ସେନାପତି ହାତୀରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଏକ ବୀର ତାଙ୍କର ମୁକୁଟକୁ ଜୋରଦାର ଭାବେ ଭାଗି ନେଲା। ଏହା ପରେ, ସେ ବୀରକୁ କହିଲେ: "ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତିପାଦକ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବୀର ସମ୍ମାନସୂଚକ ଧନ ଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ବାଟରେ ଏକ ବଟବୃକ୍ଷର ଛାୟା ଦେଖି, ଏହି ବୀର ଅତି କ୍ଲାନ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେଇ, ସେଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବାମନ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କ ଠାରୁ କାରଣ ଜାଣି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ବୁଝିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ଚୋରି ହେଇଥିଲାବେଳେ, ଜନନାୟକ ଜାଗି ଉଠିଲେ। ଘୋଡାର ଖୁରର ଚିହ୍ନ ଦେଖି, ସେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ବାମନଙ୍କୁ ନିକଟେ ଗଲେ। ସେ ସଦା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହସ୍ୟର କାରଣ, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ ଭୟ ଆଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ନାହିଁ ହେଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ସହରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦମକ ଶୁଣି, ସେ ହରିନଗରକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ। ସେ ଏକ ସୁନାର ଚାବୁକ, ଅନେକ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ଦେଲେ। ପରିମଳଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅନୁଗତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହି କଥା କହି, ଏହି ବୀର କନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ମହାନଗର ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କଲେ। "କିଏ ତୁମେ, ଘୋଡାରେ ଚଢି ଏଠାରେ ଆସିଛ, ନିର୍ଭୟ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ?" ଏହାର ଉତ୍ତରରେ, ସେ କହିଲେ, "ଓ ମହାରାଜ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଠାରୁ ପଠାଯାଇଛି।" ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ କୁଳ ସହିତ, ଏହି ବୀରକୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ନିଜ ସେନା, ଆହ୍ଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯାଉ।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷଣ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜନତାର ନେତାକୁ ଡାକିଲେ। "ପରିମଳ ରାଜା, କ୍ରୂର ହୋଇ, ମୋତେ — ନିଜ ସ୍ୱାମୀକୁ — ତ୍ୟାଗ କରିଛି।" ତାଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବି, ସେ ରକ୍ଷକମାନେ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ: "ଏହିପରି, ତୁମକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଭୂମି ରାଜାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆସିଛି।" "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣିଛ; ଏହିପରି, ଅପରାଧୀକୁ କ୍ଷମା କର।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ କୁଳ ଶୀଘ୍ର ଯାଉ, ନହେଲେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଅନୁମତି ନାହିଁ।" ଏହା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବା, ହସି କହିଲେ: "ଓ ରାଜା, ଯାହା ଦିଅବା ଉଚିତ, ଦିଅ; ଏବଂ ଯାହା ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ, ଗ୍ରହଣ କର।" ଏହିପରି କଥା ହେବାରେ, ରାଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଖରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ। ଏହା ପରେ, ଶୂର ସକୁଳ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ, ଆହ୍ଲାଦ ସହିତ, କୁଠାର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଘେରା ଦେଲେ। ରାଜା ଲକ୍ଷଣ, ବାମନ ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ଯମୁନା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେ କଳ୍ପ ମାଇଦାନକୁ ଆସିଲେ; ଏହି ଶୂର ଲକ୍ଷଣ, ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଥିଲେ। ସେ ନିଜ ସେନା ସହିତ ସୁନ୍ଦର ବେତ୍ରବତୀ ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହିବେଳେ, ଶୂର ଚାମୁଣ୍ଡ, ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନାର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦୁଇଜଣ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଦୁଇଜଣ ମିଶାଇ ଶସ୍ତ୍ର ଚାଲାଇଥିଲେ। ରକ୍ତବୀଜ, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହାତୀରେ ଚଢି ଆସିଲେ। କିଛି ଯୋଧା ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପାତ ହେଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ସେଠାରେ ପରାଜିତ ହେଲେ। ନିଜ ସେନାକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଦେଖି, ତାଳନ, ଗଦାଧାରୀ, ହାତୀକୁ ଆଘାତ କଲେ; ଚାମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଶୂର, ତୀର ଚାଳନରେ ଦକ୍ଷ, ତାଳନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଗଦା ସହିତ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ଲକ୍ଷଣ, ଶୀଘ୍ର ଆଗେଇ, ନିଜ ତୀରରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଆଘାତ କଲେ। ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ଏକ ହଜାର ଯୋଧା, ତଳୱାର, ବାଣ, ଜାବେଲିନ୍ରେ ସଜିତ। ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ରକ୍ତବୀଜର ଭୟରେ ବିପର୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।