ଉଦୟା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଏଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ଏହିପରି କହିଲେ, “ଆଜି ଅଗ୍ନି ବଂଶର ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ଯିବି।” ପୁନଃ, ତୁମଠାରେ ଆସି ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଖେଳିବି; ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ରାଜା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି କଥାଗୁଡିକୁ ଶୁଣି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ ଚିହ୍ନ ଦେଇ କହିଲେ, “ପଦ୍ମକର ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଇ ଶୀଘ୍ର ଚିହ୍ନ ଦିଅ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଅଗ୍ନି ବଂଶର ସମସ୍ତ ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗଦମ୍ତା ହଜାର ବୀରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ରାଜା, ପଦ୍ମିନୀ ମୋ ସହୋଦରୀ, ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଵର ଦିଆଯାଇଥିଲା—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୟର ବର। ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା ବଳବାନମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାପରେ ଭୂମିର ରାଜା ଅନେକ ଅଳଙ୍କାର ନେଲେ। ଲକ୍ଷଣା ନାମକ ରାଜା ମୋର କାରାଗାରରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି କହି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଘରକୁ ଦେଖାଇଲେ। ରାଜାଙ୍କ କଥାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି, ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, କମାପାଳା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭିତ ହେଇ, ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତା ସହ କହିଲେ, “ମୋ ଝିଅ ଏକ ପଦ୍ମମୁଖୀ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ, ରାଜା, ତୁମର ଭାଇ ପଦ୍ମୀ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ, ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ଆଦରଣୀୟ ରାଜା ଏହି ଭୂମିରେ କେଉଁଠି ଗଲେ। ହାୟ, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଶୁଭ ଦେବାର ଦାତା—ଏହିପରି କହି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଯେଉଁଠି ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଅଚେତନ ହେଲେ। ଏହିପରି, ଦେବୀ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣବତୀ ତାଙ୍କ ସାଥି ଶୋଭା ସହିତ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶୋଭା, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିଲେ। ସେ ଏଠାରେ କହିଲେ, “ଶୁଣ, ରାଜାରେ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜା।” “ରାଜା, ତୁମ ରାଜଦମ୍ପତିକୁ କେଉଁଠି, କିଏ ନେଇଗଲେ?” ଆହ୍ଲାଦ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ପ୍ରବଳ, ଦେବ ତାଳନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହିପରି କହି, ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ଶୋଭନା ଯୋଗ ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସେ ବୀରମାନେ ଦେବତା ରୂପରେ ଆଗରେ ରଖି ଚାଲିଗଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଇନ୍ଦୁଳା କରାଳାରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଘୋଡ଼ାକୁ ନୃତ୍ୟ କରାଇଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଆକାରର ମାୟାମୟ ଭୂମିରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନର ରାଜା, କିନ୍ତୁ ସେଠି ମିଳିଲେ ନାହିଁ। ପୁନଃ, ଶୋଭନା ସେମାନେ ସହିତ ମୟୂର ନଗରକୁ ଯାଇଲେ। ପୁନଃ ଶୋଭନା ଇନ୍ନଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଲେ। ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାହ୍ଲିକା ନଗରକୁ ସହିତ ଗଲେ। ପରେ, ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରି, ବାହ୍ଲିକାର ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେ ଅଧିବାସ କରୁଥିବା ନଗରକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ନିବେଶ କଲେ। ସେ ଦେବ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ଭୂମିର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରିଲେ। “ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିର ଗଡ଼ାରେ ରଖାଯାଇଛି।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶୋଭା ନିଜେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଣ୍ଣବତୀକୁ ଯାଇ, ସେ ଦିତାକୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ। ସୁଵର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗୀ ସେମାନେକୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ଚଣ୍ଡିକାକୁ ପୂଜିଲେ; ରାତିର ଶେଷରେ, ଅନ୍ଧାର ଆସିଲା, ସେ ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଯାଇଲେ। ପଦ୍ମିନୀ ନାମକ ନାରୀ ମଣିଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ମଣିଦେବ କୁବେରଙ୍କ ସେନାପତି ଭାବରେ ପରିଚିତ। ତାପରେ, ପଦ୍ମିନୀ ଦେବଦେବଙ୍କୁ, ଉମାଙ୍କ ସାଥୀକୁ, ନିକଟରେ ଯାଇଲେ।