ମୁନିମାନେ ପଚାରିଲେ, “ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ବିବାହ କିପରି ସମ୍ଭବ? ଆମେ ସତ୍ୟଟି ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଦୟାକରି ସବୁ ବିସ୍ତାରରେ କହନ୍ତୁ।” ତାହାପରେ ବାର୍ଦ୍ଦ କହିଲେ, “ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତାମସୀ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ରାଜା ତାଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଭୂତପ୍ରେତଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିପାରିବା ପରମ ରକ୍ଷାକବଚ ପାଇଲେ। ଏହି କବଚକୁ ଧରି ସେ ପୃଥିବୀରେ ଯାତ୍ରା କରିଲେ। ତାଙ୍କର ରାନୀ ପ୍ରମଦା ଦଶଜଣ ପୁଅଁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଅନୁକ୍ରମେ ମତ୍ତ, ପ୍ରମତ୍ତ, ଉନ୍ମତ୍ତ, ସୁମତ୍ତ, ଦୁର୍ମତ୍ତ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁର୍ଧର, ବହୁ, ସୁରଥ ଓ ବୀରଥ। ତାଙ୍କର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଭଉଣୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ସୁ। ସେ ଭଉଣୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ରୂପାବତୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଘୁରୁଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ମାୟା ବର୍ମାନ୍ ନମ୍ର ମନରେ ଆସି, ସମ୍ମାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିବି।” ଏହିପରେ କିତବ ନାମକ ଦାନବ ଏକ ଗୁହାରେ ବସିଥିଲେ। ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ରାତିରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିନେ ଗୁହା ଭିତରକୁ ଯାଇଗଲେ। ଭର୍ମଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାପରେ ରାଜା ଗର୍ବିତ ହୋଇ ତାରକଙ୍କୁ ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ସେ ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜା ବହୁତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ସାଠି ହଜାର ସେନା ଥିଲା। ଅମାବାସ୍ୟାର ପନ୍ଦର ତାରିଖରେ ନିୟମ ମାନିଥିବା ସମସ୍ତ ଏକଠା ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମାୟା ବର୍ମାନ୍ ତାରକଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ଦେଖିଲେ। ଦାନବବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ କିତବ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଏହି ଦିନେ, ମୋ ପୁଅଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁଠି ହତ ହେଲେ। କିତବ ସେମାନଙ୍କ ଧନ ନେଇ ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ସମାଚାର ଶୁଣି ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜା ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ଚଳିଗଲେ। କିନ୍ତୁ ମାୟାବୀ କିତବ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ତାରକ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ପରମ ଶଙ୍କରଙ୍କର ଧ୍ୟାନ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ମହାବତୀର ନିବାସୀମାନେ ଆସିଲେ। ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜା ସେମାନଙ୍କ ବିପୁଳ ସେନା ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଖିଲେ। ତାରକକୁ ଦାନବ ଧୋଖା ଦେଇ ବିନାଶ କଲେ। ଏହା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଦେବମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ଭଳି ଶୂରବୀରମାନେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଦିନ ରାତି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ସେ ସେନାକୁ ମୋହିତ କରି ପୁନିପୁନି ଗର୍ଜନ କଲେ। ତାପରେ ସୁଖଖାନି ନାମକ ଶୂରବୀର କିତବଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ତିନିଜଣେ ମିଶି ସୁଖଖାନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହାପରେ ରାଜକୁମାରୀ ରାଜପୁତ୍ରୀ ସୁଖଖାନିଙ୍କୁ ବରଣ କଲେ। ସେ ବିଭିନ୍ନ କଥା କହି ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜାଙ୍କୁ ଆଣିଲେ। ରାଜାଙ୍କୁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଇ ବଳଖାନି ନାମକ ପ୍ରବଳ ନାୟକ ଥିଲେ। ପ୍ରଭାବତୀ, ତାଙ୍କର କନ୍ୟା, ଦଶ ପୁଅଁଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ବଳ, ପ୍ରବଳ, ସୁବଳ, ବଳବାନ୍, ବଳୀ। ଏହି ସମୟରେ କରଭ ନାମକ ଏକ ଯକ୍ଷ, ରାଜା ଲଲ୍ଲରଙ୍କ ସେବକ, ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ଏହି କୁମାରୀଙ୍କ ସହ ରମଣ କଲେ। ମୂଳବର୍ମା ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜାଙ୍କୁ ସେନା ସହିତ ଡାକିଲେ। “ମୁଁ ପ୍ରଭାବତୀ ଶୁଭ କୁମାରୀଙ୍କୁ ନୃହରଙ୍କୁ ଦେଉଛି,” ବିଦିପ୍ରକାର ନୃହରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ବେଦମତାନୁସାରେ ଦାନ କଲେ। ଏହି ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ଯକ୍ଷ କରଭ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ଏହିଠାରେ ଭୂମଣ୍ଡଳର ରାଜା ଦୁଃଖିତ ହେଲେ—ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅଁ ବତ୍ସଜ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି କୃଷ୍ଣାଂଶ କରଭ ଯକ୍ଷସେବକଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ଦୁଇ ଭାଇ ଏକଠା ହୋଇ ତାଲୱାର ଦ୍ୱାରା ନାଗପାଶ କାଟିଦେଲେ; ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ଆନନ୍ଦରେ ଗୃହପ୍ରବେଶ କଲେ। ପରେ ସୂତ କହିଲେ, “କଶ୍ମୀରରେ କୈକୟା ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମନାମୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ରତିପ୍ରିୟ, କେବେ ଆଶାମୟ ତ, କେବେ ନିରାଶାମୟ ତ, ଏବଂ ଲଜ୍ଜାବୋଧ ନଥିବା ଥିଲେ।