ଦେବାନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ମୌର୍ୟାନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ସମ୍ମାନ ଓ ପଦବୀ ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ କଳି ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ହରି, ବୌଦ୍ଧ ଦର୍ଶନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି, ଏହି ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ ସେ ବିଶ୍ ଅଂଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଶୁଦ୍ଧୋଦନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପରେ ସେ ରାଜା ହେଲେ। ସେ ଷଷ୍ଟି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକ ବୌଦ୍ଧ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ, ଅପରାଧୀ ଚରିତ୍ର ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋକ୍ଷର ଅଧିକାରୀ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ। ତାପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧୋଦନଙ୍କ ପୁଅ, ସହରପତିଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ସେ ଷଷ୍ଟି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ବିନ୍ଦୁସାରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ବେଦମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଚାରି ଜଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତ୍ରିବେଦୀ, ଶୁକ୍ଳ ଏବଂ ଅଥର୍ବା ଏହି ଚାରି ଜଣ ରକ୍ଷକ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅଶୋକ ରାଜ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧମତୀ ନଶ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅବନ୍ତୀରେ ପ୍ରମାର ନାମକ ରାଜା ଚାରି ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। କଲିଞ୍ଜର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହରଟି ଶୋକର ସ୍ଥାନ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଏହି ସହରକୁ ଅଧିକୃତ କରି, ବୌଦ୍ଧମତୀ ନଶ୍ଟକାରୀ ରାଜା ଖୁସି ଏବଂ ସକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ଏହିପରେ ଅଜମେରପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହର, ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିଥିଲା। ଏଠାରେ ଶୁକ୍ଳ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଅନର୍ତ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ। ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ରାଜ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାଜା କହିଲେ, “ସମସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତମେ ଯାଅ, ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୋଗନିଦ୍ରାର ଅଧୀନ ହେଉଛି।” ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସୂତା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ପ୍ରମାର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଛଅ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଦେବାପୀଙ୍କ ଜନ୍ମରୁ, ପିତାଙ୍କ ସମାନ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଗନ୍ଧର୍ବସେନ ନାମକ ରାଜା ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଶଂଖ ଏହି ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ କରି ତିରିଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବସେନଙ୍କୁ ପାଇଁ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦୁଃଖ ଚେରା ଉଲ୍ଲାସର ଶବ୍ଦ ହେଲା, ଶଂଖ ନାଦ ହେଲା, ହଳୁକା ପବନ ବହି ଆନନ୍ଦ ଆଣିଲା। ବିଶିଷ୍ଟ କର୍ମଯୋଗ କରି, ବିଶ୍ ଅଂଶ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ଏହି ଶକମାନେ ନଶ୍ଟ ହେବା ଓ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଶିବ ନିଜେ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ହେଲା ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ। ପରେ ସେ ଦିବ୍ୟ ଧନ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ଅମ୍ବବତୀ ସହରକୁ ଗଲେ। ଶିବଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଏକଥର ଏହି ପ୍ରବଳ ରାଜା ମହାକାଳେଶ୍ୱର ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଧର୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବିଶାଳ ମଣ୍ଡପ ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା। ଏହି ମଣ୍ଡପ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଫୁଲ ଲତାରେ ଭରିଥିଲା। ବେଦ ଓ ତାହାର ଶାଖାରେ ପାରଙ୍ଗତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଡାକାଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ଦେବତା—ଭେତାଳ—ପ୍ରକଟ ହେଲେ।