ଯୁଦ୍ଧର ମୃଦଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ତାଙ୍କର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କର ତୀରକୁ ପୃଥିବୀରେ କାଟି ଦେଲେ, ଏହି ଦୁଇ ରାଜା ରଥହୀନ ହେଇଗଲେ। କାମସେନ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଅଷ୍ଟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କର ତୀର ତୀବ୍ର ଗତିରେ ବିପକ୍ଷ ମୁଣ୍ଡକୁ ନେଇଦେଲେ, ଏହିପରି କାମସେନ ମୁଣ୍ଡହୀନ ହେଇଗଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କର ବିନାଶ ହେଲାପରେ, ଚାମୁଣ୍ଡ ଆଦି ତିନି ଜଣେ ଜଗତର ନେତୃତ୍ୱ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ତାଙ୍କର ଡେଉଁ ଫେଲି ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଆକାଶ ମାନେ ଯାଇଲା। ଭଗଦତ୍ତଙ୍କର ରଥକୁ ଭୂମିରେ ଭଙ୍ଗ କରି, ଘୋଡା ଶୀଘ୍ର ଆକାଶକୁ ଚାଲିଗଲା। ରାତି କଟିଗଲାପରେ, ଜଗତନେତାମାନେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠିଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ଏକ ରାଜା କହିଲେ, "ହେ ରାଜା, ଶୁଣ, ଏହିମାନେ ମୋ ଶତ୍ରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିନ୍ନରାମାନେ।" ଏପରି କହି, ମଙ୍କନ ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଏବଂ ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇଲେ। ଜଗତନେତା ତାଙ୍କର ରଥରେ ଦଣ୍ଡା ଏବଂ ଘୋଡାକୁ ଧରିଲେ। ରୂପନ, ମୟୂରରେ ଉଭିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣର କିରଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କିନ୍ନରା ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। କୁବେରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଧନୁଷ ନେଇ, ତିନି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲେ। ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ତିବ୍ର ଗର୍ଜନ କରି, କଠୋର ତୀର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଧନ ପିନ୍ଧି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଖକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କର ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଗୁହ୍ୟକମାନେ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ; ଗୁହ୍ୟକମାନେ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାତ ନାୟକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ବିନାଶ ପରେ, କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଶୁଇପଡିଲେ। ଅଧିରାତ୍ରେ ଉଠି, ସେ ସାତ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ତଳୱାର ଧରି, ତୀବ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ମତିଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେମାନେ ନିଜେ ମରି ପୃଥିବୀରେ ପଡିଗଲେ। ପ୍ରଭାତରେ ଆକାଶ ନିର୍ମଳ ହେଲାବେଳେ, ରାମାଂଶା କନ୍ଦିଲେ ଏବଂ ବିଳାପ କଲେ। ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ହାତୀରେ ଚଢି, ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କଲେ। ନିଜ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଘେରିଦେଲେ। ତିନି ପ୍ରହର ମଧ୍ୟରେ, ଦୁଇପକ୍ଷର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧା ବିନାଶ ହେଇଗଲେ। ଏହିପରି, ଦୁନ୍ଧୁକାର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ଚିହ୍ନିତ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ରଥରେ ଆସିଲେ। ସେ, ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ହାତୀରେ ଚଢି, ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ। ସେ ଶିବଦତ୍ତ ନାମକ ହାତୀ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ନାଶକ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ମଣ୍ଡଳୀକ ନାମକ ହାତୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ରାମାଂଶା ଆହ୍ଲାଦ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଏପରି କହି, ହାତୀ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଶୁଣ, ରାଜା!" ସେ କହିବା ସମୟରେ, ମତିଭ୍ରଷ୍ଟ ହାତୀ ନିଜ ଦନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚଶବ୍ଦ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରୁଦ୍ରଦତ୍ତ ନାମକ ହାତୀ ତୀବ୍ର ରୋଷରେ ହାତୀପତିଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମଣ୍ଡଳୀକ ପଞ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ; ଶତ୍ରୁନାଶକ ପଦେ ଚାଲି ଚେନ୍ଦୁଳା ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାଠାରେ ଗଲେ। ସେ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ଉଠାଇ, ଦୁଃଖିତ ଜନାନୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କର ତୀରକୁ କାଟି, ନିଜ ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କଲେ। ମୁଖ୍ୟ ଆତ୍ମୀୟ ବିନାଶ ହେଲାପରେ, ଭୂମିର ରାଜା ଧନୁଷ ନେଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଉତ୍କଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପରି ଲାଗିଥିଲା। ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଦେଖି, ରାଜା ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ି ଲୁଚିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ରକ୍ତରେ ରଞ୍ଜିତ ହେଲା। ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଆକ୍ରମଣ କରି, ଅଚେତନ କଲେ, ଏବଂ ଦେବକୁ ପୁନଃ ଅଚେତନ କଲେ। ବୈଷ୍ଣବ ଅସ୍ତ୍ର ଧନୁଷରେ ରଖି, ରକ୍ତବୀଜ ପାଖକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ; ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନିଜ ଲୋକମାନେ ସହିତ କ୍ରୋଧିତ ରାଜାମାନେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଶତ୍ରୁକୁ ଦେଖି, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିବିରକୁ ଗଲେ; ପ୍ରଭାତରେ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଦେଖି ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ: "ହେ ଗୁର୍ଜର ଦେଶର ବର, ମୂଳବର୍ମନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ...