ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଦେବୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ସ୍ତୋତ୍ର ଶୁଣି, ସମସ୍ତ କୃପା ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ଖୁସି ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଜଣେ ଶତ-ହଜାର ଶତ୍ରୁକୁ ଭସ୍ମ କରିଦେବା ପରେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ପୃଥିବୀରେ ଆସିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଭୟରେ ଆସି, ଦେବୀଙ୍କ ଠାରେ କହିଲେ, “ମୋର ଅପରାଧକୁ କ୍ଷମା କରିବେ।” ରାଜାଙ୍କର ଏହି କଥାରେ ଭୟ ବଢିଗଲା; ସେ କହିଲେ, “ଆପଣ ମୋ ସମ୍ପର୍କୀୟ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ।” ଏହା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏକ କୃପାଳୁ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କ ପରି ଶରଣ ନିଅ, ଯିଏ ଶରଣ ଦେଇଥାଏ।” ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଦ୍ୱିଜ ରୂପ ଧରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ତାପରେ, ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଲେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ଆସିଲାପରେ, ସମସ୍ତ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ବଳଖାନ ଅତି ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଗୟାରେ ପିତୃକ୍ରିୟା କଲେ ଓ ଏକ ହଜାର ବେଦପାରାୟଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଏକ ସୋମବାର, କୃତ୍ତିକା ଓ ବ୍ୟତିପାତ ଯୋଗରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ନାମକ ବୀର ଏକ ଶତ-ହଜାର ସେନା ନେଇ, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ଉତ୍ପଳାରଣ୍ୟ ପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବାଲ୍ମୀକି ଋଷି ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ, ପୁଷ୍ପବତୀ ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟରେ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ଆସିଲେ। ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଏହି ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାକୁ ଦୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏଠାରେ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା, “ଏଠି ଅଠାର ପୁରାଣ କିଏ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାର ଫଳ କଣ?” ଏହି ରମ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିବେକପୂର୍ବକ ଉତ୍ତର ଦେଲେ — ପରାଶରଙ୍କ ଲିଖିତ ପୁରାଣର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ। ଭାଗବତ ପୁରାଣ ଶୁକ ମୁଁହେ କହିଥିଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ପୁରାଣ ବ୍ରହ୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ନରସିଂହ, ବାମନ ଓ ଶିବ — ଏଠି ଛଟି ରାଜସିକ ପୁରାଣ, ଯେଉଁଠାରେ ବୀରତା ଓ କ୍ରିୟା ରହିଛି। ଆଗ୍ନେୟ ପୁରାଣ ଅଙ୍ଗିରାସ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣ ମହାଦେବ ଲିଖିଥିଲେ। ଛଟି ପୁରାଣ ତାମସିକ ଭାବରେ ଶକ୍ତି କ୍ରିୟାରେ ନିୟୋଜିତ। ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିଲାପରେ, ଭୂମିରେ ବିକ୍ରମ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ। ତାପରେ, ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ, ଏଠି ଅଠାର ଉପପୁରାଣ ସୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଠ କରିଥିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠ କୃଷ୍ଣାଂଶ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଗୋ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ। ପରେ, ଶୋଭା ନାମକ ଭିକ୍ଷୁଣୀ ରୂପେ, ଅହଙ୍କାରରେ ମଦ୍ମାତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେମନିକ ସେବକ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶୋଭାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ମାୟା ତାଙ୍କର ବାମ ପାଶ୍ୱ କଟି, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହି ବେଶ୍ୟା ଅନୁତାପରେ ଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ଚତୁର୍ୟତାରେ ନିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାର ଲୁଚାଇ, ଚତୁର୍ୟ ଉପାୟରେ ବାହ୍ଲିକା ଦେଶକୁ ଚଲିଗଲେ। କଳ୍ପ ତୀର୍ଥରେ ପହଁଚି, ନେତ୍ର ସିଂହରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଅ, ଯାଅ, ବଳବାନ।” “ଓ ବୀର, ଏହି ଔଷଧି ମୁଁ ତିଆରି କରିଛି; ମୁଁଝେ ମୁଖରେ ନିଅ।” ଏହା ଶୁଣି, ଏବଂ ଏହିପରି କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶ ଅନୁସରଣ କଲେ। ବେଶ୍ୟା ଏହି ବୀରକୁ ଦେଖି, ଯିଏ ଚେଷ୍ଟାରେ ଅସଫଳ ହେଲେ, ଦୁଃଖରେ ଅଧିକ କାନ୍ଦିଲେ। ନିଜ ଅଳଙ୍କାର ସଂଗ୍ରହ କରି, ସେ ଭୟ ଭିତରେ ନାହିଁ, କହିଲେ, “ମୋର ଏକ ଭାଇ ସହରୋ, ଯିଏ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ।” “ଏହିପରି, ଓ ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଠାରେ ଶରଣ ନିଅଛି।