କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଯେତେବେଳେ ସେହି ସମସ୍ତ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ସେ ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ: "ତେଣୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏହି ଭୂମି ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଚଲିଗଲା।" ସେଉଁଠି ଅଧିକ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ: "ଆପଣ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତି, ତେଣୁ ଦୟାକରି ଅପରାଧୀକୁ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ବଂଶଜନ, ଶୀଘ୍ର ଏଠାରୁ ଚଳିଯାଅ, ନହେଲେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିବ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶ ହସି କହିଲେ: "ଏ ରାଜନ୍, ଯାହା ଦେବା ଉଚିତ, ମୋତେ ଦିଅ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଦେୟ ଅଛି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର।" ଏପରି ଉତ୍ତର ଦେଖି ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୌର୍ୟଶାଳୀ, ମଙ୍ଗଳଚିହ୍ନଧାରୀ ସକୁଳ ଓ ଆହ୍ଲାଦ ଏକଠି ହୋଇ କୁଠାରା ନଗରକୁ ପହଁଚିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଅଘାତ କଲେ। ସେଠାରେ ଭାରତୀୟ ବାମନ ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ରାଜା ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେ ଯମୁନା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି କଳ୍ପ ମାଇଦାନକୁ ଆସିଲେ ଓ ଆଗୁଆ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ସୁନ୍ଦର ବେତ୍ରବତୀ ନଦୀ ପ୍ରାନ୍ତକୁ ପହଁଚିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶତ-ହଜାରୀ ସେନାପତି ଚାମୁଣ୍ଡ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦୁଇପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ବିପୁଳ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହିଠିରେ ଦ୍ରୁତ ଓ ପ୍ରବଳ ରକ୍ତବୀଜ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ କିଛି ବୀର ନିହତ ହେଲେ, ଆଉ କିଛି ପଳାଇଗଲେ। ତାଳନ ନାମକ ଗଦାଧାରୀ ବୀର ନିଜ ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିବା ଦେଖି, ହାତୀକୁ ଆଘାତ କଲେ ଏବଂ ଚାମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତାଳନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ବୀର ତଳୱାର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଲକ୍ଷଣ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗେଇଯାଇ, ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ତାଙ୍କର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ। ଏଉଁଠି ଏକ ହଜାର ରକ୍ତବୀଜ ଅନୁୟାୟୀ, ତଳୱାର, ବାଣ ଓ ଶୂଳ ଧାରଣ କରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଭୟରେ ବିସ୍ମିତ ଓ ଭୀତ ହେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ନିଜ ପିତାଙ୍କଠାରେ ଗଲେ। ସେହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପରିମଳ ପ୍ରେମରେ ଅତିଭାରିତ ହୋଇ, କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ। ଏହାପରେ ରାଣୀ ଦେବକୀ ଭଲପାଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇ, ଆମେ ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉଛୁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାକୁ ସଜାଇବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ପଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ ଭୂମିର ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ଏବଂ ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଏକମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା। ଏକ ଦିନ ଉଷାକାଳେ ନିର୍ମଳ ଆକାଶ ତଳେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନିଜ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଚାମୁଣ୍ଡା ଦଳର ପ୍ରତ୍ୟେକର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ! ସେହି ଶତହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ ବି, ସେମାନେ ପୁନଃ ଜୀବିତ ହେଲେ। ଏହା ଦେଖି କୃଷ୍ଣାଂଶ ଅତିଶୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ କହିଲେ: "ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ, ଏହା ଅବିରତ ଶବ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ। ରକ୍ତବୀଜ ନାଶ ପାଇଁ ଚାମୁଣ୍ଡା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ମାଁ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ।" ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି ଅନୁଗ୍ରହକାରିଣୀ ଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଯେତେବେଳେ ଶତହଜାରୀ ଶତ୍ରୁ ଅଗ୍ନିରେ ଭସ୍ମ ହେଲେ, ଚାମୁଣ୍ଡା ପୃଥିବୀରେ ଆସିଲେ। ଏହା ଶୁଣି ଭୂମିର ରାଜା ଭୟାନ୍ବିତ ହୋଇ କହିଲେ: "ମୋର ଅପରାଧ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" ରାଜାଙ୍କ ଏହି କଥା ଦ୍ୱାରା ଭୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସେ କହିଲେ: "ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱଜନ, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ସେବକ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା କହିଲେ: "ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଦୟାଳୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଅ, ସେ ଅଶ୍ରୟଦାନ କରିଥାନ୍ତି।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦ୍ୱିଜତ୍ୱ ଧାରଣ କରି ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହାପରେ ଲକ୍ଷଣ ବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଦେଖାଇଲେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ଆସିଲାପରେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ବଳଖାନ ଅତିଭାବିତ ହୋଇ ଗୟାରେ ପିତୃକର୍ମ କଲେ ଏବଂ ବେଦପରାୟଣ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ, ସୋମବାର ଦିନ, କୃତ୍ତିକା ଓ ବ୍ୟତିପାତ ଯୋଗରେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ କୃଷ୍ଣାଂଶ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ।