ଏକ ଦିନ, ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ମହାପ୍ରଭୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ । ସେ ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଶକ୍ତି ବଳରେ ତାହାକୁ ଦଳନ କରିବେ ବୋଲି ଏକ ଚେତାବନୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ଏହି ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଆଯାଇଲା ଯେ, ତୁମର ସେନା ଏବଂ ମୋତେ ନେଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜା ହେବା ଉଚିତ୍ । ଏହି ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ, ଭାଗ୍ୟର ବଶୀଭୂତ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ଦଳର ଫଳରେ ପଞ୍ଚ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟବୀର କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ । ପରେ, ତୀବ୍ର ଉତ୍ସାହରେ ଉଠି, ସେ ତାଙ୍କ ମେଖଲାକୁ ବାନ୍ଧି ନେଲେ । ଦୁଇଟି ସେନା ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲା, ଏହି ସମୟରେ ମଲନା, ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶା କରୁଥିଲେ । ଏହି ବେଳେ, ଦେବୀ ଶାରଦା, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ ମହାଦେବୀ, ସେ ଦଶ ହଜାର ବାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ହୋମ ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ । ଦେବୀ କହିଲେ, “ମଲନା ଉପରେ ଏକ ବଡ଼ ବିପଦ ଆସିବ, ସେ ନଷ୍ଟ ହେବେ—ଦୁଃଖ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ ।” ଏହିପରେ ଦେବୀ ଶାରଦା, କୃଷ୍ଣାଂଶ ପାଖକୁ ଯାଇ, କହିଲେ, “ସେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅ ।” ଦେବୀଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଏହି ନାୟକ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିଯାଇଲେ । ମଲନା, ଦେବୀଙ୍କ ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ । ଏହି ଦୁଃଖରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଦେବସିଂହଙ୍କୁ କହିଲେ । ତାଙ୍କ ଶୁଣି, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ବିଶିଷ୍ଟ ତାଙ୍କ ସହିତ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଅଂଶ ତଳନା, ନୀତିମାନ ସେନାପତି, କଳ୍ପକ୍ଷ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ, ଯୋଗୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । କୃଷ୍ଣାଂଶ, ତଳନା, ଦେବତା ଲକ୍ଷଣା, ସମସ୍ତେ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ସାତ ଦିନ ଧରି ଦୁଇ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ମୃତ୍ୟୁ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ହେଲା । ଏହି ଦିନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା । ତାଙ୍କ ସେନା ପରାଜିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ପରିମଳ ରାଜା, ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଯଦୁବଂଶୀ, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀର ନାଥ ଥିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତିର ଧାରକ, ହରି ନଗରକୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ମର୍ଦନା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜକୁମାର, ସେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ରୂପନା, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସାରଦନାକୁ ଗଲେ; ନରହରିନ୍, ରାଜକୁମାର, ଏବଂ ସଂଖାଂଶ ମଧ୍ୟ ଗଲେ । ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଚାମୁଣ୍ଡା, ଦଶ ହଜାର ଦଳ ନେଇ, ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ସେ ସୁନ୍ଦର ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ଚାରି ଵର୍ଗର ସମ୍ପନ୍ନ । ରାଜା, ଚତୁର ଚଳାକ, ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ । ମଲନା, ତାଙ୍କ ଭାଇକୁ ଦେଖି, ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ପବିତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୋଖରୀରେ ପାଣି ମିଳିଲା ନାହିଁ । ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ନାହିଁ, ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଆସିଛି; କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜରୁ ଏକ ଜଣ ଆସିଛି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି ।” “ଏହା ଦେବୀଦତ୍ତ ନାମକ, ତୁମର କାମ ସାଧନ କରିବେ ।” ସେ ଚାମୁଣ୍ଡାକୁ ଦେଖିଲେ, ଅଗ୍ନିର ତାପରେ ପୀଡିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ । “ଏହି ଚତୁର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋତେ ନେଇଯିବେ ।” ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବାମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ । ଦୁର୍ଗ ଦ୍ୱାରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରି, ସେମାନେ ବଡ଼ ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରବଳ ରାଜା, ଶାସକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ, ଅଟୁଟ ରହିଲେ । ଏହିପରେ, ତଳନା ନେତୃତ୍ୱରେ ଚାରିଜଣ, ସଠି ହଜାର ସେନା ନେଇ, ମହିଳା ଉଦ୍ୟାନକୁ ଆସି, ସିରିଷା ନଗରକୁ ଗଲେ; ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ, ଋଷି ହିମଦାକୁ ଦେଖିଲେ । ନମସ୍କାର କରି, ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ଋଷି, ପ୍ରବଳ, ଶକ୍ତି ନାଶ କରିବାରେ ଦକ୍ଷ!” ଏହି ଶୁଣି, ଯୋଗୀ ହିମଦା, ପୃଥିବୀର ରାଜା ଦ୍ୱାରା ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ । ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦୁଃଖରେ ବିଲିନ ହେଲେ ।