ସେତେବେଳେ ଗଜପତି ରାଜା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାନୀ ସହିତ ଆସିଲେ। ଏହିପରି, ମୟୂରଧ୍ୱଜ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। କାମସେନାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ବୀରସେନ ଆସିଲେ। ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ତାଲନୋ, ଧାନ୍ୟପାଳ ଏବଂ ଲଲ୍ଲସିଂହ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଏକ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଅଂଶ ସହିତ ଆସିଥିଲେ। ଜଗନ୍ନାୟକ ଦଶ ହଜାର ବୀର ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ। ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଛୋଟ ଛୋଟ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ହଜାର ହଜାର ସେନା ସହିତ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ମୂଳବର୍ମା ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଆସିଥିଲେ। କୈକୟ ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନେତ୍ରସିଂହ ରାଜା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଥିଲେ। ବୀରସେନ, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଦଳର ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସିଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ଦଳରେ ଥିଲେ, ଏହିପରି, ପରିମଳ ଏକ ଶୋଳ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟୁଟ ରହିଥିଲେ। ଲହରା ରାଜା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ଏବଂ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ। ଅଭିନନ୍ଦନ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଆସିଥିଲେ। ନାଗବର୍ମା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପୂର୍ଣ୍ଣମାଳା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ତାଙ୍କ ଦଳରେ ଥିଲେ। ଗଜରାଜ, ଭୂମିର ରାଜା, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଆସିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ କୁମାରଙ୍କ ପୁଅ ଭଗଦତ୍ତ ଆସିଥିଲେ। ବଳବାହନଙ୍କ ପୁଅ ଦଶ ଜଣ ଗୋପାଳ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। କଳିଙ୍ଗ ରାଜା ଏବଂ ତ୍ରିକୋଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। ମୁକୁନ୍ଦ, ସୁକେତୁ, ରୁହିଲା ଏବଂ ଗୁହିଲା—ଏମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଏକ ହଜାର ଛୋଟ ଛୋଟ ରାଜା ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଶ ରାଜା ଦେଲ୍ହୀ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ଏଭଳି ଦେଲ୍ହୀର ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଚବିଶ ଲକ୍ଷ ସେନା ଥିଲା। ଏହିପରି, ଅଠାର ଦିନ ଧରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ ହେଲା। ତୁମେ ତୁମ ପୁଅ ଏବଂ ସେନା ସହିତ, ଧୁନ୍ଧୁକରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଏହି ଖବର ଶୁଣି ବଡ଼ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା ପରିମଳ ମୟୂରଧ୍ୱଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନେ ହେଲେ। ଜୟନ୍ତ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବସିଂହ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ପରିମଳଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ମୟୂରଧ୍ୱଜ ନିଜେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଏହି ଭୂମିରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷର ସେନାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶାଳ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ରଥ ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ଶ ହାତୀ ଥିଲେ; ଏହିମାନେ ସେନା ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେନାପତିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି। ଦଶ ଜଣ ପଦାତିର ନେତାକୁ ପଦାତି ସେନାପତି କୁହାଯାଏ। ପାଞ୍ଚ ହାତୀର ନେତାକୁ ଗଜପତି କୁହାଯାଏ। ଏହି ସେନାରେ ଚଳିଶି ଉଟ ଚାଳକ ଦୂତ ଥିଲେ; ଛତିଶ ଜଣ ପଦାତି ଥିଲେ, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ କହୁଛି। ଦଶ ଜଣ ଗୋଲା ଦେଇଥିବା, ଦଶ ଜଣ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗାଇଥିବା ଥିଲେ; ତିନି ଜଣ ତିନି ଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ପାହାଡ଼ିଆ ଭାବେ ରହିଥିଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ସେନାର ଶୂଦ୍ର ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ପରେ, ଏକ ପାହାଡ଼ିଆ ସମୟରେ ସେନାପତିମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ସେହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ମୁହାଁରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଭଗଦତ୍ତ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।