତରେ, ଭଗଦତ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲକ୍ଷଣ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ଦିନ ଅପରାହ୍ନରେ, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ନିପାତିତ ହେଲେ। ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାଜା ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇଲେ। ଭଗଦତ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥଚାଳକକୁ ମାରିଦେଲେ, ଏବଂ ଭଗଦତ୍ତ ଦିଗରେ ଆଗେଇ ଗଲେ। ତାଙ୍କ ଢାଲକୁ ଭାଙ୍ଗି ଏବଂ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କାଟି ଦେଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ଲକ୍ଷଣ ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଭଗଦତ୍ତ ନିପାତିତ ହେଲେ; ଏହି ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଭରିତ ହୋଇ, ଆଗାମି ଦିନ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। ଅଙ୍ଗଦ, କଳିଙ୍ଗ, ତ୍ରିକୋଣ ଏବଂ ଶ୍ରୀପତି, ସୁକେତୁ ଏବଂ ନଉ ଅନ୍ୟ ରାଜା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଉ ହଜାର ସେନା ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ନିଜ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ରୁଦ୍ରବର୍ମା ଦଶ ହଜାର ଶୂର ବୀର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯାଇଲେ। କାଳୀବର୍ମା ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ କଳିଙ୍ଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶୂର ଭାଉ, ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲେ ଏବଂ ଶ୍ରୀତାର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବାମନ, ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ ମୁକୁଣ୍ଡା ପ୍ରତି ଆଗେଇ ଗଲେ। ଏହିପରି ଯୁଦ୍ଧର ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜାମାନେ ଓ ବୀରମାନେ ନିଜ ଶୂରତା ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷକୁ ଅଗ୍ରସର କରୁଥିଲେ।