ଏହି ଘଟଣାରେ, ଏକ ଦିନ ଏକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ସ୍ମୃତିର ଉପଦେଶ ଶ୍ରବଣ କରୁଥିଲେ—ସେ କହିଲେ, ଯେଉଁଠି ଯାବନ ଭାଷା କଥା ହେବାକୁ ମନା କରାଯାଇଛି, ଏଉଁଯାଁତା ଜୀବନ ଶେଷ ଶ୍ୱାସ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଭାଷା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ମୁନି କଥାରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା। ଏହା ଶୁଣି, ଏକ ବେଶ୍ୟା ଯିଏ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେ ମୁନିଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଛଡ଼ି ମାରିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ପୁଣି ଏକ ଶୁକ ପକ୍ଷୀରେ ପରିଣତ କରିଦେଲେ। ତାପରେ, ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପୁଣି ଏକ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ରୂପ ନେଇ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନେଇଥିବା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ମକରନ୍ଦ ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରକୁ ଆଣିଲେ। ଏତିକି ସମୟରେ, ଶୋଭନା ନାମକ ବେଶ୍ୟା ଜାଗି ଖଞ୍ଜିର ଭିତରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରେ ଚିନ୍ତା କଲେ—"ମୁଁ କଣ କରିବି? ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପ୍ରିୟ ବିନା କେଉଁଠି ଯିବି?" ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ଏକ ପିଶାଚ ଥିଲେ, ଯିଏ ମଦ ମାୟାରେ ଦକ୍ଷ। ମହାମଦ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ। ତାପରେ, ଭଗବାନ୍ ଶିବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜ ସେବକଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମୋ ସହିତ ମୟୂରନଗରକୁ ଚଲ।" ଏହା ଶୁଣି, ପିଶାଚ ପଞ୍ଚହଜାର ନୃତ୍ୟଙ୍ଗନା ସହିତ ମୟୂରନଗରକୁ ଗଲେ। ଏଉଁଯାଁତା, ଇନ୍ଦୁଳା ଓ ତାହ୍ଲାଦା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇ, ମୟୂରନଗରକୁ ଯାଇ ମକରନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାପରେ, ଶୋଭନା ବେଶ୍ୟା, ସହୁରା ଓ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବଡ଼ ମେଘ ସହିତ ବାତାସ ଉଠିଲା, ଏହି ଭୟଙ୍କର ମାୟା ଦେଖି ସମସ୍ତଠାରେ ଅନ୍ଧକାର ଛାଇଗଲା। ଏହି ମାୟାକୁ ଶନିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ ତାଳି ତାଳି ଭସ୍ମ କରାଯାଇଲା। ଏହି ପରେ, ଶୋଭନା ନାରୀ ଆକାଙ୍କ୍ଷାର ଏକ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହି ନୃତ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମନ୍ଦ ହୋଇ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ। ତାପରେ, ଦେବୀ କାମାକ୍ଷୀ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ମୟୂରଧ୍ୱଜଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଜାଣି, ମହାମଦ ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହେଲେ। ସେଠାରେ ବାଘ, ସିଂହ, ବନ୍ଦର, ଶୂକର ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କାମୁଡ଼ିଲେ। ପୁଣି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ଗରୁଡ଼ ଓ ବଳଶାଳୀ ଶରଭ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର ଉଠିଲା ଓ ସେନା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭାଗିଗଲା। ସହୁରା ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟଙ୍ଗନା ସହିତ ମହାନ୍ନନ୍ଦରେ ଚୁର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ। ଏଭଳି, ମୁନି, ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଚାରିମାସ ଚାଲିଥିଲା—ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କଥା କହିଲି, ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହଁ? ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କେଉଁଠି ଏବଂ କିପରି ଘଟିଲା, ଦୟାକରି ସବୁ ଖୋଲାସା କର। ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆସିଲାବେଳେ, ଦେବତାମାନେ ସେଠାରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିଲେ। ଶୁକଙ୍କ ନିବାସରେ ସଙ୍ଗୀତର ରାଣୀ ମଞ୍ଜୁଘୋଷା ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଗ ଗାଇ ସ୍ନେହରେ ଅନ୍ତର୍ମୁଗ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପୁଣି ଶୁକ ଏକ ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତି ରଚନା କଲେ। ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ମଞ୍ଜୁଘୋଷା ମୃଦୁ କଥା କହିଲେ। ଏଭଳି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦୁହାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ମୁନି। ସେ ସମୟରେ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଦେବଙ୍କ ଝିଅ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ମୁନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ମନ ରଖି, ସେ ଭୋଗ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲା। ସେ ଦେବୀ ଯୌବନ ଓ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାପରେ, ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକାରୀ ଶଙ୍କର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ମୁନି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ—"ଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶିବ କହିଲେ—"ପୃଥିବୀରେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ, ଏହାର ଶେଷ ହେବ।