ଏହି ସମୟରେ, ଶତହଜାର ସେନାପତି ଶୂରବୀର ଚାମୁଣ୍ଡା ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଓ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଦୁହେଁ ମହାଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୀଘ୍ର ଓ ପ୍ରବଳ ରକ୍ତବୀଜ ଏକ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଁଚିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ବୀର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, କିଛି ହାରିଗଲେ। ତାଙ୍କ ସେନା ଭଙ୍ଗ ହେଉଥିବାକୁ ଦେଖି, ଗଦାଧାରୀ ତାଳନା ହାତୀକୁ ଆଘାତ କଲେ; ଏହାର ଫଳରେ ଚାମୁଣ୍ଡା ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତାଳନାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ସାମ୍ନାରେ ତାଲୱାର ଚଳାଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏହି ଶୂରବୀର ମୁହାଁମୁହିଁ ହେଲେ। ଏହି ଅବସରରେ ଲକ୍ଷଣ ତ୍ରୁଟିହୀନ ଧାରାରେ ଆଗକୁ ଆସି, ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ଏକ ହଜାର ବୀର ତଳୱାର, ବଣ, ଶୁଳ ଧାରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପ୍ରଥମେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଭୟରେ ସେମାନେ ଭୀତ ଓ ବିକଳ ହେଇଗଲେ। ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ସେମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ଦେଖି, ତାଙ୍କର ନିଜ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ଭଲପାଇବାରେ ଭରିଯାଇ, କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ। ଏବେ ରାଣୀ ଦେବକୀ ମଧୁର ଭାବରେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ, "ଆପଣ ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବାରୁ, ଆମେ ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଭ୍ରମଣ କରୁଛୁ।" ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଶତହଜାର ସେନାକୁ ସଜାଇବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ପଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ, ମହୀପତି ଆସିଲେ ଏବଂ ଦୁଇପକ୍ଷରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମହାଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ପୂରା ଏକ ମାସ ଚାଲିଲା। ପ୍ରଭାତରେ ଆକାଶ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବା ସମୟରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ନିଜ ଶତହଜାର ସେନାନୀ ସହିତ ଚାମୁଣ୍ଡାମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ କରିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ସବୁ ଶତହଜାର ବୀର ପୁନଃ ଜୀବିତ ହେଇଯାଇଲେ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ଓ ଭୟଭିତ ହେଲେ। ତାପରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ କହିଲେ, "ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ, ଏହା ସବୁ ଶବ୍ଦର ଅବିରତ ଧାରା। ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଚାମୁଣ୍ଡା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ହେଉ।" ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବୀଙ୍କର କୃପା ଓ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣକାରିଣୀ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଶତହଜାର ଶତୃମାନେ ଭସ୍ମ ହେବା ପରେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ପୃଥିବୀରେ ଆସିଲେ। ମହୀପତି ଏହା ଶୁଣି, ଭୟଭିତ ହୋଇ ଆସି କହିଲେ, "ମୋର ଅପରାଧକୁ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" ରାଜାଙ୍କ ଏହି କଥାରେ ଭୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା; ସେ କହିଲେ, "ଆପଣ ଆମ ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ।" ଏହା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜାକୁ କହିଲେ, "ଦୟାମୟ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଆ, ସେ ଶରଣଦାତା।" ଏହା ଶୁଣି, ମହୀପତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦ୍ୱିଜ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଏହିପରି କରିଲେ। ଏବେ ଲକ୍ଷଣ ଶୂରବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଲେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ଆସିଲାବେଳେ, ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ବଳଖାନ ଭାବବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ଗୟାରେ ପିତୃକ୍ରିୟା କଲେ, ଓ ବେଦପାରାୟଣ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ସୋମବାର ଦିନ, କୃତ୍ତିକା ଓ ବ୍ୟତିପାତ ଯୋଗରେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କ ଶତହଜାର ସେନା ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ସହିତ, ପବିତ୍ର ଉତ୍ପଲାରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ, ଯାହାକୁ ମୁନି ଭାଲ୍ମୀକି ସେବନ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ ଥିବା ସେ, ପୁଷ୍ପବତୀ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ଆସିଲେ। ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରୁଷ, କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଦେଖି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ। ଏଠି, "ଏଠିଏ ଅଠାରୋଟି ପୁରାଣ କିଏ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଓ ତାହାର ଫଳ କଣ?"—ଏପରି ମଧୁର ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଶ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି, ଶାସ୍ତ୍ର ପାରଙ୍ଗତ ପଣ୍ଡିତ କହିଲେ, "ପରାଶରଙ୍କ ରଚିତ ପୁରାଣର ଦେବତା ବିଷ୍ଣୁ। ଭାଗବତ ପୁରାଣ ଶୁକଦେବ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ; ବ୍ରହ୍ମା ପୁରାଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ। ମତ୍ସ୍ୟ, କୂର୍ମ, ନରସିଂହ, ବାମନ ଓ ଶିବ ପୁରାଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି।