ହେ ମହାରାଣୀ, ମୋର ଏକ ଦାସୀ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ନାମ ଭେଳା, ତିନି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ। ସେ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଏବଂ କଳାବର୍ଣ୍ଣର, ଏହି କଥା ମହାତ୍ମା ରାଜା ଶୁଣିଛନ୍ତି। ତେଣୁ, ମୋର କଥା ବିଚାର କରି, ଆପଣ ଯାହାକୁ ଭଲ ଲାଗେ, ସେହି କରନ୍ତୁ। ମୋ ସହିତ, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀମାୟାରେ ମୋହିତ ରାଣୀ ସମସ୍ତ କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ଚତୁର ଚିତ୍ତରେ ମୋର ବିନାଶ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମଲନା ରାଗରେ ପୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମୋ କଥା ମାନ, ନହିଲେ ମୁଁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବି।" ଏପରି କହିବା ପରେ, ସେଇ ରାତିରେ ରାଜା ପରିମଳ, ତାଙ୍କର ମା’ଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନି, ମାମାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରଭାତେ ହରିନଗରକୁ ଯିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ସେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ରାଜମହଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସେ ସାତି ଅତି ସୁନ୍ଦର ମୁହଁର ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଭାଇଁଘର ଭାଉଜମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ଜଣେ ବିଧବା ଏବଂ ଚାରି ଜଣେ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ। "ହେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ; ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀହୀନ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ। ତାଙ୍କୁ ସହଧର୍ମିଣୀ ହେବାକୁ ଦିଅ; ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଆକର୍ଷକ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପୁରୁଣା କାଳରେ ସତ୍ୟଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପତିବ୍ରତା ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ଅଧମ, ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ଦେଵଳ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ଏବଂ ଅସିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ମନେ ପକାଇଛନ୍ତି। ସତ୍ୟଯୁଗରେ ତାଙ୍କୁ 'ପତିବ୍ରତା' ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ପତିର ଚିତାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ। ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ସେ ମଧ୍ୟମ ଧର୍ମର ହୋଇ, ବିଧବା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପତିନିଷ୍ଠା ରହୁଥିଲେ। "ତେଣୁ, ମୋ ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର। ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଭୂଷା ଧାରଣ କର।" ଏମିତି ଦେଖି, ମଲନାଙ୍କ ପୁଅ ଭୟ ବିନା ଏମିତି କହିଲେ: "ତୁମ ସ୍ୱାମୀମାନେ ମୋର ଆତ୍ମୀୟ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହିପରି ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ମୁକ୍ତ ହେଇଛ। ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ; ଏହା ମୁଁ ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କହୁଛି।" ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦି କହିଲେ: "ଅସୁଜନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ନହିଁଲେ ମୁଁ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। "ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଯମର ନିବାସକୁ ଯାଏ।" ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଭୟଭୀତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି କାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। "ତାଙ୍କର ବିବାହ କିପରି ସମ୍ଭବ? ଆମକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହ।" ଗାୟକ କହିଲେ: "ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତାମସୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁମାନେକୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ କବଚ ଦେଇଥିଲେ। ସେହି କବଚ ନେଇ, ରାଜା ପୃଥିବୀରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।" ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପ୍ରମଦା ଦଶପୁଅ କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଅନୁକ୍ରମରେ: ମତ୍ତ, ପ୍ରମତ୍ତ, ଉନ୍ମତ୍ତ, ସୁମତ୍ତ, ଦୁର୍ମତ୍ତ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁର୍ଧର, ବହୁ, ସୁରଥ, ଓ ବୀରଥ; ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟିଅଳି, ସୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ। ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ମଦରେ ଚଞ୍ଚଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ। ମାୟା ବର୍ମନ୍ ନମ୍ର ମନେ ଆସି, କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମ ସମସ୍ତ କାମ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ସାଧନ କରିଦେବି।" କିତବ ଏକ ଗୁହାରେ ରହୁଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ରାତିରେ, ସେ ଉଷା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଗୁହା ଗଭୀରକୁ ଯାଇଥିଲେ। ବର୍ମଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ରାଜା ଅହଂକାରରେ ତାରକଙ୍କୁ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଲେ।