ରୁପନ, ମୟୂର ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରଶ୍ମି ସହିତ ଆଗେ ବଢିଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ତେଜସ୍ବୀ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର କିନ୍ନର ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ରୁପନ କୁବେରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ତାଙ୍କ ବାଣ ନେଇ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ। ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ତିନି ଭୟଙ୍କର ରୋଷରେ ଉଚ୍ଚ ରବ କରି, କଠୋର ବାଣରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାଗା ବାନ୍ଧି, ରୁପନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ହାହାକାର କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମାୟାରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ; ଗୁହ୍ୟକାମାନେ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ। ଉତ୍ସାହ ହରାଇ, ସତ୍ତାଶୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ, ସମସ୍ତ ବିନାଶ ହେଇଯିବା ପରେ, ଶୟନ କଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଉଠି, ସେ ସେହି ସତ୍ତାଶୀ ଯୋଧ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ତଳୱାର ଧରି, ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜେ ମାରି ମାଟିରେ ପଡିଗଲେ। ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେଲା, ରାମାଂଶା ବିପ୍ଳବ କରି ଦୁଃଖ କଲେ। ସେ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ହାତୀ ଉପରେ ଚଢି, ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ନିଜ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟା ସହିତ, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଦ୍ରୁତ ଘେରିଦେଲେ। ତିନି ପ୍ରହର ମଧ୍ୟରେ, ଦୁହିଁ ପକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟା ବିନାଶ ହୋଇଗଲେ। ଏଥିରେ, ଧୁଂଧୁକାର ଅନେକ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ, ତେଜସ୍ବୀ ଯୋଧ୍ୟା ଭାବେ ରଥ ଉପରେ ଆସିଲେ। ସେ ପଞ୍ଚଧ୍ୱନି ହାତୀ ଉପରେ ଚଢି, ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦ୍ରୁତ ଗଲେ। ସେ ମତ୍ତ, ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ହାତୀ 'ଶିବଦତ୍ତ' ନାମକୁ ଉପଦେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ। ସେହି ହାତୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ 'ମଣ୍ଡଳୀକ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ରାମାଂଶା ଆହ୍ଲାଦ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା। ଏପରେ, ହାତୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର କହିଲେ—"ଶୁଣ, ରାଜନ!" କହିବା ସମୟରେ, ମତ୍ତ ହାତୀ ନିଜ ଦନ୍ତରେ ପଞ୍ଚଶବ୍ଦକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରୁଦ୍ରଦତ୍ତ ନାମକ ଭୟଙ୍କର ହାତୀ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ହାତୀର ମାଧ୍ୟମରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏ ସମୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀକ ପଞ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଦେଇ ରାଜାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଆସିଲେ; ଶତ୍ରୁ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ପଦେ ଚଲି, ଭୟଙ୍କର ଭୁଜଶାଳୀ ଚେନ୍ଦୁଳା ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେ ନିଜ ପୁଅକୁ ଉଠାଇ, ଦୁଃଖ କରୁଥିବା ଜନନୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ବାଣକୁ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ନିଜ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଆତ୍ମୀୟ ବିନାଶ ହେଲେ, ଭୂମିର ରାଜା ବାଣ ନେଇ ସଜାଗ ହେଲେ। ସେ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ କୁଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଚେତନ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପରି ଦିଶିଲା। ତାଙ୍କୁ ଭୟରେ ଭରିଥିବା ଦେଖି, ରାଜା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ପଳାଇଗଲେ, ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ ହେଇଗଲା। ସେ ଦ୍ରୁତ ଏକ ବାଣ ଦେଇ, ଅଚେତନ କରିଦେଲେ, ପୁନଃ ଦେବତାକୁ ଅଚେତନ କଲେ। ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ବାଣରେ ରଖି, ରକ୍ତବୀଜା ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ; ଭୟରେ ଭରି, ନିଜ ସମ୍ବାଦୀ ସହିତ କ୍ରୋଧିତ ରାଜାମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖି, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ ଶିବିରକୁ ଗଲେ; ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜନମାନେ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ କଲେ—"ଗୁର୍ଜର ଭୂମିର ବନ୍ଧୁମାନେ, ମୂଳବର୍ମନଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ—" ଏପରେ, ରାଜା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆଗେ ବଢିଲେ। ଦଶ ପୁଅ ସହିତ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ଉପରେ ଭରସା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ବିନାଶ ହେଲାପରେ, ଦୁଇ ରାଜା, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଏବଂ ସେନା ସହିତ ରହିଗଲେ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚୌଦଶୀ ଦିନ ପ୍ରଭାତରେ, ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ମଦ୍ର ରାଜା ଦଶ ପୁଅ ସହିତ, ଦିନ ଶେଷରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିନାଶ ହୋଇଗଲେ। ପୁନଃ ପ୍ରଭାତରେ, ଭଗଦତ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ— ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଲକ୍ଷଣ ତିନି ଲକ୍ଷ ଯୋଧ୍ୟା ସହିତ— ଅପରାହ୍ନରେ, ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ବିନାଶ ହୋଇଗଲେ। ଲକ୍ଷଣ ରଥ ଉପରେ ଚଢି, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ଭଗଦତ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଘୋଡା ଏବଂ ରଥଚାଳକକୁ ମାରି, ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ରଥହୀନ କରି, ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଗେ ବଢିଲେ।