ଏହି ଉତ୍କଳିତ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ କଳ୍ୟାଣୀର ବିବାହ ଉପଲକ୍ଷେ। ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କର ବିବାହ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱୟଂବର କୁ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ନୂତନ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ସଂଯୋଗରୁ ଜନନାୟକ ନାମକ ପୁତ୍ରର ଜନ୍ମ ହେଲା। ଏହି ଶୂର ବୀର ଜନନାୟକ ଶିନ୍ଧୁ ନଦୀର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଜିତିଲେ। ଏକଥା ପରେ, ଏକ ଦିନ ଏହି ମହାରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଜନନାୟକ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଜନନାୟକ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ପରିବାରକୁ ଛାଡି ମହାବତୀକୁ ପହଁଚିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ନାମରେ ନିବାସ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାପରେ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କର ଅନୁମତି ନିଅରେ ଏହି ମହାରାଜା ତାଙ୍କୁ ଧରିବା ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଜନନାୟକ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ନେତ୍ରବତୀ ନଦୀର କୂଳକୁ ଆସିଲେ। ଏବେ ସେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଉଠାଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରି, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଗଜରେ ବସିଥିବା ସେନାପତିର ମୁକୁଟକୁ ଦଳି ନେଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟ, ମୋ ପାଇଁ ଉପଜୀବନ ଦାତା।" ଏହା ଶୁଣି ଜନନାୟକ ସମ୍ମାନର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଧନ ଦେଲେ। ସେଠାରେ, ବଟବୃକ୍ଷର ଛାୟା ଦେଖି, ଅତି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଶାନ୍ତିରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ। ତାପରେ ବାମନା ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କ ଠାରୁ କାରଣ ଜାଣିବା ପରେ ସବୁ ବୁଝିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଚୋରି ହେବା ପରେ ଜନନାୟକ ଜାଗିଲେ। ଘୋଡ଼ାର ଖୁରର ଚିହ୍ନ ଦେଖି ସେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବାମନାଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କଲେ। ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହସ୍ୟର କାରଣ, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ ଭୟ ଆଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଂଶ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ସହରକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଧମକ ଶୁଣି ସେ ହରିନଗରକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବାକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କଲେ। ସୁନାର ଚାବୁକ, ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ଦିଆଯାଇଥିଲା। ତାପରେ ପରିମଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନୁମତି ଦେଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହି କଥା କହି ଜନନାୟକ କନ୍ନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ମହାନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏଠାରେ, "କିଏ ତୁମେ, ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଏଠାରେ ଆସିଛ, ନିର୍ଭୟ କ୍ଷତ୍ରିୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ?" ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଲା। ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମହାରାଜ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଦୂତ ଭାବରେ ପଠାଯାଇଛି।" ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଦଳ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। "ତେଣୁ, ତୁମେ ତୁମ ଦଳ ସହିତ ଆହଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯାଉ।" ଏହିପରି କଥା କହିଲେ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଲକ୍ଷଣ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଜନସମୁଦାୟର ନେତାକୁ ବୋଲାଇଲେ। "ପରିମଳ ରାଜା, ନିର୍ଦୟ ହୋଇ, ମୋତେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଆଧିପତ୍ୟରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେଲେ।" ସେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟକୁ ପ୍ରିୟ ଭାବି ରକ୍ଷକମାନେଙ୍କୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, "ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଏହି ଭୂମି ରାଜାଙ୍କ ଅଧିନ ଆସିଛି।" "ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା; ତେଣୁ ଅପରାଧୀକୁ କ୍ଷମା କର।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ବଂଶ ଶୀଘ୍ର ଯାଉ, ନହେଲେ ଏଠି ରହିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିବ ନାହିଁ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା, ହସି କହିଲେ, "ମୋତେ ଯାହା ଦେବା ଉଚିତ, ଦିଅ, ଏବଂ ଦାୟ ଗ୍ରହଣ କର।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ରାଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସମ୍ମୁଖରେ ବିପ୍ରତିପ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ଶୂର ସକୁଳ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ, ଆହଲାଦ—ସମସ୍ତେ କୁଠାର ନଗରକୁ ପହଁଚିଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଘେରି ରଖିଲେ। ରାଜା ଲକ୍ଷଣ, ବାମନା ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଶ ହଜାର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ। ଯମୁନା ନଦୀର ପାଣି ଚାଲି ଲକ୍ଷଣ କଲ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ; ଏହି ଶୂର ଲକ୍ଷଣ, ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆଗରେ ଅଗ୍ରଗତି କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ସୁନ୍ଦର ଭେତ୍ରବତୀ ନଦୀକୁ ପହଁଚିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ବୀର ଜନନାୟକ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ନିଜ ଶୂରତା, ଧର୍ମବୋଧ ଏବଂ ରାଜନୀତିର ଉତ୍କଳନାରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଉଦାହରଣ ଦେଲେ।