ଏହି କଥାରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ଅଛି—ଏକ ସମୟରେ କିଛି ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଲ୍ଲାସରେ ଧ୍ୟାନ ଓ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ । ସେମାନେ ଦୁଇଶ ଅବଦି ବର୍ଷ ଧରି ଧ୍ୟାନ ଅଭ୍ୟାସ କରିଥିଲେ । ପ୍ରତିଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଧନ ଓ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ । ବ୍ୟାସଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ, ଏହିପରି ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଏହି ସମୟରେ ଅବନ୍ତି ନାମକ ଦେଶରେ ଶଙ୍ଖ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ । ଅନ୍ୟଦେଶୀ ଦେଶରେ ଶକଙ୍କର ମହାରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ କଳି ଯୁଗର ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟଦେଶୀ ଜନମାନ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ଉନ୍ନତି ହେବ । ବ୍ରହ୍ମବର୍ତ୍ତ ଛଡ଼ା, ଶୁଭ ସରସ୍ବତୀ ନଦୀର ତୀର ଅଛି । କଳି ଯୁଗ ଆସିଲେ, ଦେବପୂଜା ଓ ବେଦ ଭାଷା ଅପହୃତ ହେବ । ବ୍ରଜ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଯୌନ, ଗୁରୁଣ୍ଡିକା ଭାଷାର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବ । ପାଣିକୁ 'ପାନିୟମ୍', ପିଇବା ପାଣିକୁ 'ପାନି', ଭୁଖକୁ 'ଭୁକ୍ଷ', ତିଆଁକୁ 'ଭୁଖା' ଡାକାଯିବ । ବଳି ନିମିତ୍ତରେ 'ଇଷ୍ଟି', ମାଂସ ପବିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ 'ଇଷ୍ଟିନୀ', ଅହୁତିକୁ 'ଅଜୁ', 'ଦଦାତି' ଓ 'ଦଧାତି' ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବ । ବାପା, ପୂର୍ବଜ, ଭାଇ, 'ବଦରା' ଓ ସ୍ୱାମୀ ଏଭଳି ଡାକାଯିବ । ଗୋଡ଼ର ଗୁଣ୍ଡିକୁ 'ଜୈନୁ' ଡାକାଯିବ; 'ସପ୍ତସିନ୍ଧୁ' ଏଭଳି ଉପଯୁକ୍ତ ହେବ । ସୋମବାର, 'ସନ୍ଦେ', ଫାଲ୍ଗୁନ ଓ 'ଫର୍ବରି' ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ ହେବ । ସେହି ସାତ ପବିତ୍ର ନଗରରେ ମଧ୍ୟ ହିଂସା ଜନ୍ମ ନେବ । ଅନ୍ୟଦେଶୀ ଦେଶରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଅନ୍ୟଦେଶୀ ପ୍ରଥା ଅନୁସରିବେ । ଭାରତ ଓ ଦ୍ୱୀପଗୁଡିକରେ ଅନ୍ୟଦେଶୀ ଶାସନ ଘୋଷିତ ହେବ । ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଋଷି ଦୁଃଖରେ ବହୁତ କାନ୍ଦିପକା ଲାଗିଲେ । ଏହିଠାରେ କଳି ଯୁଗର ରାଜାମାନଙ୍କର କଥା ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି । ଅନ୍ୟଦେଶୀମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ; ସେଠାରେ କାଶ୍ୟପ ନାମକ ଦ୍ୱିଜ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଆର୍ୟାବତୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦଶ ନିର୍ମଳ ପୁଅ ଥିଲେ । ଗୁରୁ, ଦୀକ୍ଷିତ, ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ ଓ ଶୁକ୍ଲମିଶ୍ର—ଏହି ଦୁଇଜଣ, ସେମାନେ ଚାରି ବେଦର ଜ୍ଞାତା ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ, ନାମ ଓ ଗୁଣ ସମାନ ଥିଲା । ସେମାନେ କଶ୍ମୀରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଜଗତ ମାତା ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । ଧୂପ, ଦୀପ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ । "ହେ ମାତା, ତୁମେ ଜଗତର ମାତା, କିଏଁ ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁନାହାଁ?" ଏପରି ଅନୁରୋଧ କଲେ । "ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ଧର୍ମଦ୍ରୋହୀକୁ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ହେ ମାତା ।" "ମାତା, ତୁମେ ଅନେକ ରୂପରେ ଅଛ, ଗର୍ଜନ କରି ଧୂମ୍ରଲୋଚନକୁ ବଧ କରିଥିଲେ ।" "ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ମୋହ, ଭୟଙ୍କର ଅଭିମାନକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥିଲେ; ତାପରେ ଦେବୀ ତା ଋଷିର ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ ।" ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଆସନ ନିର୍ମାଣ କରି, ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ସେ ଋଷି ଅନ୍ୟଦେଶୀ ଭୂମିକୁ ଗଲେ । ଦଶ ହଜାର ଦ୍ୱିଜ ଲୋକ ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ । ସେମାନେ ମହାନ ଭୂମିରେ, ସରସ୍ବତୀଙ୍କର କୃପାରେ ବସିଥିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ, ପୋତା, ଏବଂ ଋଷି କାଶ୍ୟପ ରାଜା ରହିଥିଲେ । ରାଜ୍ୟପୁତ୍ର ନାମକ ଦେଶରେ ଏଠି ଏଠି ଆଠ ହଜାର ଶୂଦ୍ର ଥିଲେ । ତାଙ୍କ ପୁଅ ମାଗଧକୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି, ସେ ଋଷି ଦେଶ ଛାଡ଼ିଲେ । ପୁରାଣ କଥାକୁ ବର୍ଣ୍ନନ କରୁଥିବା ସୂତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଧ୍ୟାନରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ । ନିୟମିତ ଓ ନିମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ହେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, କଳି ଯୁଗରେ କିଏ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ?" ମାଗଧ, କାଶ୍ୟପଙ୍କର ପୁଅ, ମାଗଧ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଉପସ୍ମରଣ କରି, ମହାନ ଭୂମିକୁ ବିଶିଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ।