ଏକ ସମୟର କଥା, ବେଦଗ୍ୟାନର ଶୁଦ୍ଧ ଶବ୍ଦକୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ‘ଇଷ୍ଟି’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ମାଂସ ପାକ୍କା କରିବାର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ‘ଇଷ୍ଟିନୀ’ ନାମ ଦିଆଯାଏ। ଆହୁତିକୁ ‘ଅଜୁ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ‘ଦଦତି’ ଓ ‘ଦଧତି’ ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ। ପିତା, ପୂର୍ବଜ, ଭାଇ, ‘ବଦରା’ ଏବଂ ପତି—ଏହି ନାମଗୁଡିକ ଏଭଳି କୁହାଯାଏ। ଗୁଡ଼ିକ ହାଟୁରେ ‘ଜୈନୁ’ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ଏବଂ ‘ସପ୍ତସିନ୍ଧୁ’ ଏହି ଭଳି ନାମରେ ପରିଚିତ। ରବିବାର, ‘ସନ୍ଦେ’, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଓ ‘ଫର୍ବରି’ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ। ସପ୍ତ ପବିତ୍ର ନଗରରେ ମଧ୍ୟ ହିଂସା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ସେଠାରେ ବିଦେଶୀ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଭାରତ ଓ ଦ୍ବୀପଗୁଡିକରେ ବିଦେଶୀ ଶାସନ ବିଦ୍ୟମାନ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହୁଏ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ଅନେକ ଋଷି ଦୁଃଖରେ ଅଧିକ କାନ୍ଦିଲେ। ପରେ, କଳିଯୁଗର ରାଜାମାନେ କେଉଁପରି ଥିଲେ, ସେଥିରେ ବିଦେଶୀ ଲୋକ ଆସିଲେ; ଏଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କାଶ୍ୟପ ନାମକ ଦ୍ୱିଜ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗୀ ଆର୍ୟାବତୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦଶଜଣ ନିର୍ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ପୁଅମାନେ ଗୁରୁ, ଦୀକ୍ଷିତ, ପାଠକ ଓ ଶୁକ୍ଳମିଶ୍ର—ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଗୁଣ ସମାନ। କାଶ୍ୟପ ମଧ୍ୟ କଶ୍ମୀରକୁ ଗଲେ ଓ ସାରସ୍ୱତୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଫୁଲ ଦେଇ ଉପାସନା କଲେ—“ମା, ତୁମେ ଜଗତ ମା, କିଏ ମୋତେ ଦର୍ଶନ ଦେଉନାହିଁ?” ଦେବୀ, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଧର୍ମଭ୍ରଷ୍ଟକୁ ଶୀଘ୍ର ନାଶ କର, ମା। ମା, ତୁମେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛ, ଗର୍ଜନରେ ଧୂମ୍ରଲୋଚନକୁ ବଧ କରିଥିଲା। ଅଭିନବ, ମାୟା, ଭୟଙ୍କର ଅହଂକାରକୁ ନାଶ କରି, ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲା; ଏପରେ ଦେବୀ ତାହା ଋଷିର ମନରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଦେବୀ ତାଙ୍କର ନିବାସ କରି, ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ଋଷି ବିଦେଶୀ ଦେଶକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଦଶ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସାରସ୍ୱତୀଙ୍କର କୃପାରେ, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଦେଶରେ ବସିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀଙ୍କର ଦିଆ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ ଓ ପୁତିଅ, ଏବଂ ଏହି କାଶ୍ୟପ ଋଷି, ରାଜା ଭାବରେ ରହିଲେ। ‘ରାଜ୍ୟପୁତ୍ର’ ନାମକ ଦେଶରେ ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ଋଷି କାଶ୍ୟପ ତାଙ୍କର ପୁଅ ‘ମାଗଧ’ କୁ ରାଜ୍ୟ ଅଭିଷେକ କରି, ନିଜେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ସୂତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୁରାଣ କଥାକୁ ଶୁଣି, ବିଷ୍ଣୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗି ମନୋନିବେଶ କଲେ। ନିୟମିତ ଓ ବିଶେଷ କ୍ରିୟା ସମ୍ପାଦନ କରି, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଦରରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“କଳିଯୁଗରେ କେଉଁଠି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା?” ମାଗଧ, କାଶ୍ୟପଙ୍କର ପୁଅ, ମାଗଧ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ନିଜ ପୂର୍ବଜର ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଉତ୍ତମ ଦେଶକୁ ବିଶିଷ୍ଟ କଲେ। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମରେ କୈକୟ ଦେଶ ଅଛି, ଉତ୍ତରରେ ମଦ୍ର ଦେଶ ଅଛି। ଏହି ଦେଶର ନାମ ଅନୁଯାୟୀ, ମାଗଧଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କର ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବଳଭଦ୍ର, ଯଜ୍ଞର ଉତ୍ସାହରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଏକଶତ ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ତାଙ୍କ ପୁଅ କାକବର୍ମା ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଅଶୀ ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ପୁଅ କ୍ଷେତ୍ରଉଜ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ନବଉ ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ପୁଅ ଅଜାତରିପୁ ହେଲେ। ରାଜ୍ୟ ନବଉ ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ପରେ ଉଦୟାଶ୍ୱ ରାଜା ହେଲେ। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ନବଉ ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ତାଙ୍କର ପୁଅ ନନ୍ଦ ହେଲେ। ନନ୍ଦଠାରୁ ପ୍ରନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ଦଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ପ୍ରନନ୍ଦଠାରୁ ସମାନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ କିଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏଭଳି, ପୁରାଣର ଏହି ଉତ୍ତମ କଥା ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ଏବଂ ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରା ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା।