ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ଦେବୀ ନାଚ, ଗୀତ ଏବଂ ଶ୍ରୁତିମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ରେ ନିଜେକୁ ମଗ୍ନ କରି, ଅତ୍ୟଧିକ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ। ସେତେବେଳେ, ପୂଜ୍ୟ ଶୁକ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଷ୍ଟୁତି ରଚନା କଲେ। ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଦେବୀ ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କଥା କହିଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଏବଂ ଏହା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶୁକ ଏବଂ ଦେବୀ ଦୁଇଁଜଣ ଏକାସାଥି ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଏକତ୍ୱ ଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ମୁନି। ସେତେବେଳେ, ମୁନିଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଦେବଙ୍କ ଝିଅକୁ ବିବାହରେ ଦିଆଯାଇଲା। ତାଙ୍କ ସହ ମୁନି ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ; ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣ ଠାରୁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ଦେବୀ ସୁନ୍ଦର୍ୟ ଏବଂ ଯୁବତ୍ୱରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ, ତିନି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଜଗତର ଉପକାରୀ ପୂଜ୍ୟ ଶଙ୍କର ଖୁସି ହେଲେ। ତପସ୍ୱୀ ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ହେ ଦେବଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି।” ଏହି ଶୁଣି, ଶିବ କହିଲେ, “ପୃଥିବୀରେ ତିରିଶ ବର୍ଷ ପରେ ଏହାର ଶେଷ ହେବ।” ଏହି ଶୁଣି, ହିମତୁଙ୍ଗ ଉପରେ ବସିଥିବା ତପସ୍ୱୀ ଚିନ୍ତା କଲେ। ଏପରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲି, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ଆଉ ଏକ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣ। ନେତ୍ରପାଳ ନଗର ନିଜେକୁ ବିଭିନ୍ନ ଧାତୁରେ ସୁସଜ୍ଜିତ କରିଥିଲା। ବୌଦ୍ଧସିଂହ ରାଜା, ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ, ବଡ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସେନାମାନେ ସାତ ଦିନ ଏବଂ ରାତି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା। ବୌଦ୍ଧସିଂହଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ସେ ପ୍ରହାର କଲେ। ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧମାନେ ମାୟାରେ ପ୍ରବୀଣ, ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପୂଜିତ ଥିଲେ। ନେତ୍ରପାଳଙ୍କ ଆଦେଶରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ। ଇନ୍ଦୁଳା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡାରେ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀକା ହାତୀରେ ବସି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ତାଳନା ସିଂହୀରେ ବସି ଆସିଲେ। ଲଲ୍ଲସିଂହ, କୁନ୍ତିଭୋଜ ବଂଶର ପ୍ରବଳ ନାୟକ, ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ତାପରେ, ନେତ୍ରସିଂହ ସାତ ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଆଉ ଘେରା ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେତେବେଳେ, ବୌଦ୍ଧମାନେ ଭୟରେ ଭରି ଚାରିଦିଗରେ ଭୂମି ଛାଡ଼ି ଦେଲେ। ପରେ, ସେମାନେ ହୁହାନଦକୁ ଗଲେ। ଶ୍ୟାମ ଦେଶରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଏବଂ ଏପରି ଏକ ଲକ୍ଷ ପାଠକ ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣାଂଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇ ଏବଂ ଦେବ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ମଣ୍ଡଳୀକା ଏବଂ ଇନ୍ଦୁଳା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଥିଲେ। ଜନନାୟକ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଠି, ବୌଦ୍ଧମାନେ ଏବଂ ଆର୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ସାତ ଲକ୍ଷ ବୌଦ୍ଧ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଆର୍ୟ ଦେଶର ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ଯନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଏକ କାଠ ଦଳ ତିଆରି ହେଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡାରେ ବସିଥିବା କାଠ ପୁତଳି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଚାହିଁଥିଲେ। ହଜାର ଲୋକ ସିଂହରେ ଏବଂ ହଜାର ପୁତଳି ହଂସରେ ବସିଥିଲେ। ସାତ ହଜାର ଉଠ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ତୟାରି ଥିଲେ। କୃଷ୍ଣା ଦଳର ରକ୍ଷାରେ ଥିବା ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ନିଃଶେଷ ହେଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧ ଶିଳ୍ପରେ ପ୍ରବୀଣ ଜୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ କରାଯାଇଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ସମସ୍ତେ ବିଜୟ ଉଲ୍ଲାସ କରି, ପୁନିପୁନି ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏପରେ, ଚୀନ ଦେଶର ବୌଦ୍ଧମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ବିଶ ହଜାର ଲୋକ ନେଇ ଆସିଲେ। ଯୋଗସିଂହ, ହାତୀରେ ବସି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁ ଏବଂ ବାଣ ଧରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯୋଗସିଂହଙ୍କ ବାଣରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଲୋହା ସିଂହ ତିଆରି କରି ପ୍ରେରଣ କଲେ।