ସେ ସମୟରେ, ଏକ ନାରୀ ଭାବୁକ ହୃଦୟରେ କ୍ଷୁଦ୍ର କଣ୍ଠରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ମୋ ବର୍ତ୍ତମାନ ପତି ଲକ୍ଷଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ଏକ ଜନାନୀ, ଆପଣ ଏକ ଯୋଗୀ—ଏହି ମାମଲା କିପରି ସମାଧାନ ହେବ?” ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ତାଙ୍କର ହାତ ଉଠାଇ ରାଜଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଭୂମିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ଏହି ଖେଳକୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ। ରାଜାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣାଂଶ ହସି କହିଲେ, “ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ତୁମର ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖା, ରାଜନ୍!” ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଲୀଳାରେ ମୁହଁ ହେଇଗଲେ। ଏହା ପରେ ସମସ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ବଡ଼ ନଗରକୁ ପହଁଚିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କର ସେନାକୁ ଏକତ୍ରିତ କଲେ। ସାତ ଲକ୍ଷ ତାଳନାମାନେ ଡାକି ଆଣାଯିବା ସହିତ ଦେଲୀକୁ ଆସିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସଜି ଥିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଇ କହିଲେ, “ଶୁଣ, ମହାରାଜ!” ସେଠି ଉଦୟ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଅଂଶ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାନ୍କୁ ପହଁଚିଲେ। “ଆଜି ଅଗ୍ନିବଂଶର ବିନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ଦେଲୀକୁ ଯିବି,” କହିଲେ ସେ। “ପୁଣି ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିବି, ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ଖେଳ କରିବି; ଏଭଳି ଦେଖିଲି, ରାଜନ୍, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ଅଛନ୍ତି।” ରାଜା ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ; ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚିହ୍ନ ଦେଇ କହିଲେ, “ପଦ୍ମକର ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଉ, ଶୀଘ୍ର ଚିହ୍ନ ଦିଅ।” ଏହା ଶୁଣି ଅଗ୍ନିବଂଶର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାନେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗଦମ୍ତ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। “ରାଜନ୍, ପଦ୍ମିନୀ ମୋ ଭଉଣୀ, ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛି—ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦୃଶ୍ୟତା। ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଅଂଶ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଆସିଲେ। ତାପରେ ଭୂମିର ରାଜା ବହୁ ଭୂଷଣ ନେଲେ। “ଲକ୍ଷଣା ନାମକ ରାଜା ମୋର କାରାଗାରରେ ନାହିଁ,” କହି ବଡ଼ ଘରକୁ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ଦେଖାଇଲେ। ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବି ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ। କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଆଗମନ ଶୁଣି କମାପାଳା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ, ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ, “ମୋ ଝିଅ ଏକ ପଦ୍ମମୁଖୀ ନାରୀ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ, “ରାଜନ୍, ତୁମର ଭାଇ ପଦ୍ମୀ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ। ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ, ଏହି ଭୂମିରେ ମୋ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟ ରାଜା କେଉଁଠି ଗଲେ।” ଦୁଃଖରେ, “ହଁ, ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଶୁଭଦାୟକ,” କହି କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଯାହା ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଅଚେତନ ହେଇଯିବା। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ତାଙ୍କର ସହଚରୀ ଶୋଭା ସହିତ ଆସିଲେ। ଶୋଭା, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦେବୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯାଇଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଶୁଣ, ରାଜା!” “ରାଜନ୍, ତୁମର ରାଜାଦମ୍ପତି କେଉଁଠି ଏବଂ କିଏ ନେଇଗଲେ?” ଆହ୍ଲାଦ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ଶୂର, ଦେବତା ତାଳନା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି କଥା କହି ନାଚନା ଶୋଭନା ଯୋଗୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଏହି ମହାବୀରମାନେ ଆସ୍ତିକ ରୂପରେ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଯାଇଲେ। ଆହ୍ଲାଦ ହାତୀ ଉପରେ, ଇନ୍ଦୁଳା କରାଳା ଉପରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଘୋଡ଼ାକୁ ନୃତ୍ୟ କରାଇଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ଆକାରର ମାୟାମୟ କ୍ଷେତ୍ର ଖୋଜିଲେ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନର ରାଜାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ ମିଳିଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ଶୋଭନା ସେମାନେ ସହିତ ମୟୂର ନଗରକୁ ଗଲେ। ପୁଣି ଶୋଭନା ଇନ୍ନଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଇଲେ।