ଏହିପରି ଏକ ସମୟରେ, ଏକ ନାୟକଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରି କିଛି କଥା କହାଯିବା ପରେ, ସେ ନାୟକଙ୍କୁ ଜଣେ ମହିଳା କହିଲେ, "ପୁଣ୍ଡରୀକ ମୋର ସ୍ୱାମୀ।" ଏହା ଶୁଣି ସେ ମହିଳା ହସିଲେ ଓ କହିଲେ, "ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆମେ କଣ ଭୟ କରିବା?" ଏପରେ ନାଗମାନ୍ୟ ରାଜା, ଯିଏ ଚମତ୍କାର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ଜାଗି ଉଠିଲେ। ତା'ପରେ, ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିଷ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଶୁଭ କଥା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରିଲେ। ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି, ଘୋଡା ଉପରେ ଚଢି, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଦେଲେ, ଯାହା ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ। ସେଠାରେ ଘୋଡାଗୁଡ଼ିକ, ଘୋଡା ଚାଳନାର ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ସୂତ କହିଲେ: ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଧରି, ସେ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ ଚିକିତ୍ସକଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ଦଶ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ସେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ସୂର୍ୟବର୍ମାନ ଏକ ନବବଧୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ। କର୍ବୁରା ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟାବୀ, ଯିଏ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ପୁଅ, ସେ ମଦ୍ରକେଶାଙ୍କ ଫୁଟିଅ ଦେବୀ ସୂନ୍ଦରୀକୁ ବିବାହ କରିଲେ। ତା'ପରେ, ଭୂମିର ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ପୁନିପୁନି ଶୋକ କରିଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କଥା ଖବର ଦେଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ସହ୍ୟାଦ୍ରି ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, କର୍ବୁରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ବିଭୀଷଣ, ଭକ୍ତମାନ୍ୟ ରାଜା, କହିଲେ: "ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁଅ; ପୂର୍ବରୁ, ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ତୁମେ ଜାଣିଛ।" ଏହା ଶୁଣି, କର୍ବୁରା କହିଲେ: "ଏହି ପ୍ରିୟା ଆଗୁଆରୁ ମୋତେ ପ୍ରିୟ।" "ସେଥିପାଇଁ, ତାଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ, ମୁଁ ଲଙ୍କା ମହାନଗର ଛାଡ଼ିଦେଲି; ମୁଁ ସୂନ୍ଦରୀ ପ୍ରିୟାକୁ ନେଇନଥିଲି, ବହୁ ଦିନ ରହିଥିଲି।" "ଆଜି, ଶୁଭା ନାମକ କାନ୍ତିମତୀ ମୋର ଅଧିନରେ ଆସିଛି।" ଏହା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ତଳୱାର ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ; ପରେ, ଦ୍ୱାର ପହଞ୍ଚି, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ଗଲେ। ରାଜା ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ବଡ଼ ଦିଲ୍ଲା କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ। ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଦ୍ବାରା ବସୁମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କରିଲେ। ଦେବମାନ୍ୟ ଦୟାରେ, ଦଶ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ; ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂମିର ରାଜାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଭୀମ, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ମନୋହରା ଦେବୀକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା, ସହୋଦା ସହିତ, ପିଶାଚମାନ୍ୟ ଭୂମିରେ ବସିଥିଲେ। ବଳି ଦୈତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଶୁଭ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଏକ ପତ୍ର ଲେଖି, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। "ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନ୍ୟ ରାଜା, ତୁମେ ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ଏହି କଥା କହି, ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଅଧିରାତ୍ରି ଆସିଲା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ଶୀଘ୍ର ନିମ୍ନ କରିଲେ, ପୁନିପୁନି ଭକ୍ଷଣ କରିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନ୍ୟ, ହଜାର ଦୈତ୍ୟମାନ୍ୟକୁ ବଧ କରି, ବଳି ଦୈତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟ ରାଜାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଲେ। ତା'ପରେ, ବଳି ଦୈତ୍ୟ ରାଜା ନିଜେ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ଏହି ଦୈତ୍ୟମାନ୍ୟ ତୁମ ସହ ଏକାସାଥି ଆର୍ୟଭୂମିକୁ ନ ଆସନ୍ତୁ।" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅସୁମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ବଳି ନିଜେ— ତା'ପରେ, କୃଷ୍ଣ ଖୁସି ହୋଇ, ନିର୍ଭୟ କଥା କହିଲେ: "ପରେ, ପୃଥିବୀକୁ ଆସି, ଯଥାଯଥ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ମହୋଦୟ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସହୋଦା, ନୀଳ ସହିତ— ତା'ପରେ, ଭୂମିର ରାଜା ଖୁସି ହୃଦୟରେ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଦେଲେ।