ସେଠାରେ ସେ ବହୁତ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ, କହିଲେ, “ହାୟ! ମୋର ବନ୍ଧୁ, ଧର୍ମର ସନ୍ତାନ!” ସେ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, “ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖରେ ଆସ, ନହେଲେ ମୁଁ ମୋ ଜୀବନକୁ ତ୍ୟାଗିଦେବି।” ଏପରି ଦୁଃଖରେ ଡାକିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ବଳଖାନୀ, ଯିଏ ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଚଳ କରୁଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେଲେ, ନିଜ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ସହିତ। ପରେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କରି ସୁଖଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ। ତା’ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ପାଇଁ ତିଳଞ୍ଜଳି ଦେଲେ। ବାଂଶୀର ଧ୍ୱନିରେ, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦେବତା ଲକ୍ଷଣ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଥିଲେ, ତାଳ ଶବ୍ଦ ଉପରେ କଂସ୍ୟ ଝାଞ୍ଜ ବଜୁଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ରାଣୀ ମଲନା, ସେ ଠିକ୍ ସେଇ ବାମନ ଉତ୍ସବକୁ ଦେଖିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ, ମୋତେ—ଏହି ଅପରାଧିନୀକୁ—ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ। ଏପରି ଦେଖି, ରାଣୀ ମଲନାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ କରି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସ୍ନେହରେ ଭିଜିଗଲେ। ସେ କହିଲେ, “ହେ ରାଣୀ, ଆମେ ଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ। ତୁମ ଘରେ ଥିବା ଯେଉଁ ଯବ ଓ ଚାଉଳ ଅଛି, ଆମର ଯୋଗୀ ସେନା ତାହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିଶୀଳା ଭାର୍ୟା, କମଳ ନୟନ, ଶ୍ୟାମ ସୁନ୍ଦର ଦେହ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦୁର୍ଜୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମଲନା ସ୍ନେହରେ ଅତିଭାରିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗାଇ, ତାଳ ମାରି, ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ରହିଲେ। ତା’ପରେ ସେଇ ବୀରମାନେ କୀର୍ତ୍ତିସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ। ରାଜା, ଯିଏ ନିଜ ବଂଶକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ। ସେଠି, ମହାରାଜ, ସେଇ ଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ଅପହୃତ କଲେ। ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ଯୋଗୀ ରୂପେ ବେଶ ପିନ୍ଧି ଆସିଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରବଳ ହେଲେ; କିନ୍ତୁ ରାଜା, କ୍ଲେଶକର, ସେନା ଓ ଶୂରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦୁଇ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଭୂମିରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଲକ୍ଷଣ, ନିର୍ଭୟ ଓ ଶୂର, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି ଥିଲେ। ସେ କାମସେନ ଦେବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କଲେ। ଏଉଁ ସମୟରେ, ପ୍ରବଳ ବ୍ରହ୍ମା ତଳନାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ। ଲକ୍ଷଣଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରେ, ସେ ପୁଣି ବଳବାନ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ହେଲେ। ଯୋଗୀ ସେନା ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିଗରେ ପଳାଇଗଲେ। “ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଏବେ ଆସି, ମୋର ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ,” ବୋଲି ସେ କହି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ପ୍ରବଳ, ଆକାଶମାର୍ଗରେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତା’ପରେ, ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଯୋଗୀ ସେନା ପରାଜିତ ହେଲା, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ପ୍ରବଳ ହୋଇ ରହିଲେ। ତା’ପରେ ରାଜା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନୁମୋଦନାରେ ଆସିଲେ। ନୃହର, ନିର୍ଭୟ ଓ ଶୂର, ଏବଂ ମର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଚାମୁଣ୍ଡା କାମସେନ ସହିତ ଧନୁର୍ବାଣରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ତା’ପରେ, ଧନୁଷ୍ୟ କାଟି, ସେ ଦୂରକୁ ଆସି ତଳୱାର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଭୟ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମାମାଙ୍କ ଝିଅର ଜନ୍ମ। କିପରି ତୁମେ କ୍ଷତ୍ରିୟର ପରମ ଧର୍ମକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?” ଏହିପରି କହି, ସେ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଘାତ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।