ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଗଲା—ଏଠି ଯନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ବୃହତ୍ କାଠଅଫୌଜ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ଏହି ସେନାରେ ଥିଲେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଲକଡ଼ା ସୈନିକ, ସମରେ ଅତି ଉତ୍ସାହିତ। ଏହା ସହିତ, ଏକ ହଜାର ସେନା ସିଂହ ଉପରେ ଏବଂ ଆଉ ଏକ ହଜାର ହଂସ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ସାତ ହଜାର ଉତ୍ସାହୀ ଓ ଶୂର କାମେଲ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷୀୟ ସେନା, ଯାହା ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଜଣ ଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ। ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ ଜୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ଭସ୍ମରେ ପରିଣତ ହେଲେ, ଏବଂ ବିଜୟ ଜୟଧ୍ୱନି କରି, ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଚୀନ ଦେଶର ବୌଦ୍ଧମତାବଳମ୍ବୀ ଦଳ ବିଶ୍ ହଜାର ସେନା ନେଇ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏଠି ଯୋଗସିଂହ ନାମକ ବଳବାନ ଯୋଦ୍ଧା, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଯୋଗସିଂହଙ୍କ ବାଣେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଶତ୍ରୁ ନିହତ ହେଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଏକ ଲୋହାର ସିଂହ ତିଆରି କରି, ତାହାକୁ ଯୋଗସିଂହଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଠାଇଲେ। ସେହି ସିଂହ ପଡ଼ିବା ସହିତ, ସେ ବୀର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ତାଙ୍କର ଗଦା ଦ୍ୱାରା ସେହି ସିଂହକୁ ଆଘାତ କରି, ସେଠାରେ ଗର୍ଜନ କଲେ। ତା’ପରେ ବୌଦ୍ଧ ସିଂହଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଏକ ବାଘ କୁ ମୁକ୍ତ କରାଗଲା। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଦୁଇ ମାମୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଖି, ଶୀଘ୍ର ଏକ ପୂଣ୍ୟମୟ ଓ ମାୟାବୀ ସମ୍ମୋହନ ବାଣ ଧରିଲେ। ସେହି ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ବୌଦ୍ଧ ସିଂହମାନେ ଓ ଦଶ ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ବନ୍ଧିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇ, ସହରକୁ ଗଲେ; ଶକ୍ତିବାନ୍ ଭାବେ ଲୁଟି ନେଇ, ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ବୌଦ୍ଧ ସିଂହ ଆସି, ଜୟନ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ତା’ପରେ ଦଶ କୋଟି ସୁନା ଓ ଧନ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦିଆଗଲା। ସେମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଆର୍ୟଭୂମିକୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ କେବେ ଯିବୁନାହିଁ;" ସେଇ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଗୃହକୁ ଚଲିଗଲେ। "ସୁପ୍ରିୟ, ଯୋଗସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ମୁଁ କହିଦିଅ," ବୋଲି ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଗଲା। ତା’ପରେ ଦେବତା, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଶେଷରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। "ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି। ଏବେ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭଙ୍ଗ ହେଉଛି," ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ମହେନ୍ଦ୍ର ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ପୁତ୍ର ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିଜୟରେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଶାରଦା, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଦାତ୍ରୀ, ବିଷଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମକୁ କଥାହେଉଛି; ଏବେ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ। ଦଶ କୋଟି ସୁନା ସମାନ ଭାଗରେ ଦେଇ, ଅଷ୍ଟ ବଳବାନ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରାଗଲା। କାମାପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶକଙ୍କୁ ପଠାଗଲା। ହେ ଶୁଭଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ। ଏହିପରି, ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷଣ ମୋ ନିକଟକୁ ଏକାକି ଆସିପାରିବେ। ସେ ଏକ ସେନା ସହିତ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେଠାରେ କହାଯାଇଥିବା କଥା ଭାବି, ରାଜା ସ୍ପଷ୍ଟ ମନ ନେଇ କାମାପାଳଙ୍କୁ ଡାକି ପଠାଇଲେ। ତା’ପରେ ପଦ୍ମାକର, ରାଜାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର, ଲକ୍ଷଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଥିଲେ। ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶ, ଶତ୍ରୁକୁ ସାମ୍ନା କରି, ପୃଥିବୀର ରାଜାକୁ ଅଚେତନ କରି, ପାଞ୍ଚଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ୟୁଷ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କଲେ। ପୃଥିବୀର ରାଜା ଉଠି ପଦ୍ମାକରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବଡ଼ ରାଜଚ୍ଛତ୍ର ତାଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଛି ଏହା ଶୁଣି, ସେ ଲୋଭୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ ଦେଇ, ଏକ ଶତ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଏହି କଥା ଗୁପ୍ତ ରଖିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଜାଣି, ପଦ୍ମାକରଙ୍କ ଅତି ସୁନ୍ଦର ମୁଖମଣି ଭାବିତାଳୁ ନାରୀ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ ଓ ବହୁତ କ୍ଷୋଭ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶୁଭ ଓ ଵରଦାନଦାତ୍ରୀ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।