ବଳ, ପ୍ରବଳ, ସୁବଳ, ବଳବାନ୍ ଏବଂ ବଳୀ—ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମଗୁଡିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଏକ ଯକ୍ଷ କରଭ ଥିଲେ, ସେ ରାଜା ଲଲ୍ଲରଙ୍କର ଦାସ। ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ, କରଭ ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କଲେ। ମୂଳବର୍ମା ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଡାକିଲେ। ପ୍ରଭାବତୀ ନାମକ ଶୁଭ କନ୍ୟାକୁ ମୁଁ ନୃହରାଙ୍କୁ ଦେଉଛି; ଏହି ଭାବରେ, ରାଜା ନୃହରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ବେଦୀୟ ରୀତିରେ ଦେଲେ। ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ, ଯକ୍ଷ କରଭ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହା ପରେ, ଭୂମିର ରାଜା ଦୁଃଖିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ, ଭାଟସଜ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ କରଭ ଯକ୍ଷ-ଦାସଙ୍କୁ ନିକଟେ ଗଲେ। ଦୁଇ ଭାଇ ଏକଠା ହୋଇ, ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ନାଗ ବନ୍ଧନକୁ କାଟିଦେଲେ; ଭୂମିର ରାଜା ଆନନ୍ଦିତ ମନେ, ଖୁସିରେ ଦ୍ୱାର ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସୂତ ଏହିପରେ କହିଲେ: କଶ୍ମୀରରେ କୈକୟା ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚାହାଣାରେ, ପ୍ରବଳ ରାଗରେ, ଆଶା ଓ ନିରାଶାରେ ଏବଂ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜା ଭୂମିର ନାଥକୁ ଡାକି, ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଗନ୍ଧର୍ବ ଥିଲେ, ନାମ ସୁକଳା; ତାଙ୍କର ଝିଅ ନାମ ଶୁଭାନନା। ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସୁକଳା ଆସିଲେ, ସେ ଚିତ୍ରରଥକୁ ପ୍ରେମ କରିଥିଲେ; ରାଜାଙ୍କୁ କହାଗଲା, “ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜା, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର; ଦ୍ୱାର ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚାହିଁବା ଉଚିତ।” ଏହି ଶୁଣି, ଭୂମିର ନାଥ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ବୈଶାଖ ମାସରେ, ଶୁଭ ଜନ୍ମରେ, ସୁକଳା, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବର ନାମରେ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସହର ସୀମା ବାହାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବୀରମାନେ, ଅଭିମାନରେ ମତଲି, ଭୂମିର ନାଥ ଭୟଭିତ ହେଲେ, ସେ ଶିବାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯିଏ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। କୃଷ୍ଣ ବଂଶର ଲୋକମାନେ ଜାଗୃତ ହେଲେ, ସେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ସେନା ସହିତ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବହୁତ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏକଠା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ରାମ ବଂଶର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ସେ ଦିବସ ଷ୍ଟୁତି କରି, ଶିବା ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ ପରାଜିତ ହେଲେ, କୃଷ୍ଣ ବଂଶ ଲୋକମାନେ ଜନସାଧାରଣକୁ ଆକର୍ଷିତ କଲେ। କୃଷ୍ଣ ବଂଶର ଷୋଳ ମସିହା ଆସିଲା, ସେ ଦେବୀ ପୂଜାରେ ନିବେଶିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ନାଗବତୀ, ତକ୍ଷକଙ୍କର ଶୁଭାନନା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ଝିଅ। ତାଙ୍କର ଦଶ ଝିଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁଭାନନା ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିଲେ। ସେ ପୁରୋହିତକୁ ଡାକି, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ଏହି ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଯଥା ସମୟରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ନାଗ ଭୂଷଣ ଦିଅ।” ଏହି ଶୁଣି, ନାଗବର୍ମା ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ନିକଟେ ଆସିଲେ। ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡିଲେ। ଏହି ଜାଣି, ଆହ୍ଲାଦ ପଚାସି ଶୂର ବ୍ୟକ୍ତି ସହିତ ଏଗିଲେ। ଏଠାରେ, ଯୋଜନା ଯାତ୍ରା କରିପାରିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରେଗୁଡିକ, ଦୁଇ ଦୁଇ ଦଳରେ, ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ହଜାର ଯୋଜନା ଯାତ୍ରା କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲା। ଚନ୍ଦ୍ର ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଘୋଡାମାନେ, ହରିଙ୍କ ଅଂଶର ଅଶ୍ୱମାନେ, ଗୟତ୍ରା ନାମକ ଅଶ୍ୱ, ଯିଏ ଦିନ-ରାତିର ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିଲେ, ଏବଂ ହରିଣୀ ଶକ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଅଂଶରୁ ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ। ଆହ୍ଲାଦ କରାଳରେ ଅବସ୍ଥିତ, ବିନ୍ଦୁଲସ୍ଥ, ହରିଙ୍କର ଅଂଶ, ସେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, ନମସ୍କାର କରି, ଉଚ୍ଚ ଆସନରେ ବସିଲେ। ମୋ ତିନି ପୁଅ, ଶୂର ବ୍ୟକ୍ତି, ତୁମେ ବିବାହ କରିଛ; ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଆହ୍ଲାଦ ଭୂମିର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥଳକୁ ଗଲେ। ତୁମର ପତି, ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ପୁଣ୍ଡରିକ, ସେ ଏଉଁ ଦିନ ଶୟନ କରୁଛି।